ΑΘΗΝΑ
Του Γιώργου Μανταίου

Το φάουλ-γκολ στη Ριέκα, η ανατροπή στο πρώτο ματς (3-2) εναντίον του Ολυμπιακού και το «ψαλίδι» στο 94΄ του ημιτελικού με την ΑΕΛ ήταν τα τρία highlight τού Λάζαρου Χριστοδουλόπουλου τη σεζόν 2017/18. 

Τρεις στιγμές σε ισάριθμες διαφορετικές διοργανώσεις που η κάθε μια από αυτές αναγνωρίστηκε ως σημείο-κλειδί για την τελική κατάληξη της πορείας της ΑΕΚ. 

Κι ήταν πορεία επιτυχημένη σε κάθε επίπεδο, πέραν κάθε πρόβλεψης...

Ο Λάζαρος είναι αδιαφιλονίκητος MVP της σεζόν 2017/18. 

Φυσικά κανείς δεν αμφισβητεί τη συμβολή των υπολοίπων, ειδικά σε μια τέτοια πανηγυρική σεζόν. 

Χωρίς τον Λιβάγια, τον Σιμόες, τον Τσιγκρίνσκι, τον Μπακάκη, τον Γκάλο, τον Βράνιες τα πράγματα ίσως είχαν εξελιχθεί διαφορετικά. 

Ομως, τον πρώτο τον πρώτων, τον καλύτερο των καλύτερων, οφείλεις να τον τοποθετήσεις στο επίπεδο στο οποίο ανήκει. 

Ειδικά δε όταν τα επιτεύγματά του αφορούν την πιο επιτυχημένη σεζόν στη σύγχρονη ιστορία του συλλόγου.

Τον παίκτη με τα περισσότερα γκολ, που υπέγραψε την πρόκριση της ΑΕΚ στους «32» του Europa League και στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας, τον κρατάς στην ομάδα ο κόσμος να χαλάσει. 

Οσο για τη Super League, ο Λάζαρος ήταν εκείνος που πάτησε το κουμπί της αντίστροφης μέτρησης της πτώσης του Ολυμπιακού, γιατί αν δεν είχε ανατραπεί το 0-2 του ημιχρόνου τον περασμένο Σεπτέμβριο, δεν θα είχε ακολουθήσει αλυσιδωτή αντίδραση στον σύλλογο του Πειραιά με την απομάκρυνση του προπονητή (Χάσι), την περιθωριοποίηση του Καπίνο και την εσωστρέφεια που ακολούθησε στις τάξεις του απόλυτου κυρίαρχου του Ελληνικού ποδοσφαίρου την τελευταία 20ετία.

Ο Λάζαρος είναι 31,5 και έχει δυο χρόνια καλής μπάλας «στο τσεπάκι». Στην ΑΕΚ έχει βρει αυτό που χρόνια αναζητούσε, ξεπέρασε τον εαυτο του, έκανε ατομικό ρεκόρ στο σκοράρισμα (16 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις), ενώ σε δυό χρονιές έχει πετύχει περισσότερα γκολ (25) απ΄ότι στις επτά προηγούμενες (24 από το 2009 έως το 2016).

Με μαθητές ο τελικός κυπέλλου

Δεν υπάρχει λόγος να κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας. 

Ο τελικός κυπέλλου δεν υπήρξε ποτέ «γιορτή του ποδοσφαίρου» όπως αρέσκονταν να τον χαρακτηρίζουν οι λάτρεις των κλισέ.

Τώρα, όμως, τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα. 

Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα δημιουργεί όλες εκείνες τις προϋποθέσεις ώστε ο τελικός ΑΕΚ-ΠΑΟΚ στις 12 Μαϊου να αποτελέσει (ακόμα μία) μαύρη σελίδα, ίσως μελανότερη των προηγουμένων. 

Υπάρχει πολύ «κακό αίμα» (για να δανειστούμε έναν ξενόγλωσσο ιδιωματισμό) μεταξύ των δύο αντιπάλων, ενώ η διοργανώτρια αρχή προέρχεται από δύο μεγαλειωδώς αποτυχημένες διοργανώσεις. Κεκλεισμένων των θυρών ο τελικός το 2016, σημαδεμένος από μαχαιρώματα στην πεζογέφυρα του Πανθεσσαλικού εκείνος του 2017...

Η μετάθεση του αγώνα σε γήπεδο μικρότερης χωρητικότητας και η παρουσία μαθητών στις κερκίδες, διασφαλίζει την ομαλή διεξαγωγή του. 

Ας γίνει και στο Ολυμπιακό Στάδιο, αλλά χωρίς τους «στρατούς». 

Πάντως, η επιλογή «ΟΑΚΑ και 20.000 κόσμος από κάθε φιναλίστ» είναι μία πιθανότητα που θα εξέταζαν μόνο «σαμποτέρ» του ελληνικού ποδοσφαίρου αλλά και της κοινωνίας γενικότερα. 

Η «καυτή πατάτα» είναι πλέον στα χέρια της ΕΠΟ και του υφυπουργού αθλητισμού, Γιώργου Βασιλειάδη. Η απόφαση πρέπει να παρθεί άμεσα, καθώς οι εμπνεύσεις της τελευταίας στιγμής έχουν αποδειχθεί καταστροφικές.

Τα κείμενα που φιλοξενούνται στη στήλη «Απόψεις» του ΑΠΕ- ΜΠΕ δημοσιεύονται αυτούσια και απηχούν τις απόψεις των συγγραφέων και όχι του Πρακτορείου.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ



BOUKIS


 
Top