ΑΛΑΤΙ ΠΙΠΕΡΙ



του Λουκά Κιοκτσόγλου


Αντιμετωπίζει το ποδόσφαιρο σαν τρόπο ζωής, όπως και ο ίδιος παραδέχεται. Από μικρό παιδί έως και σήμερα βρίσκεται στα γήπεδα, τότε σαν παίκτης, τώρα σαν προπονητής. 

Ο Παύλος Δαούτης μίλησε για τη φετινή σεζόν, η οποία στο τέλος τον βρήκε πρωταθλητή με την Οδηγήτρια, ενώ αναφέρθηκε και στη δική του, προσωπική επιδίωξη, που δεν είναι άλλη από το να μπορεί να χτίζει κάθε φορά τη δική του ομάδα, με τα δικά του "θέλω".

Η αρχή της χρονιάς σας βρήκε στον ΑΣ Δραπετσώνας, από τον οποίο αποχωρήσατε στα μέσα της σεζόν. Πώς κύλησε αυτό το διάστημα;

-Την προηγούμενη σεζόν ήμουν στην Μήλο για τον Παμηλιακό και από τη στιγμή που γύρισα είχα πρόταση από τη Δραπετσώνα. Από την ομάδα τότε είχαν φύγει αρκετοί παίκτες, μόλις 7 ήταν στο ρόστερ και προσπαθήσαμε να δημιουργήσουμε ουσιαστικά κάτι από την αρχή.

Με τι στόχο αναλάβατε;

-Ο στόχος ήταν να παραμείνουμε στην κατηγορία γρήγορα, διότι τα προηγούμενα χρόνια η παρουσία της ομάδας στα μπαράζ ήταν συνεχής. Καταφέραμε να φτιάξουμε ένα νεανικό ρόστερ 24 ποδοσφαιριστών και να ξεκινήσουμε αρκετά καλά το πρωτάθλημα, σε έναν όμιλο όπου ήταν ιδιαίτερα ανταγωνιστικός. Με 24 βαθμούς στον πρώτο γύρο ο στόχος που είχαμε θέσει είχε σχεδόν ήδη επιτευχθεί.



Γιατί αποχωρήσατε από τον πάγκο της Δραπετσώνας;

-Το Δεκέμβριο οι διοικούντες μου είπαν πως ήθελαν να αλλάξουν κάτι στην ομάδα. Οι λόγοι ήταν καθαρά δικοί τους και τους ξέρουν εκείνοι, η δουλειά μας πάντως είχε φανεί. Δυστυχώς συνέβη το ίδιο και στο παρελθόν με την Δραπετσώνα, αλλά σε τελική ανάλυση δεν κρατάω κακία σε κανέναν γιατί καμιά φορά έτσι είναι το ποδόσφαιρο.

Στη συνέχεια ήρθε η πρόταση της Οδηγήτριας.

-Με προσέγγισε ο κ. Ζερβακάκης, ένας άνθρωπος που τον σέβεται όλο το Πειραϊκό ποδόσφαιρο και φυσικά το κίνητρο για μένα ήταν τεράστιο. Ήθελα να τεστάρω τις δυνατότητες μου και σε μία ομάδα με πρωταθληματικές βλέψεις.

Το συμπέρασμα από τη δουλειά σας εκεί ποιο ήταν;

-Οι ρόλοι μέσα στην ομάδα ήταν διακριτοί. Συνδυάζαμε την τρομερή εμπειρία με την όρεξη για δουλειά και τις νέες ιδέες. Βρήκαμε παιδιά επαγγελματίες, με ήθος, που σέβονται και αγαπούν αυτό που κάνουν. Μακρής, Χατζάκης, Δημόπουλος, Πλάκας, Καλουδιώτης, Κολιούσης, Χατζήπαπας, Ξηρογιάννης, Χονδρουδάκης και χωρίς να θέλω να αδικήσω κανέναν, όλοι ήταν άψογοι. Καταφέραμε να βελτιώσουμε ακόμη περισσότερο την ομάδα και να την βγάλουμε πρωταθλήτρια.

Που σας βοήθησε ως προπονητή η συνεργασία με τον κ. Ζερβακάκη;

-Είναι ένας άνθρωπος που μπορεί να σου μεταδώσει αξίες. Πραγματικά πρόκειται για έναν δάσκαλο, πάνω από όλα στη ζωή και σε όσα μπορεί να σου προσφέρει μέσα από την εμπειρία του. Ο καθένας θέλει μια τέτοια προσωπικότητα δίπλα του, στη ζωή. Διαχείρηση αποδυτηρίων, η προσέγγιση στους παίκτες, η συμπεριφορά του, όλα αυτά είναι υπέρ του. Εγώ θεωρώ πως έβαλα την όρεξη για δουλειά, εκείνος την εμπειρία του, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένα δυνστό δίδυμο ενόψει του δύσκολου προγράμματος που είχε απομείνει.

Ποιος είναι ο λόγος που δεν θα συνεχίσετε στην Οδηγήτρια;

-Αρχικά είχαμε πει πως θα συνεχίσω και πως μαζί με το συνεργάτη μου θα ξεκινήσουμε το "χτίσιμο" της νέας ομάδας. Αργότερα, οι άνθρωποι του συλλόγου πήραν μια σεβαστή απόφαση, να δώσουν έμφαση στις υποδομές της ομάδας. Μου έγινε μία πρόταση, τιμητική για μένα, ώστε να παραμείνω στην οικογένεια της Οδηγήτριας, ωστόσο δεν επιθυμούσα να ασχοληθώ και πάλι με τις Ακαδημίες. Να εξελίξω έναν ποδοσφαιριστή  μέσα σε μια είναι όντως το είδος μου, αλλά αυτή τη στιγμή η προτεραιότητά μου δεν είναι οι Ακαδημίες.



Το μέλλον που θα σας βρει;

-Σκοπός μου είναι να αναλάβω μία ομάδα στα πρότυπα και τους στόχους που είχε και η Οδηγήτρια. Πλέον βέβαια πολλές ομάδες έχουν κάνει το σχεδιασμό τους και δεν είναι τόσο απλό. Θα μελετήσω σοβαρά όποια πρόταση και αν μου γίνει, είτε από Πειραιά, Αθήνα, είτε από επαρχία, θα την αξιολογήσω και θα προσπαθήσω να πάρω τη σωστή απόφαση.

Τι φιλοσοφία θέλετε να έχει η ομάδα σας;

-Το μεγαλύτερο ρόλο παίζουν οι ποδοσφαιριστές, εκείνοι είναι τα "εργαλεία" ενός προπονητή. Ανάλογα λοιπόν με αυτό αλλά και το τι στόχοι υπάρχουν, προσαρμόζεται ο τρόπος παιχνιδιού του προπονητή. Η φιλοσοφία μου σαν προπονητής είναι να δουελεύω με παιδιά που έχουν όρεξη και να τους παίρνω το 100% των δυνατοτήτων τους. Σίγουρα όλοι αρέσκονται στο επιθετικό παιχνίδι, γενικότερα πάντως, το ζητούμενο για μένα είναι να αποφεύγω την ήττα.

"Θέλω να χτίζω την ομάδα μου"

-Το εύκολο πάντα είναι να έχουν ήδη μπει οι βάσεις και να τις διαχειρίζεσαι. Προσωπικά προτιμώ να θέτω εγώ τις βάσεις, να χτίζω μια ομάδα με βάση τα "θέλω" μου και αυτό να περνάει και στους παίκτες μου.

Τι χρειάζεται για να χτιστεί με αυτον τον τρόπο μια ομάδα;

-Πρώτα από όλα χρειάζεται υπομονή, κυρίως από τους παράγοντες. Πολλές φορές και εκείνοι δεν έχουν άμεση επαφή με το ποδόσφαιρο και αυτό δυσκολεύει το έργο. Για να δημιουργηθεί μια ομάδα χρειάζεται ένας σταθερός γνώμονας και ένα χρονοδιάγραμμα. Τίποτα δεν χτίζεται από τη μία μέρα στην άλλη. Το κυριότερο όμως κατά την άποψη μου είναι οι υποδομές. Να επανδρώνονται οι Ακαδημίες με ικανούς προπονητές και σε βάθος χρόνου να τροφοδοτείται η πρώτη ομάδα.



Σε ποια ομάδα δουλέψατε και αισθάνεστε ικανοποιημένος για το έργο που επιτελέσατε;

-Όπου και αν πήγαινα, επειδή κατά βάση δεν υπήρχε ο στόχος του πρωταθλητισμού, στην ουσία"έχτιζα". Στον Προφήτη Ηλία, στον Πορφύρα, στον Αστέρα Κερατσινίου, στη Χαραυγή. Η σεζόν όμως που με βοήθησε να καταλάβω αν όντως μπορώ να χτίσω, ήταν η χρονιά στον Παμηλιακό. Οι συνθήκες ήταν δύσκολες, υπήρχε από πριν ένας προπονητής που είχε την ομάδα 18χρόνια, οπότε έπρεπε να δω αν παίκτες και διοίκηση μπορούσαν να δεχτούν κάτι εντελώς καινούργιο.

Με τη δεύτερη ομάδα που προπονούσα εκεί, καταφέραμε να πάρουμε το κύπελλο του νησιού με παιδιά 16 ετών. Αισθάνομαι ότι έφυγα από εκεί και τους άφησα μια πολύ καλή παρακαταθήκη παικτών, η οποία φέτος πρωταγωνίστησε και έφτασε κοντά στην πρώτη θέση του πρωταθλήματος.

Ποιες είναι οι προπονητικές σας προοπτικές; Δουλεύετε με στόχο να φτάσετε κάποια στιγμή σε υψηλότερο επίπεδο;

-Το ποδόσφαιρο για μένα είναι τρόπος ζωής. Με αυτό έχω μεγαλώσει, από ποδοσφαιριστής μέχρι προπονητής. Δεν είναι μόνο διάβασμα, αλλά το τι κάνεις στην πράξη στην προπόνηση. Όσο για την καριέρα μου, φυσικά και θα επιδιώξω να φτάσω σε υψηλό επίπεδο, εκεί στοχεύω, ωστόσο δεν ξέρω αν είναι μόνο στο χέρι μου. Θα παλέψω όμως για να το καταφέρω και ο χρόνος θα δείξει.

Ποιο θεωρείτε πως είναι το προτέρημά σας σαν προπονητής;

-Το δυνατό μου σημείο, αν μπορούμε να το θέσουμε έτσι, είναι ότι μπορώ να "διαβάσω" τα προβλήματα της ομάδας, να κρατάω τους παίκτες και τα αποδυτήρια σε εγρήγορση, αλλά και να αναλύω τον αντίπαλο, που είναι από τουε βασικότερους παράγοντες στο σύγχρονο ποδόσφαιρο. Από την άλλη ξέρω πως δεν είμαι τέλειος, είμαι ακόμη νέος στην προπονητική και έχω πολλά να μάθω.


Τι χρειάζεται μία ομάδα στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο για να πρωταγωνιστήσει;

-Ο πρωταθλητισμός είναι εύκολος στα λόγια, αλλά ιδιαίτερα απαιτητικός στην πράξη. Γνώμη μου είναι πως αρχικά πρέπει να έχει χτιστεί κάτι κατί. Χρειάζεται πλάνο, όρεξη, υπομονή και επιμονή αλλά και άνθρωποι που είναι γνώστες τους είδους.

Είναι οι εγκαταστάσεις το μεγαλύτερο πρόβλημα στο Πειραϊκό ποδόσφαιρο;

-Αυτό είναι όντως το χρόνιο πρόβλημα. Καθημερινά "εγκλωβίζονται" 2-3 ομάδες μαζί με τις Ακαδημίες τους σε ένα γήπεδο και από ότι φαίνεται αυτό θα επιβαρυνθεί, αφού ακούγεται πως θα γίνουν εργασίες σε ορισμένα γήπεδα. 

Ποιες ομάδες πιστεύετε θα έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στη φετινή Α' Πειραιά;

-Κάθε χρόνο ακούμε από πολλές ομάδες ότι πάνε για πρωτάθλημα. Αυτές όμως που όντως θα το κάνουν, θα είναι όσες κάνουν μετεγγραφές. Και εννοώ μετεγγραφές όχι εντυπωσιασμού, αλλά κυρίως ουσίας. Φέτος που θα ανέβουν και οι δύο πρωταθλητές, είναι ακόμη ένα έξτρα κίνητρο. Για μένα τις σωστότερες βάσεις από όλους αυτή τη στιγμή την έχει μία ομάδα, ο Αετός Κορυδαλλού. Δεν μιλάω για τις κινήσεις που κάνει, αλλά για τα θεμέλια που έχουν βάλει οι άνθρωποι του συλλόγου.

Θα θελα να αναφερθώ όμως ξεχωριστά στις κινήσεις που γίνονται από τον πρόεδρο της Χαραυγής, κ. Τερνέα, οι οποίες ομολογώ πως με έχουν εντυπωσιάσει. Νομίζω ότι φέτος η Χαραυγή κάνει πραγματικά στοχευμένες προσθήκες.

Από κει και πέρα χωρίς να θελω να αδικήσω κάποιον, καλά φαίνεται πως κινούνται μεταξύ άλλων το Μοσχάτο, ο Καραβάς αλλά και ο Αίαντας.



Τι θα ευχόσασταν για την προσωπική σας καριέρα τη νέα σεζόν;

-Αυτό που θέλω είναι να αποφασίσω σωστά, όμως σαν άνθρωπος στηρίζω και το λάθος και το σωστό μου. Εύχομαι να δουλέψω σε μία ομάδα με τους ιθύνοντες της οποίας θα μοιραζόμαστε μια κοινή γραμμή πλεύσης.

Τέλος, θα ήθελα να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τον κ. Μιχαλολιάκο, τον κ. Τάκη αλλά και τον κ. Γιάννη Ζερβακάκη. Στην Οδηγήτρια είχαμε μια διοίκηση που μας άφησε χώρο να δουλέψουμε και είμαι πολύ χαρούμενος που καταφέρμε να πάρουμε ένα πρωτάθλημα μαζί. Ελπίζω ότι επιλογές και αν κάνουν να τους βγουν γιατί το αξίζουν.

Υγεία σε όλο τον κόσμο, να έχουμε ένα ανταγωνιστικό πρωτάθλημα και αυτός που αξίζει να νικήσει στο τέλος θα το κάνει.


 
Top