του Πάνου Κομματέα
  
Σήμερα το Sportactive.gr φιλοξενεί,τον προπονητή-πρωταθλητή του 1ου ομίλου της Β' Ε.Π.Σ.Π. με την ομάδα της Καστέλλας τον Άρη Κακογιάννη.

Έναν άνθρωπο με κύριο χαρακτηριστικό του την όρεξη του για δουλειά,το ήθος και τις γνώσεις για το ποδόσφαιρο,που οδήγησε τους κυανόλευκους στα σαλόνια της μεγάλης κατηγορίας μετά από 3 χρόνια στην Β' Ε.Π.Σ.Π.

Σαν προπονητής είναι γέννημα-θρέμμα της Καστέλλας,καθώς έχει περάσει από σχεδόν όλες τις ηλικιακές κλίμακες των ακαδημιών της,φτάνοντας μέχρι και την πρώτη ομάδα στην οποία θήτευσε τα τελευταία 3,5 χρόνια.

Τέλος,τα τελευταία δυο χρόνια αποτελεί μέλος του προπονητικού επιτελείου των ακαδημιών της ΑΕ Μοσχάτου.

Πλέον ήρθε η ώρα του "απογαλακτισμού",με τον ίδιο να μιλά για την μακροχρόνια εμπειρία του στον ΑΟΚ,για το στυλ παιχνιδιού που του αρέσει,τα φετινά συστατικά επιτυχίας,τους λόγους της αποχώρησης του,το κομμάτι των ακαδημιών και το γηπεδικό πρόβλημα.

*Η συνέντευξη πάρθηκε λίγες ημέρες πριν δώσει τα χέρια με την διοίκηση της Χαλκηδόνας για να κάτσει στον πάγκο της την επόμενη σεζόν και γι αυτό απουσιάζει η αναφορά στους κιτρινόμαυρους.





Πως ασχολήθηκες με την προπονητική?

"Πάντα μου άρεσε να ψάχνω τον τρόπο που θα παίξουμε ποδόσφαιρο,ώστε να βελτιώνομαι και σαν ποδοσφαιριστής.

Λίγο πριν σταματήσω το ποδόσφαιρο είχα κάποιους τραυματισμούς,αλλά δεν ήθελα να φύγω από τον χώρο και σιγά σιγά ωρίμασε η σκέψη μέσα μου.

Τότε αποφάσισα να ασχοληθώ με την προπονητική ξεκινώντας από ακαδημίες,λόγω του ότι μου αρέσει να ασχολούμαι με τα παιδιά

Ο καιρός πέρασε και έτσι βρέθηκα και σε πάγκο αντρικής ομάδας."

Πως σκότωσες τον παίχτη μέσα σου για να κάτσεις στον πάγκο?

"Είναι δύσκολο για μερικούς ανθρώπους να περάσουν αυτό το μεταβατικό στάδιο.

Για μένα ήταν εύκολο γιατί ασχολήθηκα πάρα πολύ γρήγορα με την προπονητική,αφότου σταμάτησα και έτσι δεν υπήρξε αποχή από τον χώρο.

Σίγουρα υπάρχουν στιγμές που θα ήθελα να είμαι μέσα στο γήπεδο,δεν είναι τόσο απλό να αλλάξεις μεριά από την μια στιγμή στην άλλη,αλλά σίγουρα το πέρασα πιο ελαφρά από άλλους ανθρώπους που έχω μιλήσει."




Θέλεις να εργάζεσαι με νεαρούς ποδοσφαιριστές ή με έμπειρους? Ή ίσως με μια μίξη?

"Θεωρώ πως μια μίξη νεαρών και έμπειρων παιχτών είναι το πιο κατάλληλο για να πάει καλά μια ομάδα.

Ένας βασικός κορμός από έμπειρους ποδοσφαιριστές είναι ένας σημαντικός παράγοντας για να χτίσεις μια ομάδα και να τους πλαισιώσεις με νεαρά και ταλαντούχα παιδιά.

Ότι ακριβώς κάναμε στην Καστέλλα φέτος.

Ο άξονας αποτελούνταν από έμπειρα παιδιά και μέσα από αυτό αναδείχθηκαν νεαροί παίχτες,με την ομάδα συνολικά να αποδίδει πολύ καλό ποδόσφαιρο."

Πόσο δύσκολη είναι η ψυχολογική προετοιμασία ενός ερασιτέχνη ποδοσφαιριστή?

"Την Κυριακή η ομάδα πρέπει να έχει φτάσει έτοιμη σε όλα τα επίπεδα για να ανταποκριθεί στις δυσκολίες.

Το κομμάτι του εβδομαδιαίου προγραμματισμού είναι ένα δύσκολο κομμάτι γιατί όταν έχεις να κάνεις με ερασιτέχνες ποδοσφαιριστές,πρέπει να κατανοείς τα προβλήματα του καθενός,να τον κάνεις να τα ξεχάσει και να παίξει για την ομάδα στο 100%,είτε στον αγώνα είτε στην προπόνηση.

Αν,κατά την διάρκεια της εβδομάδας,τα έχεις καταφέρει τότε δεν υπάρχει δυσκολία ώστε να ανταπεξέλθει ένας ποδοσφαιριστής την ώρα του αγώνα."

Ποια είναι η τακτική σου φιλοσοφία? Επιθετικογενής,αμυντικογενής ή προσαρμογή στον αντίπαλο?Θα σκότωνες το θέαμα για το αποτέλεσμα?

"Δεν μου αρέσει να προσαρμόζομαι στον αντίπαλο.

Σίγουρα μερικές φορές πρέπει να προσαρμοστείς σε συγκεκριμένους ποδοσφαιριστές του αντιπάλου.

Όσο αφορά την ερώτηση για το θέαμα,πιστεύω πως αυτό είναι μια πολύ μεγάλη συζήτηση.

Υπάρχουν περιπτώσεις που κοιτάς και το αποτέλεσμα,ανάλογα με τους στόχους της ομάδας και του παιχνιδιού,το τι θες να πάρεις από αυτό.

Παίζουν πολλά πράγματα ρόλο.

Το θέαμα αρέσει σε όλους,όλοι θα ήθελαν να προπονούν μια θεαματική ομάδα αλλά δεν συμβαίνει πάντα.

Είναι ένα κομμάτι που το κοιτάμε πάντως και βγαίνει μέσα από την πολλή δουλειά.

Από εκεί και πέρα έχω μια επιθετική φιλοσοφία,μου αρέσει πολύ το επιθετικό ποδόσφαιρο.

Η ομάδα θέλω να πρεσάρει ψηλά και να βγάζουμε όμορφες επιθετικές ενέργειες μέσα από την τακτική.

Αυτό,βέβαια,δεν σημαίνει πως δεν προσέχω την άμυνα,άλλωστε φέτος είχαμε μια από τις καλύτερες άμυνες του ομίλου.

Αλλά το ότι ήμασταν η καλύτερη επίθεση δείχνει και τον τρόπο παιχνιδιού που είχαμε επιλέξει να ακολουθήσουμε."

Όντως η Καστέλλα φέτος πέτυχε 60 γκολ και είχε 15 διαφορετικούς σκόρερ(!)

"Αυτός ήταν ο τρόπος που δουλεύαμε.

Δεν στηριχτήκαμε σε έναν παίχτη που θα μπορούσε να μας προσφέρει το γκολ.

Έχει να κάνει με την ομαδική δουλειά των ποδοσφαιριστών και την προσέγγιση μας στους αγώνες.

Για να βγει,όμως,αυτή η δουλειά στο γήπεδο πρέπει να υπάρχουν και τα κατάλληλα εργαλεία.

Πάντα προσαρμόζεσαι στο υλικό που έχεις,γιατί μπορεί να λέμε ότι μας αρέσει το επιθετικό ποδόσφαιρο,αλλά αν το έμψυχο δυναμικό δεν ανταποκρίνεται σε αυτό,πρέπει να βρεις τρόπους για να γίνει αποδοτική μια ομάδα."




Δουλεύεις εδώ και χρόνια σε ακαδημίες. Τι σου δίνει αυτή η εμπειρία?

"Πρώτα από όλα είναι πολύ σημαντικό για μένα να βλέπω παιδιά μικρής ηλικίας να γίνονται ποδοσφαιριστές,να κάνουν το όνειρο τους πραγματικότητα.

Το να βλέπεις μικρά παιδιά να διασκεδάζουν στον χώρο που αγαπάς και παράλληλα να τους περνάς πληροφορίες για τα μυστικά του ποδοσφαίρου είναι κάτι πολύ όμορφο.

Οι νέοι προπονητές και οι παράγοντες πρέπει να λάβουν υπόψη τους ότι τα παιδιά πρέπει πρώτα να διασκεδάζουν αυτό που κάνουν και σιγά σιγά μέσω της σκληρής δουλειάς να έρχονται και τα αποτελέσματα της εξέλιξής τους.

Βρέθηκα στην ευχάριστη θέση,μέσω της Καστέλλας,να χαρώ πραγματικά αυτήν την διαδικασία και να δω παιδιά που τα είχα από τα 12-13 τους χρόνια,όπως ο Άρης Μπανάι,ο Αντώνης Βιτσαράς,ο Νικήτας Δράκος,ο Λάμπρος Σκούρτης,ο Σίμος Ζαμπέλης,να μεγαλώνουν,να μπαίνουν στην πρώτη ομάδα και να διεκδικούν θέση βασικού και πολλές φορές αναντικατάστατου.

Αυτή είναι η ευχαρίστηση του κάθε προπονητή."

Κάνε μας μια γενική αναδρομή για το διάστημα που είσαι στον Α.Ο. Καστέλλας.

"Στην Καστέλλα βρέθηκα το 2010.

Με είχε φέρει ο Λευτέρης ο Λαβιδόπουλος,ο οποίος μου είχε μιλήσει για μια ομάδα με καλά στελέχη,μια δυνατή διοίκηση.

Αυτό ήταν κάτι πολύ βασικό που ζητούσα για να έχω την ηρεμία σαν ποδοσφαιριστής και να διασκεδάσω αυτό που κάνω.

Βρήκα ανθρώπους που αγαπάνε τα παιδιά που απαρτίζουν την ομάδα,μας βοηθούσαν στα πάντα και δέθηκα πολύ γρήγορα,από την περίοδο της προετοιμασίας,ακόμα.

Σιγά σιγά με έκαναν να αγαπήσω την ομάδα πραγματικά.

Τα χρόνια πέρασαν,άρχισα να ασχολούμαι με την ακαδημία και έγινα ένα με την Καστέλλα,την νιώθω σαν δεύτερη οικογένειά μου.

Παρόλο που περάσαμε δύσκολες στιγμές,με την πτώση της ομάδας στην Β' Ε.Π.Σ.Π. ,είχα την τιμή πριν 3 χρόνια να δει η διοίκηση στο πρόσωπό μου έναν άνθρωπο που αγαπούσε αυτό που κάνει.

Μου έδωσε την ευκαιρία να αναλάβω σαν πρώτος προπονητής και να δείξω αυτό που μπορούσα να κάνω.

Με στήριξαν πάρα πολύ όλοι όσοι ήταν κοντά στην ομάδα και βάζοντας ένα μακροπρόθεσμο πλάνο,έχοντας και τις ακαδημίες στο μυαλό μας,φτάσαμε στο σημείο να έχουμε την φετινή καταπληκτική πορεία που μόνο τυχαία δεν ήταν.

Αυτή ήρθε μέσα από την σκληρή δουλειά των ποδοσφαιριστών τα τελευταία δυο χρόνια,καθώς καταφέραμε να χτίσουμε έναν κορμό και να φτάσουμε στην κατάκτηση του πρωταθλήματος.

Ήταν μια δικαίωση για την ομάδα που με εμπιστεύθηκαν αλλά και για μένα,γιατί δικαίωσα τους ανθρώπους που με στήριξαν όλον αυτό τον καιρό.




Υπήρξε κάποια στιγμή απογοήτευσης όσο ήσουν στον πάγκο της αντρικής ομάδας?

"Δεν απογοητέυτηκα ποτέ,δεν με άφησαν οι άνθρωποι γύρω μου.

Γενικότερα δεν απογοητεύομαι εύκολα,μου αρέσουν τα δύσκολα.

Κοιτάζω πάντα να βελτιώνω τα αρνητικά και να διατηρώ τα καλά που συμβαίνουν σε μια ομάδα.

Γι αυτό και στην Καστέλλα,χρόνο με τον χρόνο βελτιονώμασταν αισθητά."

Ποιά είναι τα συστατικά της επιτυχίας της φετινής σεζόν?

"Η φετινή επιτυχία δεν στηρίζεται μόνο στην φετινή σεζόν.

Είναι το αποτέλεσμα της δουλειάς των προηγούμενων τριών χρόνων.

Οι άνθρωποι της Καστέλλας,όταν έπεσε η ομάδα το 2015 το είδαν θετικά,κάτι πολύ βασικό,γιατί μας δόθηκε μια ευκαιρία να χτίσουμε μια ομάδα με δικά της παιδιά και αυτό χρόνο με τον χρόνο φάνηκε.

Την περσινή σεζόν προσπαθήσαμε να ανεβάσουμε την ομάδα μέσα από την διαδικασία των μπαράζ,δεν τα καταφέραμε,αλλά είχαν,ήδη,μπει τα θεμέλια για την φετινή επιτυχία.

Τα παιδιά μπολιάστηκαν με την ψυχολογία του πρωταθλητισμού και αυτό φάνηκε όταν αρνιόντουσαν να χάσουν ακόμα και σε παιχνίδια που,στο 90ο λεπτό ήταν πίσω στο σκορ.

Πολύ μεγάλο ποσοστό της επιτυχίας,επίσης,πιστώνεται στους αρχηγούς της ομάδας,τον Τάκη Μπιλίρη,τον Μελέτη Σωτηρίου,τον Έρβις Πάσα και τον Μάνο Ζαχαρίου.

Δεν ήταν αρχηγοί απλά φορώντας ένα περιβραχιόνιο,αλλά ήταν μέσα στα αποδυτήρια αυτοί που απορροφούσαν τους κραδασμούς και κρατώντας τα αποδυτήρια.

Τους ευχαριστώ ιδιαιτέρως,όπως φυσικά και όλους τους ποδοσφαιριστές που υπερέβαλαν εαυτόν και ανταμείφθηκαν.

Θέλω να ευχαριστήσω τον συνεργάτη μου την φετινή σεζόν,τον Βασίλη Βαλλιάνο που συνεργαστήκαμε άψογα.

Είναι ένα παιδί που αγαπάει πολύ αυτό που κάνει,όπως και την ομάδα και βοήθησε σημαντικά στην φετινή πορεία.

Τέλος να πω ένα ξεχωριστό ευχαριστώ στον φροντιστή της ομάδας τον Γιώργο τον Βάρδα που είναι ένας στρατιώτης της ομάδας εδώ και πολλά χρόνια και ήταν πάντα δίπλα μας σε ότι χρειαστήκαμε."




Επτά ανατροπές και 10 γκολ μετά το 90(!). Τι δείχνει αυτό το στατιστικό?

"Είναι αυτό που προείπα,η άρνηση της ήττας.

Επαναλαμβόμενη σύμπτωση παύει να είναι σύμπτωση.

Είχαμε νοοτροπία νικητή από την πρώτη αγωνιστική μέχρι και την τελευταία που γυρίσαμε αδιάφορο παιχνίδι ενώ βρεθήκαμε με δυο γκολ πίσω.

Περάσαμε το μέταλλο του νικητή στους ποδοσφαιριστές,το ενστερνίστηκαν,πίστεψαν στον εαυτό τους και τα κατάφεραν.

Εάν δεν προκαλέσεις την τύχη σου μερικές φορές σου γυρνάει την πλάτη.

Εμείς την προκαλέσαμε σε κάθε αγωνιστική."

Γιατί αποφάσισες να αποχωρήσεις?

"Δεν ήταν εύκολη η απόφαση να αποχωρίσω από μια ομάδα που όπως προανέφερα την θεωρώ οικογένεια μου.

Πέρασαν 8 χρόνια,έζησα πολλά με τους ανθρώπους της ομάδας που έγιναν συνήθεια στην καθημερινότητα μου.

Όπως η σημαία της Καστέλλας ο Γιάννης Κατσός,που λειτουργεί για το καλό της ομάδας απέναντι σε όλους,λύνει στο μέγεθος του επιτρεπτού όποιο πρόβλημα δημιουργείται και τον θεωρώ βασικό γρανάζι στο ότι η Καστέλλα λειτουργεί συνολικά σαν οικογένεια.

Σε αυτό δεν είναι μόνος του,έχει συμμάχους που προσπαθούν εξίσου,όπως ο Κώστας Χαρέας,ο Άκης Προκοπίου,ο Κυριάκος Ποθητός,ο Θοδωρής Αναγνωστόπουλος,ο Πάνος Κομματέας,ο Νίκος Ζαμπέλης και ο Νίκος ο Μπληζιώτης που,όντας υπεύθυνος των ακαδημιών του συλλόγου θέλω να τον ευχαριστήσω για την άψογη συνεργασία όλα αυτά τα χρόνια,όπως φυσικά και όλους τους προαναφερόμενους.

Κάποια στιγμή,όμως,θεωρείς πως έκλεισε ένας κύκλος και πρέπει να προχωρήσεις παρακάτω.

Και λέγοντας αυτό εννοώ στο αγωνιστικό κομμάτι,γιατί η Καστέλλα για μένα δεν θα κλείσει ποτέ σαν κύκλος.

Οποτεδήποτε χρειαστεί να βοηθήσω θα είμαι εκεί,απλά όταν νιώθει ένας προπονητής πως έδωσε ότι είχε να δώσει πρέπει να αποχωρεί,παρά να κάνει κακό σε μια ομάδα.

Αν δεν έχεις την αντίστοιχη δίψα για να προσφέρεις τότε θα προσφέρεις πολύ λιγότερα πράγματα από αυτά που πρέπει."




Πως είδες το επίπεδο του ομίλου της Καστέλλας και γενικότερα της Β?Ξεχώρισες κάποιες ομάδες?

"Το Πειραϊκό ποδόσφαιρο περνάει μια γενική αγωνιστική κρίση.

Παρ'όλα αυτά λόγω αυτά είδαμε πως το πρωτάθλημα ήταν εξαιρετικά ανταγωνιστικό με ομάδες που πριν λίγα χρόνια έπαιζαν στην Α' να πέφτουν κατηγορία και να ανεβάζουν επίπεδο το πρωτάθλημα της Β'.

Είχαμε έναν πολύ δυνατό όμιλο και για αυτό κάθε παιχνίδι,κάθε αγωνιστικής ήταν ανοιχτό σε όλα τα αποτελέσματα και αυτό φάνηκε και την τελευταία μέρα των μπαράζ όπου η άνοδος παίχτηκε μέχρι το τέλος.

Σίγουρα ξεχώρισα ομάδες,όπως ο Δίας Κορυδαλλού και οι Νέοι Ευγένειας που μας έκοψαν βαθμούς σε παιχνίδια που ήταν πραγματικά ντέρμπι και τα ευχαριστηθήκαμε.

Είδαμε,τέλος,και ομάδες πιο χαμηλά στην βαθμολογία να παρουσιάζουν καλά σύνολα και να διεκδικούν βαθμούς σε όλα τα ματς."

Φέτος δούλεψες και στις ακαδημίες της ΑΕ Μοσχάτου. Πως κύλησε η φετινή σεζόν?

"Το Μοσχάτο ξέρουμε πως είναι ένα μεγάλο όνομα στο Πειραϊκό ποδόσφαιρο και μια ομάδα που πρωταγωνιστεί και έχει υψηλούς στόχους.

Αυτό συνεπάγεται ότι οι ακαδημίες πρέπει να λειτουργούν αντίστοιχα.

Είχαμε έναν τεχνικό διευθυντή,τον Γιώργο Τσιριγώτη που κάνει εξαιρετική δουλειά στις ακαδημίες στο οργανωτικό κομμάτι.

Όλοι οι προπονητές είναι διπλωματούχοι,με όρεξη για δουλειά που πραγματικά αγαπάνε αυτό που κάνουν,όντας κοντά στα νέα παιδιά.

Από την στιγμή που υπάρχουν όλα αυτά δεν γίνεται να μην υπάρχουν και επιτυχίες.

Το Μοσχάτο έχει μια φιλοσοφία τα τελευταία χρόνια,το ότι δεν το ενδιαφέρει το σκορ στα παιχνίδια των ακαδημιών αλλά να βελτιώνονται τα παιδιά και έχει σαν στόχο σιγά σιγά τα επόμενα χρόνια να βγουν ποδοσφαιριστές που θα πλαισιώσουν την πρώτη ομάδα.

Αυτό είναι το όνειρο όσων ασχολούνται με το Μοσχάτο.

Η φετινή χρονιά ήταν πάρα πολύ καλή,με εξαιρετική πορεία για όλα τα τμήματα των ακαδημιών.

Είδαμε,τέλος,πως την τελευταία αγωνιστική έπαιξαν 4 παιδιά από τα σπλάχνα του Μοσχάτου στην πρώτη ομάδα.

Ελπίζουμε την νέα χρονιά να τα δούμε και βασικούς."




Τι έχεις να πεις για τον ποδοσφαιρικό Πειραιά,τις συνθήκες,τους ανθρώπους,τα γήπεδα,τους διαιτητές?

"Για τους διαιτητές δεν θέλω να μιλήσω.

Είμαι της άποψης ότι ο διαιτητής είναι ένα κομμάτι του αγώνα που πρέπει να κάνει αναπόσπαστος την δουλειά του.

Είναι άνθρωπος και κάνει λάθη όπως και όλοι μας.

Μερικές φορές βρίσκουμε άλλοθι στην διαιτησία,όταν η ομάδα μας δεν πάει καλά.

Αυτό που κατάφερα και πέρασα φέτος στους ποδοσφαιριστές της ομάδας μου είναι ότι στο παιχνίδι δεν υπάρχει διαιτητής.

Είναι ένας άνθρωπος που φροντίζει να τηρούνται οι κανόνες του παιχνιδιού,τα παιδιά το κατάλαβαν και έτσι καταφέραμε και παίξαμε και ποδόσφαιρο.

Από εκεί και πέρα το μεγαλύτερο πρόβλημα του Πειραϊκού ποδοσφαίρου είναι το γηπεδικό.

Πρέπει,οι αρμόδιοι σε αυτό το κομμάτι να το δουν πολύ πιο ζεστά γιατί υπάρχουν πάρα πολλά νέα παιδιά που θέλουν να αθληθούν αλλά και πολλές ομάδες που θέλουν να στηρίξουν τις ακαδημίες τους.

Πως βιώνει ένας προπονητής το γηπεδικό ζήτημα στον Πειραιά?Πόσο τον επηρεάζει?

"Πολύ δύσκολα.

Το να προπονείς έναν αθλητή στο 1/4 ή στο μισό του γηπέδου όλη την εβδομάδα και την Κυριακή να του λες να παίξει σε ολόκληρο είναι μια δύσκολη κατάσταση.

Είναι ένας βασικός λόγος που δεν βελτιώνονται τα παιδιά στο 100%.

Δεν λύνεται από την μια στιγμή στην άλλη,αλλά για να κάνουμε κάτι καλό πρέπει να το δουν πιο ζεστά.

Βλέπουμε το ΣΕΦ που κάθε χρόνο ακούμε πως κλείνει αλλά δεν γίνεται ποτέ τίποτα.

Φέτος ελπίζουμε να γίνει κάτι για το καλό των ομάδων του κεντρικού Πειραιά για να ανέβουν επίπεδο,γιατί είναι άδικο να μην παίζουν στα πρωταθλήματα επί ίσοις όροις.

Η Καστέλλα ανέβηκε,παρότι έκανε προπόνηση στο ΣΕΦ,με υπέρβαση των ποδοσφαιριστών και με συνεχή παρουσία τους στις προπονήσεις.

Δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει πρόβλημα,ίσως ήμασταν απλά η εξαίρεση στον κανόνα.

Οι υπόλοιπες ομάδες του ΣΕΦ έχουν σοβαρά αγωνιστικά προβλήματα,δεν μπορούν να προσελκύσουν ποδοσφαιριστές λόγω του γηπέδου και ίσως κάποιες να βρίσκονται σε χαμηλότερες κατηγορίες από αυτές που θα μπορούσαν να είναι."





Ποια είναι χαρακτηριστικά της ομάδας που θέλεις να εργαστείς του χρόνου?

"Θα ήθελα η ομάδα που θα είμαι του χρόνου να έχει τα χαρακτηριστικά που συνάντησα στην Καστέλλα.

Μια ομάδα να είναι οικογένεια,η διοίκηση να αγαπάει και να νοιάζεται πραγματικά για αυτήν.

Να αφήνει τον προπονητή να κάνει αναπόσπαστος την δουλειά του και να τον κρίνει από τα συνολικά αποτελέσματα της ομάδας και όχι από 1-2 αγωνιστικές."

Υπάρχουν προτάσεις για την νέα σεζόν?

"Με έχουν προσεγγίσει κάποιες ομάδες.

Ελπίζω να κάνω την καλύτερη επιλογή."

Ποια είναι τα μακροπρόθεσμα σχέδια ή και όνειρα σου για την προπονητική?

"Όσο αγαπάς κάτι και το επιδιώκεις,κάποια πράγματα έρχονται από μόνα τους.

Όποιος δουλεύει αμείβεται,αυτό σκέφτομαι πάντα.

Ποτέ δεν θα ήθελα να πω ότι τα έμαθα όλα.

Ο προπονητής πρέπει να εξελίσσεται και να ακολουθεί τις επιταγές του σύγχρονου ποδοσφαίρου και να μην μένει στάσιμος.

Στόχος είναι η βελτίωση."




Έχεις κάτι να προσθέσεις πριν κλείσουμε?

"Θέλω να ευχαριστήσω όλους τους ανθρώπους που συνεργάστηκα στην Καστέλλα όλα αυτά τα χρόνια.

Μου έδωσαν τα πρώτα σκαλοπάτια ώστε να ξεκινήσω την προπονητική μου σταδιοδρομία.

Δεν λέω αντίο,θα πω στο επανιδείν.



 
Top