του Παναγιώτη Σαριμπάλογλου

Το sportactive.gr ξανανοίγει την αγκαλιά του στο Πειραικό ποδόσφαιρο.

Αυτή την φορά φιλοξενούμενος στην λίστα μας είναι ο 24χρονος τερματοφύλακας Μανώλης Βασιλειάδης.

Έμαθε τα μυστικά της θέσης στις ακαδημίες του Ολυμπιακού και του Πανιωνίου, και για το νεαρό της ηλικίας του έχει ηδη προλάβει να φορέσει τις φανέλες ιστορικών ομάδων όπως του Ιωνικού, του Αστέρα Μαγούλας, του Ηρακλή Ψαχνών, του Αίαντα Σαλαμίνας και της Κορίνθου.

Ακολούθησε τον ένστικτο του, όπως λέει, και καταλογίζεται ενας πορτιέρο με λαμπρό μέλλον αλλά και εγωισμό...μαχητή που δεν βλέπει την ώρα να έρθει η Κυριακή.

1) Θα αρχίσουμε με την φετινή σεζόν, αγωνίστηκες σε 2 ομάδες, στην Κύπρο Κορυδαλλού στην Α΄Πειραιά και στην ιστορική ΠΑΣ Κόρινθο στην Α' Κορίνθου, τι εντυπώσεις σου άφησε αυτή η περίοδος;  Ποιές οι διαφορές αυτών των 2 Πρωταθλημάτων; 

Θα ξεκινήσω αρχικά με την Κύπρο. 

Η χρονιά ξεκίνησε πολύ δυναμικά, είμασταν πρώτοι καθόλη την διάρκεια της μισής σεζόν, με την καλύτερη άμυνα, με μόλις ενα γκολ παθητικό 
σε 8 αγώνες. 

Ενα Πρωτάθλημα πολύ δύσκολο και ανταγωνιστικό και με τις υπόλοιπες ομάδες πολύ ενισχυμένες.

Καταφέραμε να ανταπεξέλθουμε σε τεράστιο βαθμό.

Πιστεύω οτι η αρχή είναι το ήμισυ του παντός, για αυτό και η Κύπρος κατάφερε να διεκδικεί μέχρι τέλους την άνοδο απο μια πολύ αξιόλογη ομάδα, τον 
Αμπελακιακό και έναν πολύ σοβαρό κόουτς όπως είναι ο κ.Αγγελάκης.

Όσον αφορά την Κόρινθο ήταν μια πολύ διαφορετική εμπειρία, και ένα εξίσου δύσκολο Πρωτάθλημα.

Απλά τα παιχνίδια πηγαίναν περισσότερο στον τσαμπουκά που λένε, παρά στο ποδοσφαιρικό κομμάτι.

Λόγω όμως εργασιακού φόρτου, αποφάσισα να δώσω προτεραιότητα στην σχολή της γυμναστικής ακαδημίας και δεν κατάφερα να ανταπεξέλθω στο δύσκολο κομμάτι της απόστασης.



2) Στην Κύπρο όπως προείπαμε ξεκίνησες βασικός και αναντικατάστατος με μόλις ενα γκολ παθητικό όσο αγωνιζόσουνα. Κατά την διάρκεια όμως έχασες την θέση του βασικού. Τι συνέβη και έγινε αλλαγή στάσης προς το πρόσωπο σου; 

Έγινε αλλαγή προπονητή, όπου στην θέση του κ.Ανδριανάκη που μας είχε πρώτους έχοντας την καλύτερη άμυνα όχι μόνο στον Πειραιά αλλά και στην Αθήνα, ανέλαβε στην συνέχεια ο κ.Κούστας.

Αυτή την αλλαγή ειλικρινά δεν την κατάλαβα και απο εκεί και μετά κατάλαβα οτι εγώ σαν Βασιλειάδης δεν αντιμετωπιζόμουνα με αξιοκρατία απο τον νέο προπονητή αλλά και απο τον προπονητή τερματοφυλάκων κ.Μπέλλια.



3) Αξιοσημείωτο ήταν οτι προερχόσουν απο μια εξαιρετική σεζόν με την φανέλα του Αίαντα.

Ηταν εξίσου μια πολύ δυνατή σεζόν, φτάνοντας στον στόχο της ανόδου στο 100 %.

Ξεκινήσαμε με ενα -6 στην πλάτη που όσο έυκολο ή δύσκολο να ακούγεται δεν παύει να είναι κάτι εξωαγωνιστικό.

4) Ποια είναι τα σχέδια σου για το μέλλον; 

Τα σχέδια για το μέλλον, αρχικά είναι να καταφέρω να συνδυάσω και την δουλειά αλλά και το πτυχίο, και φυσικά να μην αφήσω το ποδόσφαιρο με τίποτα, γιατί όσο χρονών και να είσαι πάντα θες το κάτι παραπάνω.

Γενικά είμαι ποδοσφαιριστής με υψηλές προσδοκίες, δεν κάθομαι να συμβιβαστώ.

Παράδειγμα μετά την λήξη της περσινής περιόδου με τον Αίαντα, προσωπικά πάλι δεν ήμουν ικανοποιημένος απο την απόδοση μου, πάλι ήθελα το κάτι παραπάνω.

Είμαι πολύ αυστηρός κριτής του ευατού μου.

5) Τις πρώτες σου παραστάσεις τις πήρες απο μια πολύ σπουδαία ομάδα του Πειραιά και όχι μόνο, τον Ιωνικό, και ήσουν και βασικός στην U21 της ομάδας. Πως ένοιωσες όταν φόρεσες την ιστορική φανέλα με το αστέρι; Είναι πολύ σημαντικό, γιατί ο Ιωνικός την προηγούμενη σεζόν είχε υποβιβαστεί για εξωαγωνιστικούς λόγους απο την Β' Εθνική, ο κόσμος όμως στήριξε την ομάδα και στην Δ' Εθνική

Εντάξει όταν παίζεις σε μια έδρα σαν την Νεάπολη τα λόγια είναι περιττά.

Με τόσο κόσμο, ο οποίος σε μια δύσκολη χρονιά όπως το 2012 με στήριξε απο το πρώτο πάτημα που έκανα μέσα στο γήπεδο.

Ακόμα και στις προπονήσεις μας εμψύχωνε.

Είναι μια εμπειρία που όσο χρονών και να πας πάντα θα σου δημιουργεί ενα ανατριχιαστικό συναίσθημα.

Ακόμα και στην Β' που η ομάδα παρέπεε αγωνιστικά, ο κόσμος ήταν εκεί.

Εγω τότε ήμουνα μέλος της δεύτερης ομάδας, και το έβλεπα και το είχα ζήσει.

Σε όποια κατηγορία και να παίζει πιστεύω δεν θα μείνει ποτέ μόνος.



6) Ποίος ήταν ο πρώτος προπονητής εκεί που σε στήριξε στα πρώτα σου βήματα; 

Ο Νίκος Μαρωνίτης, τον οποίο είχα και στους νέους.

Οι εμφανίσεις που έκανα στην Β΄Εθνική στους νέους, πιστέυω οτι του έδωσα και εγω με την σειρά μου ενα κίνητρο για να με εμπιστευτεί.

Ηταν μια σχέση εμπιστοσύνης.

7) Πλην του κ.Μαρωνίτη, υπάρχει κάποιος άλλος προπονητής μέσα απο αυτή την πορεία σου που έχεις να θυμάσαι κάτι; 

Επειδή ασχολούμαι κοντά στα 20 χρόνια με το ποδόσφαιρο απο τα παιδικά τμήματα μέχρι σήμερα, πάντα απο κάθε προπονητή κάτι έχεις να αντλήσεις.

Κάποιο στοιχείο θα πάρεις που θα σε διαμορφώσει σαν ποδοσφαιριστή αλλά και σαν χαρακτήρα.

Και το πιο απλό πράγμα.

Το ίδιο ισχύει για την θέση του τερματοφύλακα, το βλέπουμε ακόμα και στο υψηλότερο επίπεδο.

Όσο κακός και να είναι, κάτι θα πάρεις καλό απο αυτόν, ή όσο καλός και να είναι πάντα θα μπορείς να διακρίνεις και κάτι αρνητικό μέσα στα καλά στοιχεία τα οποία θα μπορείς να κοιτάξεις και εσύ να τα βελτιώσεις.

8) Μερικά χρόνια μετά, αγωνίζεσαι στον Αστέρα Μαγούλας στην Γ' Εθνική. Εκεί είχες έναν σοβαρό τραυματισμό στην κλείδα;  Πως το αντιμετώπισες ψυχολογικά

Είχα ένα απρόοπτο σε μια φάση στον αγώνα με τον ΠΑΟ Βάρδας.

Εγινε ενα σουτ εξεπαφής απο το μισό μέτρο, άκουσα γκολ απο την εξέδρα αλλά εγώ είχα αντίθετη άποψη, μπλόκαρα τελικά την μπάλα, αλλά αυτό μου στοίχισε 
ενα σπάσιμο κλείδας και ένα μήνα και κάτι εκτός αγωνιστικών υποχρέωσεων.

Ηταν μια πολύ δύσκολη στιγμή αλλά όχι απο θέμα πόνου, αλλά κυρίως ήμουν σαν θηρίο στο κλουβί που δεν μπορούσα να παίξω.

Δεν βλέπεις την ώρα να έρθει η Κυριακή, ανεβάζεις τους παλμούς και γενικά η αδρεναλίνη χτυπάει κόκκινο, είναι κάτι το μοναδικό.



9) Μετά την επόμενη σεζόν μεταγράφηκες επίσης στην Γ' Εθνική, στον Ηρακλή Ψαχνών. Μια επίσης ιδιαίτερη χρονιά, μιας και η ομάδα δεν κατάφερε να ολοκληρώσει την σεζόν λόγω οικονομικών προβλημάτων. Σαν ποδοσφαιριστής δεν είχες ζήσει κάτι παρόμοιο. Πως αισθάνθηκες όταν η ομάδα σταμάτησε την λειτουργία της; 

Αντιμετωπίσαμε δύσκολες καταστάσεις, πες το κακός προγραμματισμός; Αφερέγγυοι άνθρωποι; Όλα ξεκινάνε απο τις διοικήσεις και τελειώνουν στον κόσμο.

Αν η διοίκηση δεν δίνει το κίνητρο στον κόσμο να έρθει να παρακολουθήσει την ομάδα, τότε τα πράγματα είναι ακόμα πιο τραγικά.

Είναι αλληλένδετα αυτά.

Φταίγανε και τα 2 στοιχεία, περνώντας άσχημες στιγμές σαν ποδοσφαιριστές.

Μια ιστορική ομάδα όπως είναι ο Ηρακλής που μέχρι μια χρονιά πριν έπαιζε με την ΑΕΚ και την ΑΕΛ, ξαφνικά να την βλέπεις να διαλύεται.

Σε προσωπικό επίπεδο όταν μας ανακοίνωσαν οτι αποχωρούμε απο το Πρωτάθλημα στεναχωρήθηκα απο την μια, αλλά απο την άλλη ένοιωσα μια ανακούφιση γιατί κάθε αγωνιστική που πέρναγε είμασταν με το αχ και το βαχ.

Το μέλλον ήταν αβέβαιο οικονομικά, αλλά το καλό ηταν οτι προλάβαμε να δεθούμε σαν παρέα.

Γιατί μέχρι τα μέσα της σεζόν εμείς καταφέραμε να κρατήσουμε τον σύλλογο όρθιο.

Το ποδόσφαιρο είναι μια μικρή κοινωνία, πάντα έχεις κάτι να αντλήσεις, συνυπάρχοντας με πολλές διαφορετικές προσωπικότητες, και γίνεσαι και ο ίδιος πιο δυνατός σαν χαρακτήρας.

10) Πριν κάνεις το ντεμπούτο σου σε αντρικές ομάδες, πέρασες απο τις ακαδημίες του Ολυμπιακού και του Πανιωνίου, 2 σπουδαίες σχολές του Ελληνικού ποδοσφαίρου. Ποιος ήταν αυτός που σε παρότρυνε να ακολουθήσεις την θέση του τερματοφύλακα. Είχες κάποιο είδωλο να ταυτιστείς

Αυτό που με έκανε να το ακολουθήσω ήταν το ένστικτο.

Πάντα μου άρεσε η θέση του τερματοφύλακα.

Σαν Ολυμπιακός όμως πήρα τα πρώτα ερεθίσματα απο τον Ελευθερόπουλο και μετέπειτα απο τον Νικοπολίδη.

Προσπάθησα να αντλήσω τα καλά στοιχεία, να τα βγάλω και να τα δουλέψω όσο καλύτερα γινόταν στις 4 γραμμές του γηπέδου.



11) Ποιο ήταν το πρώτο σου παιχνίδι που θυμάσαι χαρακτηριστικά;  Yπήρχε ποτέ άγχος απο την πλευρά σου

Απο τον Ολυμπιακό θυμάμαι ένα διεθνές τουρνουά με ομάδες όπως η Βαλένθια, η Ντόρτμουντ, η Μίλαν, ήταν σαν να αγωνίζεσαι σε ενα μικρό Τσάμπιονς Λιγκ.

Ήταν κάτι το απίστευτο.

Θυμάμαι επίσης ένα τουρνουά με αντίπαλο τον Αγιαξ όταν ήμουν στον Πανιώνιο στην Δράμα, και προπονητής ήταν ο Φρανκ Ντε Μπουρ.

Συνήθως δεν έχω άγχος για κάτι.

Επειδή ίσως για μένα τα δύσκολα είναι πάντα μια πρόκλιση.

Εμένα αυτό με ανεβάζει πάρα πολύ.

Πίστευα απο την αρχή οτι το άγχος δεν βοηθάει σε κάτι, είτε έχεις ή δεν έχεις ότι είναι να γίνει θα γίνει.

Απο την στιγμή που μπαίνεις και έχεις την διάθεση να δώσεις το 110 % τότε όλα είναι πιο εύκολα.

Και τα λάθη μέσα στο πρόγραμμα είναι, έδω κοτζάμ Μπάγερ στο παιχνίδι με τη Ρεάλ δέχτηκε γκολ απο ενα παιδικό λάθος του Ουλράιχ.

Το θέμα είναι η διάρκεια, δεν κρίνεσαι απο μια λάθος φάση όυτε απο μια μεγάλη απόκρουση.

12) Υπάρχει κάποια εμφάνιση που θα θυμάσαι;  Κάτι που μπορεί να έδωσε μια πρόκριση πχ ή μια άνοδο

Οχι κάτι συγκεκριμένο ακόμα τουλάχιστον.

Φέτος με την Κύπρο Κορυδαλλού με αντίπαλο την Χαραυγή είναι αυτο που λέμε είχα κατεβάσει τα ρολά.

Βέβαια όλη η ομάδα είχε λειτουργήσει εξαιρετικά εκείνη την ημέρα.

Οπως και με τον Ηφαιστο μια απόκρουση στο τέλος με απευθείας φάουλ, με τον κόσμο να φωνάζει μάλιστα γκολ.

Και απο τις μικρές ηλικίες θυμάμαι με τον Ολυμπιακό και τον Πανιώνιο σε πολλά τουρνουά.

Με την Κ16 του Πανιωνίου είχαμε πάρει το Πρωτάθλημα της ΕΠΣ Αθηνών στον τελικό με την ΑΕΚ.

Όπως επίσης θυμάμαι την περσινή σεζόν με τον Αίαντα στα εφτά πένάλτι που κέρδισαν οι αντίπαλοι εγώ έπιασα τα πέντε.



13) Tώρα που αναφέρθηκες στα πέναλτι. Πιστεύεις οτι υπάρχουν τερματοφύλακες που είναι εξαιρετικοί στα έντεκα βήματα και άλλοι που είναι πάλι κορυφαίο ιδεν είναι το ίδιο καλοί Παράδειγμα ο Μπουφόν που είναι απο τους καλύτερους όλων των εποχών δεν είναι καλός στα πέναλτι, ενώ ο Νάβας της Ρεάλ είναι εξαιρετικός. Αυτό πως το εξηγείς

Ισχυεί αυτό, αν και οι πιθανότητες όταν εκτελείται ενα πέναλτι είναι πάντα υπέρ του επιτιθέμενου.

Eίναι εξαρχής δύσκολο, είσαι απέναντι σε εναν πάικτη με μια μπάλα και έχεις απο πίσω σου ένα τεράστιο χώρο όπως είναι το τέρμα.

Κάθε τερματοφύλακας έχει και τα δικά του τρικ πιστεύω, να πρέπει απο το βλέμμα σου και μέχρι τις κινήσεις σου να κερδίσεις ψυχολογία απέναντι στον εκτελεστή.

14) Στην Ελληνικό Πρωτάθλημα φέτος είδαμε πολλούς νεαρούς κυρίως Ελληνες που υπερασπίστηκαν τις εστίες ομάδων και μάλιστα με επιτυχία όπως ήταν ο Τσιντώτας, ο Μπάρκας, ο Βλαχοδήμος, ο Πασχαλάκης, ο Αθανασιάδης κ.α. Πιστεύεις οτι ήρθε η ώρα να ξαναεμπιστευτούμε το Ελληνικό στοιχείο κάτω απο το τέρμα

Βγάζουμε τερματοφύλακες αλλά σίγουρα αυτό είναι ενα μικρό δείγμα.

Απλά πιστεύω οτι γενικά στο Ελληνικό ποδόσφαιρο αλλά και σε άλλα αθλήματα, εμπιστευόμασταν πάντα πιο έυκολα το ξένο στοιχείο.

Βασιζόμασταν πάντα εκεί γιατί ίσως πουλάει που λένε πιο πολύ και το όνομα ακούγεται πιο εντυπωσιακό μέσα απο τις εφημερίδες, την τηλεόραση και το
ραδιόφωνο.

Αυτό είναι το μεγάλο λάθος και για αυτό πάει ο αθλητισμός βήματα προς τα πίσω.

Πρέπει να εκμετταλεύεσαι σε βάθος χρόνου τα ταλέντα που βγάζεις και να επενδύεις πάνω σε αυτά.

Ο αθλητισμός γενικά έχει ευτελιστεί σε όλα τα επίπεδα.

Βιώνουμε καταστάσεις περίεργες ακόμα και εκτός αθλητισμού, και δυστυχώς αυτό έχει αρνητικό αντίκτυπο.

Δείγμα επίσης, οι κακοί αγωνιστικοί χώροι και οι μέτριες εγκαταστάσεις σε τοπικά επίπεδα.

Το γήπεδο του Περάματος παράδειγμα ολοκληρώθηκε μέσα στη μέση της χρονιάς.

Επειδή έχω παίξει εκεί, είναι ακατάλληλο.

Μπαίναμε μέσα να παίξουμε και ήταν και λες να φόραγα την πανοπλία του μονομάχου.

Απο το γήπεδο ξεκινάνε όλα, όταν πας στο εξωτερικό και βλέπεις γήπεδα που ντρέπεσαι να πατήσεις, καταλαβαίνεις πόσο πίσω είσαι.

Ο αθλητισμός ειδικά σε ατομικό επίπεδο έχει δώσει πολλά στην Ελλάδα.

Απο το Euro 2004 και μετά ήταν μια εξαιρετική αφορμή να αλλάξουν πολλά.

Δυστυχώς έχουμε άλλες προτεραιότητες που δεν πρέπει να είναι προτεραιότητες.

15) Κλείνοντας, θα θελα να μας πεις μια ευχή για το μέλλον. Πως σε φαντάζεσαι όταν θα έχεις αποσυρθεί απο τους αγωνιστικούς χώρους; 

Σίγουρα να έχω φτάσει ως ενα επίπεδο ως γυμναστής, θέτοντας και υψηλούς στόχους και σαν τερματοφύλακας για τη νέα σεζόν.

Θέλω πολύ να ασχοληθώ και με την προπονητική, και στα ΤΕΦΑΑ που σπουδάζω το μαθαίνουμε και αυτό.

Μου αρέσει πολύ να ασχοληθώ πάνω στους τερματοφύλακες προπονητικά, οποιασδήποτε ηλικίας.

Σαν τερματοφύλακας πάντα μαθαίνεις, και θα θελα να μεταδώσω το μικρόβιο που έχω μέσα μου και γω σε μικρότερες ηλικίες.

Θα ήθελα να επενδύσω πάνω σε αυτό.  

Τέλος υγεία σε όλους και καλό κλείσιμο στην ποδοσφαιρική σεζόν που διανύουμε.









BOUKIS


 
Top