Φωτογραφία του χρήστη SportActive.gr.
του Παναγιώτη Σαριμπάλογλου

Το sportactive.gr έχει την τιμή να φιλοξενεί αυτή την εβδομάδα έναν Πρωταθλητή.

Ο λόγος για τον Θεόφιλο Καλύβα, ο οποίος κατάφερε να επαναφέρει τον Μανδραικό στην Γ' Εθνική, ύστερα απο την σεζόν 2013-14, κατακτώντας το Πρωτάθλημα της Α' ΕΠΣΔΑ.

Ο έμπειρος τεχνικός, αναφέρθηκε στην φετινή σεζόν, και για το πως τα κατάφερε όταν η ομάδα βρισκόταν στα σχοινιά, να την επαναφέρει στον δρόμο των επιτυχιών, για την ενδιαφέρουσα ποδοσφαιρική του καριέρα, για τον 
Ολυμπιακό που έμαθε τα πρώτα μυστικά του ποδοσφαίρου αλλά και για τις νέες προπονητικές προκλήσεις που αναζητεί.

1) H χρονιά σας με την ομάδα του Μανδραικού τελείωσε, βρίσκοντας σας Πρωταθλητές και παράλληλα σας έδωσε την άνοδο στην Γ' Εθνική. Ήταν μια σεζόν-στοίχημα για εσάς απο την αρχή που αναλάβατε;

Ήξερα απο εξαρχής όταν αναλάμβανα αυτή την ομάδα οτι ο μοναδικός στόχος ήταν η άνοδος. Την προηγούμενη χρονιά ο Μανδραικός είχε τερματίσει στην 2η θέση. 

Οι συζητήσεις με τον πρόεδρο και την διοίκηση που κάναμε πριν αναλάβω, 
κατάλαβα οτι επιβαλλόταν η ομάδα να τερματίσει στην 1η θέση. 

2) Την μισή αγωνιστική σεζόν η ομάδα πήγαινε τρένο, μετά φυσιολογικά έκανε μια ''κοιλιά''. Kάποια στιγμή στις αρχές Μαρτίου ηττηθήκατε με 1-0 απο τον Βύζα στα Μέγαρα. Eκεί τα πράγματα όσον αφορά την άνοδο αρχίσαν να δυσκολεύουν, με την 2η τότε Ζωφριά να παραμονεύει. Σε αυτό το σημείο ''φοβηθήκατε'' οτι μπορεί να χαθούν οι κόποι μιας ολόκληρης χρονιάς; αλλαγές γίνανε για να αλλάξει η ψυχολογία;

Επειδή ξέραμε οτι η ομάδα είναι στο ''κόκκινο'' απο θέμα βιολογικής κατάστασης, έχοντας 12 παιχνίδια σερί αήττητοι, γνωρίζαμε οτι αυτό θα μπορούσε να γίνει και στο 2ο γύρο, αλλά σίγουρα επειδή πολλά παιδιά είχανε τραβήξει κατά 
κάποιο τρόπο το περισσότερο κουπί, ξέραμε οτι κάποια στιγμή θα έρθει και η κούραση. 

Όντως κάναμε μια ''κοιλιά'' εκείνη την περίοδο, στα μέσα του 2ου γύρου, αφού 2 εβδομάδες αργότερα είχαμε να πάμε στον Ασπρόπυργο να παίξουμε
με τον Πυρρίχιο, μια ομάδα που κινδύνευε. 

Γνωρίζοντας τις δυσκολίες του αγώνα, δυστυχώς δεν παρουσιαστήκαμε
συγκεντρωμένοι, και μόλις βρεθήκαμε πίσω στο σκορ, αγχωθήκαμε. 

Υπήρξαν κάποιες αποφάσεις απο την διοίκηση, αν πρέπει να αλλάξουμε κάτι, ευτυχώς μείναμε ψύχραιμοι, δουλέψαμε πολύ ξανά σε θέμα τακτικής και σε θέματα φυσικής κατάστασης και εκεί που έπρεπε να παρουσιαστούμε σοβαροί, πιάσαμε μια απόδοση ανάλογη του 1ου γύρου και καταφέραμε να ξεπεράσουμε τα προβλήματα μας και να πάρουμε την άνοδο.

Πιο κομβικό και δύσκολο ήταν το παιχνίδι με την Ζωφριά εκτός έδρας, στα 
τέλη του Απριλίου, που κερδίσαμε και ξαναμπήκαμε στον σωστό δρόμο.

 Î¦Ï‰Ï„ογραφία του χρήστη SportActive.gr.

3) Ήταν η πρώτη σας χρονιά ως προπονητής στην Δυτική Αττική. Εχετε προπονήσει στον Πειραιά πολλά χρόνια. Πως βρήκατε τα πράγματα εκεί, ποίες ήταν οι διαφορές που διακρίνατε μεταξύ αυτών των 2 Πρωταθλημάτων, σε θέματα εγκαταστάσεων, τακτικής και ομάδων;

Τώρα που έχω μια εικόνα ολοκληρωμένη θα σας πω κάτι. 

Ο Πειραιάς χωλαίνει σε εγκαταστάσεις πάρα πολύ, δηλαδή υπάρχουν
οχτώ γήπεδα για 76 σωματεία. 

Στην Δυτική Αττική έχει πάρα πολύ καλές εγκαταστάσεις, με γήπεδα με φυσικό χόρτο και μπορεί να δουλέψει κάθε ομάδα ξεχωριστά στον δικό της χώρο. 

Η Μάνδρα έχει ένα γήπεδο να φανταστείτε που το χρησιμοποιούν
2 ομάδες, ο Μανδραικός και ο ΠΑΟΚ, και απο κει και πέρα κάθε ομάδα έχει το δικό της γήπεδο. 

Οπότε θα σας έλεγα οτι εύκολα ένας προπονητής μπορεί να δουλέψει και να βγάλει πράγματα. 

Το επίπεδο επειδή είναι ένας όμιλος, είναι αρκετά καλό.

Εξι με εφτά ομάδες πηγαίνανε για την άνοδο, όντας το πιο αμφίρροπο Πρωτάθλημα των τελευταίων ετών. 

Και έτσι όντως κατά κάποιο τρόπο έγινε, απλά ευτυχήσαμε σαν Μανδραικός, με ενα πρόγραμμα το οποίο μας βοήθησε στην αρχή να πάρουμε κεφάλι, με αποτέλεσμα αυτό να βγεί και στην πορεία. 

4) Ο κόσμος πως στήριξε την προσπάθεια αυτή κατα την διάρκεια της σεζόν;

Ο κόσμος μας στήριξε γιατί ήξερε οτι έχει έναν πρόεδρο, ο οποίος έβαζε αρκετά χρήματα και την προηγούμενη χρονιά αλλά και την φετινή, και οτι ο στόχος του ήταν να ξανανεβάσει τον Μανδραικό στην Γ' Εθνική. 

Στα μέσα της χρονιάς, γνωρίζετε και εσείς υπήρχανε και κάποιες καταστροφές στην πόλη, λόγω των τραγικών καιρικών συνθηκών. 

Χρειάστηκε και εμείς για 2,5 μήνες να ξεσπιτωθούμε. 

Όλοι μαζί με τον κόσμο κάναμε μια μεγάλη υπομονή, σε ένα πλαστικό γήπεδο στα Νεόκτιστα Ασπροπύργου. 

Ώρες δύσκολες, και με δύσκολες καιρικές συνθήκες. 

Γενικότερα όταν μια ομάδα έχει συνηθίσει να κάνει προπονήσεις σε φυσικό χόρτο, οι διαφορές είναι τεράστιες. 

Καταφέραμε όμως να το ξεπεράσουμε και αυτό, με τον κόσμο να καταλαβαίνει την προσπάθεια που κάναμε να υπερπηδήσουμε και αυτά τα εμπόδια.

Φωτογραφία του χρήστη SportActive.gr.

5) Είστε και επίσημα παρελθόν απο τον Μανδραικό μετά και την κατάκτηση του Πρωταθλήματος. Γιατί δεν συνεχίσατε την συνεργασία σας; Ποιες είναι οι δικές σας σκέψεις για το μέλλον;

Μιλήσαμε με την διοίκηση, είπαμε κάποια πράγματα, και τα λέγαμε κιόλας μέσα στην χρονιά. 

Υπήρχε διαφορετική ταύτιση απόψεων, κυρίως με τον πρόεδρο, ο οποίος ήθελε κάτι άλλο, όπως και γω ήθελα κάτι άλλο.

Αποφασίσαμε καλύτερα να χωρίσουμε τους δρόμους μας.

Αυτή την στιγμή είναι πολύ νωρίς για το μέλλον μου, ήθελα να δω πρώτα τι θα κάνω με τον Μανδραικό, να κλείσω επίσημα αυτήν την εκκρεμότητα.


6) Την προπονητική σας καριέρα την αρχίσατε κάτω απο ιδιαίτερες συνθήκες, αφού το Δεκέμβριο του 2008 αναλάβατε παίκτης-προπονητής στην Αμφιάλη στην Δ' Εθνική, εν μια νυχτί. Πως πήρατε αυτή την απόφαση; Πόσο δύσκολο ήταν για σας? Είχατε εδω και καιρό στο μυαλό σας οτι θα ακολουθήσετε αυτό το επάγγελμα ή προέκυψε στην πορεία;

Αρχικά μου αρέσει τρομερά το ποδόσφαιρο. 

Ήξερα οτι η καριέρα μου ως ποδοσφαιριστής πλησιάζει στο τέλος της, και έτσι είχα προνοήσει να πάρω το δίπλωμα προπονητή απο την προηγούμενη σεζόν που έπαιζα στην Ένωση Περάματος στην Δ' Εθνική. 

Μόλις τελείωσε η χρονιά, είχε ανοίξει αυτή η σχολή στην Ρόδο, οπότε πήγα εκεί έδωσα εξετάσεις, και επειδή ήθελα να κλείσω την καριέρα μου στην Αμφιάλη το 2009, ήρθαν έτσι να πράγματα, οι συγκυρίες, που με έβαλε η διοίκηση στο πόστο του παίκτη-προπονητή. 

Έτσι ξεκίνησα την προπονητική μου καριέρα απο την Αμφιάλη.

Φωτογραφία του χρήστη SportActive.gr.

7) Περνάμε τώρα στην καριέρα που κάνατε ως ποδοσφαιριστής. Έχετε κάνει μια πολύ ενδιαφέρουσα καριέρα ως στόπερ και αμυντικό χαφ σε σημαντικές ομάδες όπως το Κερατσίνι, ο Πανελευσινιακός, η Κέρκυρα, η Καλλιθέα, ο Φωστήρας, ο Αιολικός. Τι έχετε να θυμάστε απο όλα αυτά τα χρόνια;

Η κάθε χρονιά ήταν διαφορετική. 

Έτυχε να μάθω πολλά απο όλη αυτή μου την πορεία. 

Την μια χρονιά παράδειγμα οι στόχοι μιας ομάδας ήταν το Πρωτάθλημα και άλλες, ήταν η παραμονή σε Γ' και Δ' Εθνική. 

Μάζεψα πολλές εμπειρίες απο πολύ δύσκολα Πρωταθλήματα, ειδικά εκείνη την εποχή. 

Οπότε οι εμπειρίες που μαζεύεις είναι πάρα πολύ μεγάλες, τις οποίες
προσπαθούσα να τις βάλω μετέπειτα και στο προπονητικό κομμάτι. 

Εννοείται βέβαια οτι πάντα στις σχολές προπονητών το μαθαίνεις, γιατί είμαι και γραμματέας στον Σύνδεσμο προπονητών στον Πειραιά. 

Σε βάζουν σε ένα τρόπο σκέψης που δεν μπορείς να τις αμελήσεις.

8)Ποια είναι η πιο συγκλονιστική στιγμή που έχετε ζήσει ως παίκτης;

Αν μπορώ να ξεχώρισα μια θα πω για το μπαράζ ανόδου στην Γ' Εθνική με το Κερατσίνι όταν αντιμετωπίσαμε την Αναγέννηση Καρδίτσας στο γήπεδο της Λιβαδειάς, που σκοράραμε στην παράταση στο 118' και μια πόλη μετά απο αυτή την επικράτηση μας περίμενε να το γιορτάσουμε. 

Υπάρχουν επίσης και άλλες στιγμές, όπως με τον Πανελευσινιακό στην Β'
Εθνική με προπονητή τον Νίκο τον Αναστόπουλο που έκανε τότε τα πρώτα του βήματα στην προπονητική. 

Κάναμε προετοιμασία στο εξωτερικό στο κέντρο της Φερεντσβάρος στην Ουγγαρία. Ήταν πρωτόγνωρες στιγμές τότε για εμένα.

Φωτογραφία του χρήστη SportActive.gr.

9) Ειδικά μετά την λήξη του παιχνιδιού με την Αναγέννηση, ανταμείφθηκαν οι κόποι μιας ολόκληρης χρονιάς. Πως νοιώσατε, 
''αδειάσατε'' μετά πρέπει να σας έφυγε ενα μεγάλο βάρος που κουβαλάγατε όλη την χρονιά;

Αυτή η ομάδα του Κερατσινίου, να θυμίσουμε, αποτελούταν απο παιδιά που αργότερα έπαιξαν Α' Εθνική. 

Ο Τουρνάς που είχε σκοράρει κιόλας έπαιξε στο Αιγάλεω Α' Εθνική, ο Χωριανόπουλος έπαιξε πολλά χρόνια μετά στην Καλλονή, ο Κριπιντήρης
επίσης στην Καλλονή. 

Γενικά η ομάδα αυτή είχε πολύ ταλέντο, με αποτέλεσμα αυτή η στιγμή να ήτανε οτι πιο όμορφο έχουμε ζήσει, φέρνοντας μάλιστα μετά απο τέσσερα χρόνια ξανά την ομάδα στην Γ', μετά απο εποχές Τζιωρτζόπουλου. 

Ήτανε κάτι το ονειρικό. 

10) Εχετε αντιμετωπίσει στον θεσμό του Κυπέλλου μεγάλες ομάδες όπως τον Παναθηναικό και τον Ηρακλή, με την φανέλα του ΑΠΟΚ. Τι συναισθήματα σας προκάλεσαν αυτά τα παιχνίδια;

Εμείς τότε που παίζαμε στην Γ' Εθνική, όταν παίζαμε με αυτές τις ομάδες το βλέπαμε ως γιορτή αλλά και ως ευκαιρία να τους δυσκολέψουμε όσο μπορούμε, μιας και είμασταν απαλλαγμένοι απο άγχος, αλλά και να διακριθούμε και εμείς οι 
ίδιοι. 

Στο παιχνίδι που ανεφέρατε με τον Ηρακλή ας πούμε, παίξαμε στο γήπεδο του Ευόσμου, επι εποχές Μυτιληναίου η ομάδα της Θεσσαλονίκης τότε. 

Είχε στο ρόστερ της πάικτες όπως ο Τζουσέπε Σινιόρι, ο Μάρτσιν Μίετσελ, ο Ηλίας ο Πουρσανίδης και ο Μπακιρτσίογλου. 

Σε αυτό το ματς έτυχε να σκοράρω κιόλας, αν και χάσαμε 2-1 σταθήκαμε εξαιρετικά.

Με τον Παναθηναικό, ήταν το πρώτο παιχνίδι του Χένρικσεν στην Ελλάδα, αλλά και του συγχωρεμένου του Γιάννη Κυράστα απο τον πάγκο. 

Φωτογραφία του χρήστη SportActive.gr.

11) Τώρα που αναφερθήκαμε στο Κύπελλο, ο συγκεκριμένος θέσμος τα τελευταία χρόνια αποτελείται απο ομάδες μέχρι και την Β' Εθνική, και είναι αρκετά χαμηλού επιπέδου, ενώ εκείνα τα χρόνια παίζανε όλες οι ομάδες και της Γ' που ήταν και αυτές επαγγελματικές, με περισσότερες εκπλήξεις στο χορτάρι. Πιστεύετε οτι αυτή η αναδιάρθρωση, επηρεάζει και τα τοπικά Πρωταθλήματα;

Καταρχήν νομίζω οτι υπήρχε περισσότερο υλικό απο ποδοσφαιριστές, όπως και οι παράγοντες που ασχολιόντουσαν με το άθλημα. 

Ολα ξεκινάνε για εμένα απο την οικονομική κατάσταση μιας χώρας. 

Απο την στιγμή που σιγά σιγά η χώρα πέρασε στα μνημόνια, βλέπουμε οτι αυτός ο μαρασμός πέρασε μοιραία και στο ποδόσφαιρο.  

Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα η Γ' Εθνική να γίνει υποδεέστερη, που τροφοδοτούσε όλες τις υπόλοιπες κατηγορίες συχνότερα. 

Επίσης πήρε η μπάλα και τα τοπικά, για αυτό δεν βγαίνουν πολλά παιδιά απο τις ακαδημίες πια. 

Ολα είναι μια αλυσίδα. 

12) Εχετε κάποιον προπονητή που συνεργαστήκατε και πήρατε κάποια συμβουλή που ακολουθείτε πιστά μέχρι σήμερα;

Είμαι τυχερός γιατί ξεκίνησα απο μια ακαδημία όπως είναι του Ολυμπιακού. 

Ενα διαστημα είχαμε τον Λιούμπομιρ Πέτροβιτς, που έιχε σηκώσει και Πρωτάθλημα Ευρώπης με τον Ερυθρό Αστέρα. 

Κράτησα κάποια πράγματα, είχα επίσης προπονητή τον Νίκο τον Αναστόπουλο, 
τον Νίκο τον Παντέλη στην Καλλιθέα, τον Ηλία τον Αρμόδωρο, έναν άνθρωπο που με σημάδεψε. 

Αυτοί οι τέσσερις ήταν κυρίως που κράτησα πολλά απο την μεταξύ μας συνεργασία. 

Οσον αφορά μια συμβουλή ήταν η φράση να κάνω αυτό που νομίζω εγώ σωστό, να μην ακούω κανέναν απο εξωγενείς παράγοντες, γιατί ο προπονητής είναι αυτός που θα πάρει την τελική απόφαση, όπως επίσης η φράση αν θες να ασχοληθείς με την προπονητική πρέπει να έχεις πολύ γερό στομάχι.

Φωτογραφία του χρήστη SportActive.gr.
  
13) Η πρώτη σας επαφή με το άθλημα όπως είπατε ήταν μέσα απο τις ακαδημίες του Ολυμπιακού. Δεν παίξατε ποτέ στην αντρική ομάδα
όμως, τι έφταιξε πιστεύετε που δεν φορέσατε την φανέλα της μεγάλης ομάδας του Πειραιά σε επαγγελματικό επίπεδο;

Η τωρινή Κ20 του Ολυμπιακού αρχικά έχει πάρα πολύ περισσότερα φόντα σε σχέση με την τότε ομάδα. 

Φανταστείτε οτι το προπονητήριο του Ρέντη ήταν τελειώς διαφορετικό τότε. 

Είμασταν μια φουρνιά ποδοσφαιριστών 74ριδων οι οποίοι μια 4αδα 5αδα έπαιξε τότε ποδόσφαιρο στον Ολυμπιακό. 

Για την πρώτη ομάδα υπάρχουν πολλοί συντελεστές σε αυτό το κομμάτι. 

Ο Σταμάτης ο Συρίγος, ο Δημήτρης ο Καλύκας, ο Σάκης ο Δημόπουλος, που υπήρξε πρόεδρος του ΠΣΑΠ για πολλά χρόνια, ήμουνα εγώ και ο Δημήτρης ο Ελευθερόπουλος που στάθηκε εξαιρετικά τυχερός και έπαιξε σε αυτό το επίπεδο. 

Αλλά δεν είναι εύκολο, υπήρχε μεγάλος ανταγωνισμός, και ως γνωστόν
ο Ολυμπιακός διάνυε τα πέτρινα του χρόνια, με αποτέλεσμα να μην υπήρχε υπομονή και προσπαθούσε να φτιάξει ομάδα με πιο έτοιμους ποδοσφαιριστές, παρά να ρίξει το βάρος στις υποδομές του. 

14) Γενικά οι ακαδημίες των λεγόμενων μεγάλων ομάδων δεν ήταν στην πρώτη γραμμή, με εξαίρεση κάποιες χρονιές αυτή του Παναθηναικού. 
Γιατί πιστεύετε οτι γινόταν αυτό να μην δίνεται πρωτεύουσα σημασία σε αυτές τις ακαδημίες;

Η αλήθεια είναι αυτή που λες. 

Αυτές οι ομάδες που επι το πλείστον πηγαίνουν σχεδόν κάθε χρόνο για Πρωταθλητισμό, και υπάρχουν κακά τα ψέμματα πολλά χρήματα, είναι πολύ δύσκολο να στηριχτούν στα νέα παιδιά. 

Ας πούμε ο Πανιώνιος και ο Απόλλωνας πχ που έχουν επίσης εξαιρετικές ακαδημίες, αναγκαστικά στηρίζονται σε αυτά τα ταλέντα και συγκροτούνται με αυτά. 

Και αν πιάσουν κιόλας ακόμα καλύτερα αφού θα πουληθούν σε καλές τιμές στις μεγαλύτερες ομάδες, στις οποίες δυστυχώς δεν συμβαίνει αυτό. 

Δεν υπάρχει υπομονή και κυρίως θέλουν αποτελέσματα. 

Πάντως ναι ο Παναθηναικός κατα καιρούς έβγαλε εξαιρετική φουρνιά, που στελέχωσαν ακόμα και την Εθνική ομάδα που κατέκτησε το Euro. 

Φωτογραφία του χρήστη SportActive.gr.

15) Η θέση σας στο γήπεδο ήταν κυρίως στόπερ αλλά και αμυντικό χαφ. Είχατε κάνα πρότυπο ποδοσφαιριστή που σας παρακίνησε να ακολουθήσετε αυτή την θέση;

Πρότυπο δεν μπορείς να πεις οτι υπήρχε. 

Ημουνα παιδί της εποχής του Μαραντόνα, όλοι θέλανε να μοιάσουν στον Μαραντόνα. 

Αυτός που μου άρεσε πάρα πολύ ήταν, που είχε αρχοντικό στυλ και πάνω άπο όλα ήξερε ποδόσφαιρο, ήταν ο Φράνκο Μπαρέσι της Μίλαν. 

Εκεί μπορώ να πω οτι ταυτίστηκα πιο πολύ και προσπαθούσα να του μοιάσω αναλογικά πάντα. 

16) Πριν κλείσουμε έχουμε κάτι άλλο να συμπληρώσουμε;

Να ευχηθώ για τον Μανδραικό που πέρασα πάρα πολύ καλές στιγμές, οτι καλύτερο στην νέα χρονιά στην Γ' Εθνική και να πετύχει τους στόχους
που θα θέσει. 

Να ευχαριστήσω για την συνεργασία κυρίως τους ποδοσφαιριστές μου, τον συνεργάτη του τον Γιάννη Ευαγγέλου και τον προπονητή τερματοφυλάκων τον Θανάση Ρούτη. 

Επίσης μη ξεχάσω να ευχαριστήσω στον γενικό αρχηγό τον Στέλιο Κοντολαιμάκη, αλλά και τον πρόεδρο Νίκο Παπαδάκη και τον αντιπρόεδρο Κωνσταντίνο Πέτρου. 

Απο κει και πέρα εις το επανειδείν.

Φωτογραφία του χρήστη SportActive.gr.




BOUKIS


 
Top