Ενδιαφέρουσες και πρωτοποριάκες απόψεις για τα δεδομένα του Πειραικού και όχι μόνο ποδοσφαίρου, το sportactive.gr είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει με τον
υπεύθυνος ακαδημιών του Ολυμπιακού Κερατσινίου, Αριστοτέλη Βαμβακάρη, σε ερώτηση μας για τις ακαδημίες.

Αριστοτέλη Βαμβακάρη Άπαντα:

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ όλοι οι ανήλικες είτε είστε γονείς, είτε αδερφός, θείος, φίλος ή ακόμα και προπονητής ή οτι άλλο είστε που πάτε τα παιδιά σας σε μια ακαδημία για ποιό λόγο το πάτε?  

Έχετε σκεφτεί ποτέ ειλικιρινά εαν το θέλει το παιδί σας ή το κάνετε επειδή είναι δικό σας όνειρο?

Όντως τα πιο πολλά παιδιά πάνε γιατί τους αρέσει το ποδόσφαιρο και όλα τα άλλα αθλήματα αρέσουν στα παιδιά μας αλλά θέλω να απαντήσετε με ειλικρίνια, κάτσατε ποτέ να ασχοληθείτε και να διαβάσετε τι πρέπει να προσφέρει μια ομάδα προς το παιδί σας με σωστό τρόπο τι να του μάθει διότι δεν καταλαβαίνω κάποιες συμπεριφορές.

Υπάρχουν άνθρωποι που φωνάζουν σε ενα παιδί απο 5 εώς 15 χρονών πως να παίξει.

Ειλικρινά μπείτε στην θέση αυτού του παιδιού, ανέβα κάνε πάσα, σούταρε, πήγαινε δεξιά, πίσω αριστερά και εάν κάνει λάθος, φωνή και ιδιαίτερα στο σπίτι, να έχει τον προπονητή του να του μιλαει και να δίνει οδηγίες, αλλά ξέχασα οι προπονητές δεν ξέρουν και έτσι μιλάνε όλοι οι άλλοι γύρω γύρω. 

Σκέφτεσαι πόσες πληροφορίες παίρνει σε ενα λεπτό το παιδί απο εσένα, απο τον προπονητή και απο όλους τους άλλους και ειλικρινά πόσες θα μπορέσει να εκτελέσει, αλήθεια εσείς πόσα θα  μπορούσατε να εκτελέσετε και ποιανού να εκτελέσεις του φωνακλά απο την κερκίδα ή του  προπονητή, μπείτε λίγο στην ψυχολογία του όταν το παιδί σας ήρθε στην πρώτη προπόνηση.

Ειλικρινά σκεφτόταν κάτι πολύ διαφορετικό και σας εγγυώμαι πως τώρα αρχίζει να μην του αρέσει  και τόσο πολύ. 

Πάμε και στις υποδείξεις γιατί το παιδί μου έπαιξε 10 λεπτά και του άλλου 15.

Γιατί δεν έπαιξε βασικός, γιατί τον βάζεις άμυνα, κέντρο, επίθεση δεν του ταιριάζει βάλτον εκεί, εδω, παραπέρα. 

Πάμε και στα ανεξήγητα, ειλικρινά έχουμε δει γονείς να βρίζουν διαιτητές λες και αυτοί  κάθονται σπίτι και λένε σήμερα που θα πάω να σφυρίξω τα 10χρονα, θα αδικήσω αυτήν την ομάδα ή την άλλη.

Έχω δει γονείς να τσακώνονται για ποιό απο τα παιδιά τους που είναι 7 ή 8 ή 9 ή 10 χρονών είναι καλύτερο λες και έχει σημασία.

Πάμε τώρα και σε μερικούς που προσπαθούν να διδάξουν στα παιδιά το άθλημα.

Ειλικρινά κύριοι, μερικοί ειστε ευχαριστημένοι μόνο και μόνο με την νίκη, δηλαδή έχει τόσο μεγάλη σημασία η νίκη που θα φέρετε πιο μεγάλο σε ηλικία παιδί για να κερδίσετε έτσι είναι το σωστό, για εσάς, αυτό το παράδειγμα δίνουμε στα παιδιά μας, μας κάνουμε το παν να κερδίσουμε, που είναι το ευ αγωνίζεσθαι, το fair play σε αυτές τις ηλικίες, η διασκέδαση, αλήθεια που είναι σε όλα αυτά τα παραπάνω.

Η διασκέδαση που σκέφτεται το παιδί στην πρώτη προπόνηση που ξεκίνησε να παίζει, η διασκέδαση  που κράτησε περίπου 5-10 λεπτά μέχρι να ξεκινήσουν όλοι να φωνάζουν  
αυτό που πρέπει να μάθουμε όλοι απο τα παιδιά μας είναι να τα ρωτήσουμε όταν  πηγαίνουν για πρώτη φορά σε μια ακαδημία:

Γιατί ήρθες εδώ και τι θές να κάνεις? 

Είμαι σίγουρος οτι δεν θα πουν:

Ήρθα εδώ για να μαλώνω με τον συμπαίκτη μου για το ποιός είναι καλύτερος.

Ήρθα εδώ για να παίζω πάντα επειδή είμαι ταλεντάρα.

Ήρθα εδω για να βρίζω και να τραμπουκίζω διαιτητές. 

Ήρθα εδω για να κερδίζω πάντα για όποιο τίμημα ακόμα και εάν παραμείνει ο προπονητής μου.

Ήρθα εδώ για να μην ακούω τον προπονήτη μου αλλά τον μπαμπά μου γιατί αυτός ξέρει καλύτερα.

Ήρθα εδώ για να βλέπω τον προπονητή μου να κάνει το παν να κερδίσει, να φωνάζει τα παιδιά αλλά να μην τα βάζει καθόλου να παίξουν ούτε 1 λεπτό, γιατί το ματς στα 5χρονα είναι κρίσιμα και  πρέπει να κερδίσω, ούτε καν κερδίσουμε, κερδίσω, μέσα του αυτό λέει γιατί το εγώ σε μερικούς είναι σημαντικότερο απο ενα 5χρονο παιδί που ξεροσταλιάζει στον πάγκο να μπει και να τρέξει πίσω απο την μπάλα απλά να την ακουμπήσει.

Ένα πράγμα θα σας πω μόνο.

Ήρθα να παίξω και να διασκεδάσω, τόσο απλά. 

Και το ξέρουμε και παρόλα αυτά καταφέρνουμε οι γονείς και οι προπονητές να τους αλλάξουμε στην πορεία την αγάπη για το άθλημα και να τους περάσουμε το μικρόβιο όλων των παραπάνω και καταφέρνουμε να ξεχάσουν αυτό που πρέπει πραγματικά την αγάπη τους για το άθλημα και το ευ αγωνίζεσθαι.

Για τέλος θα ήθελα να μου κάνετε μια χάρη, είτε είστε προπονητής ή γονιός όταν ένα παιδί χτυπάει την μπάλα, αντί να κοιτάτε την μπάλα που πάει ακόμα και λάθος να είναι μην του φωνάξετε λες και έκανε λάθος σε τελικό Τσάμπιονς Λίγκ, απλά μην τραβήξετε το βλέμμα σας απο το πρόσωπο του δείτε την χαρά που έχει το παιδί μόνο και μόνο που ακούμπησε την μπάλα, μόνο και μόνο επειδή πήρε μέρος σε αυτό, αφήστε να κρατήσει αυτή τη χαρά όσο περισσότερο μπορείτε μην το κάνετε να μην το θέλει πια.  

Το ποδόσφαιρο είναι για να περνάνε καλά τα παιδιά μας είναι για να μάθουν το ευ αγωνίζεσθαι να μάθουν να είναι μέρος σε ενα σύνολο και για πολλά ακόμα αλλά το πιο σημαντικό :

Το ποδόσφαιρο είναι διασκέδαση!!! 

BOUKIS


 
Top