ΑΛΑΤΙ ΠΙΠΕΡΙ



Οινόφυτα (Στανιάτες) 1953-1961

Γυρίζουμε 65 χρόνια πίσω για να θυμηθούν οι παλαιοί και να μάθουν οι
νέοι πως ένα χωριό με 100 σπίτια την εποχή εκείνη που η μόνη ψυχαγωγία
και διασκέδαση ήταν το ποδόσφαιρο νικούσε όλα τα χωριά μέσα έξω της
περιοχής Βοιωτιας (εκτός από τον Αυλώνα) Διέθετε ποδοσφαιριστές με
προσόντα για ομάδες Α Εθνικής κατηγορίας. 

Η Ομάδα λεγόταν Α.Ο.Οινόφυτα με χωρίς προπονητή μόνο νικούσαν.Την ομάδα την παρακολουθούσα από το 1954 (9 ετων μέχρι 14 ετών 1959) με πολύ ξύλο από τον πατέρα μου (με έστελνε στα πρόβατα) είχα την ικανότητα να ξεχωρίζω τηνποιότητα του κάθε ποδοσφαιριστή.

Πρώτος παίκτης σέντερ-μπάκ, και αθλητής στο άλμα επι κοντό ο
αείμνηστος Περικλής Σκλιάς ''έφυγε" τόσο άδικα 20 ετών 20 Ιουλίου 1956
σε ατύχημα.στο Αεροδρόμιο της Τανάγρας που εργαζόταν. 



Δεύτερος μεγάλος παίκτης (είναι δικές μου εκτιμήσεις) ο Αλέκος Λιάπης ένας σέντερ-φόρ που θα τον ζήλευαν όλες οι ομάδες του ΠΟΚ αν τον είχαν δει. 

Και ο Αλέκος σε ατύχημα "έφυγε" πρίν πολλά χρόνια.Τρίτος μεγάλος παίκτης
Λουκάς Λιάπης ποδοσφαιριστής για όλες τις δουλειές στα χαφ ακούραστος
ταχύτατος και πολύ σκληρος και δυνατος πάνω στην μπάλα. 

Ο Λουκάς είναι εδώ τον βλέπουμε στην συνέντευξη να μας μιλάει για την εποχή του.

Τέταρτος μεγάλος παίκτης ο Θοδωρής Σκλιάς είναι εδω μαζί μας μας
αφιέρωσε και φωτο ήταν ένας κούκλος εξτρεμ από δεξιά με κεραυνοβόλο
σουτ ένας δεύτερος Αντρέας Παπαεμανουήλ.Πάμε τώρα σε τρείς παικταράδες
αδέλφια πρώτος ο αείμνηστος Σεραφείμ Σκλιάς τερματοφύλακας για ομάδες
του ΠΟΚ. 



Καί εδώ έχουμε ατύχημα "έφυγε" πρίν μερικά χρόνια για τον
Καπετάνιο του πολεμικού Ναυτικού.Θανάσης Σκλιάς ( Ναύαρχος του
πολεμικού Ναυτικού) επιθετικός υψηλών προδιαγραφών υπέροχο στυλ
ποδοσφαιριστού τα δυο αυτά αδέλφια έπαιξαν πολύ λίγο γιατί έλειπαν στα
καράβια. 

Πάμε τώρα στον γίγαντα Αλέκο Σκλιά ο πρώτος μάγκας των
Οινοφύτων με την καλή ένοια ποδοσφαιριστης δυναμήτης για την άμυνα
παλικάρι ένας Μουράτης ήταν δεν υπερ βάλω. 

Στα επεισόδια που ξέσπαγαν στη διάρκεια των αγώνων έμπαινε μπροστά και τα σταματούσε, ποιός τολμούσε να αγγίξει τον Αλεκάκια. 

Ήταν μαζί μας στη συνέντευξη και τον ευχαριστούμε. 

Τα υπόλοιπα παιδιά της εποχής ήταν Γιώργος Νίκας
(Λιόλης) και εδώ είχαμε ατύχημα για τον Γιώργο το 1963 σε εργοστάσιο
πυρομαχικών μαζί με άλλα 8 άτομα. Λάκης Νίκας, Κώστας Καβάς, Βασίλης
Κατσιφής, Νότης Λιάπης (Γραμματέας του χωριού) και εδώ έχουμε ατύχημα
τροχαίο πριν μερικά χρόνια. Γιώργος Σκλιάς, Τρίκας, Νέρης,Πατσουλές,
Γρέγος, Σπύρος Μιτάκης, Γιώργος Παπαγιάννης, Θανάσης Παπαγιάνης. 

Ζητώ συγγνώμη αν ξέχασα κάποιον. 



Στην ενδεκάδα της φωτό διακρίνονται: Σεραφείμ Σκλιάς,
Βασίλης Κατσιφής, Λάκης Νίκας, Περικλής Σκλιάς, Κώστας Καβάς, Γιώργος
(Λιόλης) Νίκας, Αλέκος Λιάπης, Λουκάς Λιάπης, Γιώργος, Σκλιάς, Τρίκας,
Θεόδωρος Σκλιάς, Παναγιώτης, (Νότης) Λιάπης

 Y.Γ. Ο  τέταρτος βετεράνος ποδοσφαιριστής  που έχουμε την χαρά και την τιμή
να δεχθεί την πρόσκλησή μας στα Οινόφυτα είναι ο Πλοίαρχος του Εμπορικού
Ναυτικού (συνταξιούχος) Εξ Εφέδρων Αξιωματικός  Κάπταιν Θανάσης Σκλιάς

Καπετάνιο σας ευχαριστώ ιδιαίτερα είναι τιμή για μένα να μας μιλήσετε για εκείνα
τα υπέροχα χρόνια της δεκαετίας 1950 που το μικρό αυτό χωριό, εγώ Στανιάτες το ήξερα  μετά πήρε το όνομα Οινόφυτα όπως και τον Αυλώνα τον λέγαμε Κακοσάλεση,ήταν ποδοσφαιρικά ο φόβος και ο τρόμος της περιοχής. 

Άν και πολύμικρός 10-11 χρ.σας παρακολουθούσα ανελλιπώς (παρά το ξύλο από τον πατέρα μου) είχα τηνικανότητα να διακρίνω τους πιο καλούς παίκτες. 

Θέλω να σας ρωτήσω πως καταφέρνατε να κερδίζετε σχεδόν όλα τα χωριά της περιοχής, Συκάμενο, Ωροπό,Παραλία, Δράμεση, Παντείχη, Ελαιώνα, κ.α. 
Είχατε προπονητή η μόνοι σας παίζατε;

Διαδοχικός όποιος είχε την αλήθεια για έπαινο διαλογή, ένας τέτοιος
παίκτης ήταν ο Περικλής Σκλιάς, ο Αλέκος Λιάπης, που χάναμε πολλά
γκόλ. Παίζαμε με τον Αγ.Θωμά και αντί να κερδίσουμε 8-0 χάσαμε τζάμπα
και βερεσέ που λέμε στα απλά 4-0 . 



Η ομάδα μας νικούσε γιατί είχεσουτέρ πολύ καλούς   Λουκάς Λιάπης  ο Θανάσης ο ομιλών παρά το ότιέπαιζα στα χαφ, και ο Θοδωρής Σκλιάς,αυτοί οι τρείς παίκτες ήμασταν οιάφοβοι και νικητές των ομάδων με τις οποίες παίζαμε.

Δεν μπορούσεκανείς να ξεφύγει από έναν χαρακτήρα ήρωα πρώτον ο Περικλής Σκλιάς πουκατέβαινε και στην επίθεση και άφηνε πίσω εκείνους που δεν έπαιζαν καιτόσο καλά. 

Αφήνω τον αδελφό μου τελευταίο τον Σεραφείμ, ήτανιπτάμενος,αετός,για τις γωνίες του τερματοφύλακος.αίλουρος για τις δύογωνίεςτων γκολπόστ. 

Όταν έχασε η ομάδα από τον Αγ.Θωμά ήταν καλύτερανα γκρεμισθεί σε ένα ρέμα που υπήρχε εκεί,παρά να γυρίσει στοχωριό,τόσο πάθος και αγάπη για την ομάδα. Εμείς ήμασταν επίθεση,επίθεση, νίκη,μετά όλων των βαθμών και παρασήμων.

Κάπταιν θέλω να σας ρωτήσω το 1956-57 όταν φύγατε από τα Οινόφυτα
για τον Πειραιά σας πλησίασε ο Ολυμπιακός;

Ο Παναγιώτης Δούμας ο έφορος του Ολυμπιακού είχε πληροφορηθεί από
τους παίκτες της Προοδευτικής γιατί μέναμε στον Κορυδαλλό ότι ήρθαν
δυο καλοί παίκτες από τα Οινόφυτα και μας πήρε στην προπόνηση του
Ολυμπιακού. 

Ο Σεραφείμ άρεσε πάρα πολύ στον Θανάση Μπέμπη και εγώ
άρεσα στον Γιώργο Δαρίβα είχαμε τα ίδια χαρακτηριστικά το ίδιο
ανάστημα και το ισχυρό αριστερό ευθύβολο επικίνδυνο αριστερό σούτ
ύψους μισό μέτρου.

Ο λόγος που δεν συνεχίσαμε στον Ολυμπιακό ήταν το
οικονομικό  πήγαμε και παίξαμε στο Σχηματάρι τελικά.




Κάπταιν επειδή τελειώνει ο χρόνος και θέλουν να μπούνε τα παιδιά
των ακαδημιών στο γραφείο  θέλω να σας ευχαριστήσω για την τιμή που
μας κάνατε.

Κι εγώ στο μέρος που συμμετείχα είμαι πάρα πολύ συγκινημένος και
για σένα και για τον συνεργάτη σου και μακάρι να υπήρχε τρόπους να
γυρίζαμε τον χρόνο πίσω να ξανά έπαιζα ποδόσφαιρο, όμως είναι αδύνατον
εκ των πραγμάτων





 
Top