ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΝΙΚΟΛΑΚΟΥ
ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ 
Ύστερα από 203 συμμετοχές σε φιλικούς και επίσημους αγώνες ήρθε τελικά η μέρα να αφήσω το "σπίτι" μου.

Kάθε αγώνας μοναδικός, είτε ήταν ένα αδιάφορο φιλικό παιχνίδι είτε ήταν αγώνας που έκρινε μια κατηγορία, είχε για μένα πάντα την ίδια βαρύτητα και απαιτούσε την ίδια προσπάθεια.... 5 χρόνια τα οποία θα με συντροφεύουν για πάντα! 

Ποιός άραγε να φανταζόταν το καλοκαίρι του 2013 όλα αυτά που θα ζούσαμε παρέα.... 2 πρωταθλήματα και μόλις 90 λεπτά μακριά από τις εθνικές κατηγορίες! 

Δεν θα ξεχάσω ποτέ το πως ντρεπόμασταν να πούμε οτι παίζουμε σε έναν σύλλογο που αγωνίζεται στην τρίτη τοπική κατηγορία του Πειραιά, σε μια ομάδα που το 2013 ήταν υπό διάλυση.... και όμως τα καταφέραμε, όλοι μαζί.... με αγαπή, υπομονή, χαμόγελο, πολύωρες προπονήσεις, προσπεράσαμε όλα τα εμπόδια στον δρόμο μας και τα καταφέραμε! Πλέον όχι απλά δεν ντρέπεται κανείς, αλλά είναι καμάρι για όλους μας που αγωνιστήκαμε για αυτή την φανέλα, για την φανέλα της ΚΥΠΡΟΥ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ! 

Αλλά όπως είπα και πριν που να ξέραμε τότε; Το ευχαριστώ σε όλους τους συνοδοιπόρους αυτού του ταξιδιού αυτά τα 5 χρόνια φαντάζει πολύ φτωχό, αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να βρω άλλη λέξη για να περιγράψω όλα αυτά που νιώθω.

Ένα τεράστιο ευχαριστώ σε όλους τους προπονητές που πέρασαν από την ομάδα μας και την υπερπολύτιμη βοήθεια τους! 

Ένα τεράστιο ευχαριστώ σε όλους όσους πέρασαν από τα αποδυτήρια μας είτε για μια προπόνηση είτε για 200+ αγώνες! 

Όσο και αν δεν το πιστεύετε σας θυμάμαι όλους! 

Αλλά το μεγαλύτερο ευχαριστώ ανήκει στους φροντιστές, φυσιοθεραπευτές και γενικούς αρχηγούς που ήταν όλα αυτά τα χρόνια οι αφανείς ήρωες της ομάδας μας! 

Χωρίς αυτούς δεν θα καταφέρναμε ούτε τα μισά και ας μην αναγράφεται πολλές φορές πουθενά η πολύτιμη βοήθεια τους! 

Ήταν πάντα εκεί για μας, τακτοποιώντας και την παραμικρή λεπτομέρεια! 

Τέλος, όπου και να πάω, όπου και αν καταλήξω, ο σύλλογος αυτός θα είναι για πάντα στην κάρδια μου το σπίτι μου, το ποδοσφαιρικό μου σπίτι! 

Και αυτό το αίσθημα δεν μπορεί να αλλάξει με κανένα γκολ και κανένα τίτλο! 

Πώς άλλωστε να γίνει διαφορετικά; Εδώ για πρωτή φορά ένιωσα την χαρά της νίκης και την απογοήτευση της ήττας, εδώ βίωσα για πρώτη φορά τον πόνο του τραυματισμού, το άγχος πριν απο δύσκολους αγώνες, εδώ από παιδάκι εφηβικού μου δώθηκε η ευκαιρία να αγωνιστώ για πρώτη φορά σε αντρικό επίπεδο.... αλλά το πιο σημαντικό απ´όλα, εδώ έμαθα την αξία του να αγαπάς πραγματικά αυτό που κάνεις και να είσαι πάντα αισιόδοξος οτι και αν βρεθεί στον δρόμο σου! 

Μέσα από αυτήν την ομάδα δεν εξελίχθηκα απλά σαν ποδοσφαιριστής, αυτό είναι το τελευταίο άλλωστε! 

Μέσα από όλους αυτούς τους υπέροχους χαρακτήρες που γνώρισα εξελίχθηκα σαν άνθρωπος! 

Και αυτά τα συναισθήματα που βίωσα σε αυτά τα μικρά αποδυτήρια δεν αναπληρώνονται με τίποτα στον κόσμο! 

Ευχόμαι για όσους προσπαθήσουν να βοηθήσουν τον σύλλογο στο μέλλον, από οποιοδήποτε πόστο και αν είναι αυτό, μόνο ένα πράγμα: αγαπήστε την ΚΥΠΡΟ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ με όλη σας την καρδιά και η αγαπή αυτή θα σας επιστραφεί διπλά!

Σας αγαπάω όλους! Ραντεβού τον Σεπτέμβρη στην κερκίδα του ΕΑΚ Κορυδαλλού!

BOUKIS


 
Top