του Πάνου Κομματέα


Περίεργη φάση τα καλοκαίρια του Μουντιάλ. Ένας μαγικός μήνας για όσους έχουν αναγάγει το ποδόσφαιρο σε τρόπο ζωής. Η αποθέωση μιάς μυσταγωγίας που καθηλώνει δισεκατομμύρια ανθρώπους ανά τον κόσμο, με πρωταγωνιστές τους κορυφαίους του πλανήτη. Μια υπέροχη αντίθεση της κουλτούρας που διέπει την κάθε χώρα ξεχωριστά,αποτυπωμένη στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου,ακόμα και στις μέρες μας, που το διαχρονικό στυλ της κάθε Εθνικής ομάδας έχει επηρεαστεί από την εισροή παιχτών διαφορετικών εθνικοτήτων(π.χ. Ελβετία,Γερμανία κ.λ.π.)


O χορός των Σενεγαλέζων στο γκολ της νίκης επί της Γαλλίας στην πρεμιέρα του Μουντιάλ 2002

Το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο που θυμάμαι να είδα ολοκληρωμένο είναι αυτό του 2002. Με δεδομένη την μεγάλη διαφορά ώρας από την Ιαπωνία και την Κορέα περάσαμε έναν ολόκληρο μήνα με...ξυπνητήρια για να δούμε αγώνες στις 9 η ώρα το πρωί! Θυμάμαι ακόμα το επικό φιάσκο της Γαλλίας,την αμφιλεγόμενη πορεία της Νότιας Κορέας μέχρι τα ημιτελικά,την καταπληκτική Τουρκία να φτάνει ως την τρίτη θέση,τον Όλιβερ Καν να δέχεται μόλις ένα τέρμα στην πορεία προς τον τελικό(από τον υπερσκόρερ Ρόμπι Κιν) πριν αναλάβει δράση ο εξωγήινος Ρονάλντο και την Βραζιλία να αποδεικνύει πως μια χορωδία μπορεί να σταθεί ακόμα και όταν τα πρώτα βιολιά είναι υπεράριθμα.


Εδώ να πω πως από πολύ μικρή ηλικία υποστήριζα τους Ισπανούς. Από την εποχή που το άκουσμα και μόνο της συγκεκριμένης χώρας σε ποδοσφαιρικό επίπεδο ήταν συνυφασμένο με την απόλυτη ηττοπάθεια. Ο Ισπανοί πριν γίνουν η σημερινή υπερδύναμη είχαν να υπερηφανεύονται,σε Εθνικό επίπεδο,μόνο για την κατάκτηση του Euro 1964 των τεσσάρων(!) ομάδων,νικώντας την Σοβιετική Ένωση στο Μπερναμπέου στα τελευταία λεπτά της αναμέτρησης.


            Ο Γκρόσο στέλνει την Ιταλία στον τελικό το 2006

Το 2006,την χρονιά του Καλσιόπολις,οι Ιταλοί καταφέρνουν,μέσω του παμπόνηρου Ματεράτσι, να δώσουν ένα άδοξο τέλος στην αξιοζήλευτη καριέρα ενός εκ των ποδοσφαιρικών ηρώων της παιδικής και εφηβικής μου ηλικίας, Ζινεντίν Ζιντάν. Που να ήξεραν πως σαν προπονητής θα προσέφερε δυο αξιομνημόνευτους αποκλεισμούς στην Γιουβέντους μια ντουζίνα χρόνια αργότερα! Όπως και να χει η κατάκτηση του Κυπέλλου αποτέλεσε μια τεράστια επιτυχία για ένα ρόστερ γεμάτο μεγάλες ποδοσφαιρικές προσωπικότητες,το οποίο αντιμετωπιζόταν σαν αουτσάιντερ,με το όνομα του Φάμπιο Γκρόσο να μένει στην μνήμη κάθε ποδοσφαιρόφιλου για το γκολ,δευτερόλεπτα πριν την λήξη του ημιτελικού με τους Γερμανούς! Τρέλα!

 Ο Λουίς Σουάρες στέλνει.... εμμέσως την Ουρουγουάη στα ημιτελικά το 2010

Τέσσερα χρόνια αργότερα ήρθε η δικαίωση για όλους τους φίλους των Φούριας Ρόχας! Η Μπαρτσελόνα Εθνικη Ισπανίας εκμεταλλεύεται στο έπακρο την γενιά της Μασία και με πρωτοστάτες τους Τσάβι και Ινιέστα καταβάλλει του πάντα συμπαθέστατους Ολλανδούς στον τελικό του Γιοχάνεσμπουργκ,στην πρώτη διοργάνωση παγκοσμίου Κυπέλλου σε Αφρικανικό έδαφος.Το μεγαλύτερο χάιλαιτ της διοργάνωσης,μακράν του δεύτερου,υπήρξε η εκπληκτική απόκρουση του Σουάρεζ(με τα χέρια) πάνω στην γραμμή,στις καθυστερήσεις της παράτασης κόντρα στην μεγαλύτερη έκπληξη του θεσμού Γκάνα,με τον Ασαμόα Γκιάν να σημαδεύει το δοκάρι στο πέναλτι που θα την έστελνε στους 4 του θεσμού! Και για να μην ξεχνιόμαστε,η Νότια Αφρική φιλοξένησε και την δική μας Εθνική ομάδα η οποία,στο κύκνειο άσμα του Ότο Ρεχάγκελ στον πάγκο της,πέτυχε την πρώτη νίκη στην ιστορία της στην διοργάνωση.


Ο Γιώργος Σαμαράς έχει μόλις στείλει την Εθνική μας στους 16 του θεσμού για πρώτη φορά στην ιστορία το 2014

Οι παγκόσμιοι πρωταθλητές Γερμανοί,το 2014,έδωσαν στους haters,του καλύτερου ποδοσφαιριστή που έχω παρακολουθήσει προσωπικά τόσο από την τηλεόραση,όσο και από κοντά,Λιονέλ Μέσι το δικαίωμα να υποστηρίζουν πως μπορεί να αποδώσει μόνο στο προστατευμένο περιβάλλον της Μπαρτσελόνα. Επίσης,στα ημιτελικά,καταγράφηκε το μυθικό 7-1 των Γερμανών επί της οικοδέσποινας Βραζιλίας,σε μια ημέρα που κηρύχθηκε Εθνικό πένθος,για την χώρα του καφέ!Η Εθνική μας ομάδα έκανε το «μπαμ» στον όμιλο,αλλά έπεσε επάνω στον μετέπειτα κέρβερο της εστίας της Ρεάλ Μαδρίτης,Κέιλορ Νάβας. Η ευκαιρία για παραπάνω διάκριση ήταν πραγματικά τεράστια,για τους εναπομείναντες της,ίσως,καλύτερης γενιάς ποδοσφαιριστών που έβγαλε η χώρα,με πολλούς από αυτούς να σταματούν μετά από εκείνη την διοργάνωση.



Φτάνουμε στο σήμερα. Η,πάντα παγωμένη,Ρωσία υποδέχεται το μεγαλύτερο αθλητικό γεγονός του πλανήτη,έχοντας την ελπίδα πως η Εθνική της ομάδα στην τέταρτη της συμμετοχή θα πάρει κάτι παραπάνω από την τρίτη θέση στον όμιλο που κατέκτησε στις προηγούμενες τρεις φορές.

Η εντύπωση μου είναι πως μετά από χρόνια δεν έχουμε κανένα αμάξι κούρσας στην pole position.Ή έστω να είναι πολλά στριμωγμένα εκεί,χωρίς κάποιο να έχει ξεκάθαρο προβάδισμα. Οι Γάλλοι είδαν τον χάρο με τα μάτια τους,με τον,τελικά επιπόλαιο,τραυματισμό του Εμπαπέ,οι Ισπανοί,χάρη σε μια αδιανόητη απόφαση άλλαξαν προπονητή δυο μέρες πριν το εναρκτήριο σφύριγμα,με τον Φερνάντο Ιέρο να αντικαθιστά τον νέο κόουτς των Μερένχες,Τζουλέν Λοπετέγι,οι Γερμανοί ψάχνουν λογική στην μη κλήση του εξαιρετικού φέτος Λερόι Σανέ,οι Βραζιλιάνοι καλούνται να ξεπεράσουν το προ τετραετίας πατατράκ,οι Άγγλοι είναι οι....Άγγλοι και οι Αργεντίνοι είδαν τον καλύτερο κίπερ της χώρας,Ρομέρο,να τραυματίζεται(Καμπαγέρο βασικός),τον Λαντσίνι να παθαίνει ρίξη χιαστών,τον Ικάρντι να μην καλείται και τον κόουτς Σαμπαόλι να βρίσκεται μπλεγμένος σε σεξουαλικό σκάνδαλο. Απροπό,όλα αυτά συμβαίνουν στην,ίσως,τελευταία ευκαιρία του Μέσι για κατάκτηση τροπαίου με τα χρώματα των Αλμπισελέστε!


                       Οι όμιλοι της φετινής διοργάνωσης

Ισλανδία και Παναμάς σπάνε τον παρθενικό τους υμένα στην διοργάνωση με την πρώτη να είναι η μικρότερη σε πληθυσμό χώρα που έχει συμμετάσχει ποτέ (περίπου το ½ των κατοίκων της....Θεσσαλονίκης) ενώ Ιταλοί και Ολλανδοί βγήκαν νοκ άουτ στα προκριματικά!
Δεν έχει νόημα να αναφέρω και τις 32 ομάδες.Ούτως ή άλλως κάθε στιγμή της διοργάνωσης έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον είτε αγωνίζεται η Βραζιλία είτε ο Παναμάς. Είναι θέμα οπτικής γωνίας και θέσης σε σχέση με το ποδόσφαιρο.

Το νόημα είναι να ξεφύγουμε από την ποδοσφαιρική(και μη) μιζέρια και να ζήσουμε στιγμές που θα μας συντροφεύουν για πάντα. Όλοι έχουμε ιστορίες γύρω από το Μουντιάλ. Τι συνέβη την ώρα του αγώνα,την επόμενη,την προηγούμενη και ας τα βλέπουμε από την τηλεόραση. Μας θυμίζουν τα παιδικά ή τα εφηβικά μας χρόνια και γενικώς το «κολλάμε» δίπλα σε σημαντικές περιόδους της ζωής μας.

Πέρασαν τέσσερα χρόνια από τον τελικό του Μαρακανά και έφτασε η μεγάλη μέρα για την πρεμιέρα του 21ου Μουντιάλ, 11,5 χιλιάδες χιλιόμετρα βορειότερα,στο γήπεδο Λουζνίκι της Μόσχας.

Καλή απόλαυση σε όλους! Το ταξίδι ξεκινά!

Υ.Γ.1. Φυσικά και υπάρχουν εικόνες από προηγούμενα Μουντιάλ,τα οποία και έχω δει μέσω αμέτρητων βίντεο. Αυτά που ζεις,όμως,σου μένουν ανεξίτηλα χαραγμένα.

Υ.Γ.2. Η Ουρουγουάη δεν αναφέρεται,αλλά θα μπορούσε να είναι η έκπληξη. Ειδικά αν τα δόντια του Σουάρεζ περιοριστούν στις χρήσεις για τις οποίες είναι φτιαγμένα.

Υ.Γ.3. Μακάρι και αυτή η μεγάλη ποδοσφαιρική μου καψούρα,ο Μο Σαλάχ να απολαύσει(και να τον απολαύσουμε) όσο περισσότερο γίνεται.

Υ.Γ.4. Πέμπτο Παγκόσμιο Κύπελλο για τον Ράφα Μάρκες. Ο μοναδικός μαζί με τους Ματέους,Καρμπαχάλ και Μπουφόν. Άξιος.

Υ.Γ.5. Οι φωτογραφίες που επιλέχθηκαν είναι εκείνες που μου έχουν "μείνει" περισσότερο από την κάθε διοργάνωση. Στο Μουντιάλ του 2006 επέλεξα μια ποδοσφαιρική στιγμή και όχι την πιο διάσημη κουτουλιά έβερ.

 
Top