του Πάνου Κομματέα
  

Το Sportactive.gr συναντήθηκε με τον Γιώργο Μοδινό,τον προπονητή που πάλεψε,υπό αντίξοες συνθήκες,φέτος,με τον Άρη Αμφιάλης.

Έναν άνθρωπο που,υπό τις οδηγίες του,ο Καραβάς ανέβηκε δυο κατηγορίες σε δυο χρόνια,τερματίζοντας τρίτος,στη 3η του σεζόν,ως προπονητής της ομάδας.

Μας υποδέχθηκε στο γυμναστήριο που διατηρεί στον Κορυδαλλό και μας μίλησε για την φετινή σεζόν,τις συνθήκες στον Πειραιά,της διαιτησία,την ψυχοσύνθεση του σαν προπονητής αλλά και για το επόμενό του βήμα:


Πως ξεκινήσατε την προπονητική?

"Ξεκίνησα το ποδόσφαιρο από τα 13 μου χρόνια,μετά πήγα στην Γυμναστική Ακαδημία,από όπου αποφοίτησα με την ειδικότητα του ποδοσφαίρου,ξεκίνησα ως παίχτης-προπονητής για 3 χρόνια και πλέον εξασκώ την προπονητική."


Πως καταφέρνει κάποιος που έχει παίξει ποδόσφαιρο να "σκοτώσει" τον παίχτη μέσα του και να κάτσει στον πάγκο?

"Ακόμα δεν τον έχω "σκοτώσει".

Είναι πάρα πολύ δύσκολο,αφού όταν βρίσκω ευκαιρία,στις προπονήσεις,συμμετέχω και εγώ."


Έχετε κάποια μακροπρόθεσμα σχέδια ή όνειρα,όσο αφορά την προπονητική?

"Είναι δύσκολα τα πράγματα.

Η προπονητική είναι το χόμπι μου.




Όταν έχεις μια επιχείρηση και μια οικογένεια δεν είναι εύκολο να τα παρατήσεις όλα και να πας σε μια ομάδα,η οποία θα έχει ταξίδια ή θα είναι σε επαρχία.

Είναι κάτι που μου αρέσει,το υπηρετώ όσο μπορώ και προσπαθώ,κάθε χρόνο,να χτίζω και κάτι,να βάζω και ένα λιθαράκι.

Τώρα αν βρεθεί κάτι αξιόλογο δεν θα έχω θέμα να το ακολουθήσω,αλλά δεν πετάω στα σύννεφα."


Πείτε μας δυο λόγια για την φετινή χρονιά με τον Άρη Αμφιάλης.

"Το προηγούμενο καλοκαίρι είχα αποφασίσει να σταματήσω την προπονητική,διότι δεν υπήρχε χρόνος,έχοντας την δουλειά και την οικογένειά μου,ενώ είχα κουραστεί και από όλο το σύστημα.

Ήρθε τότε ένας φίλος και που ζήτησε να πάω να βοηθήσω τον Άρη,γιατί θα διαλύσει η ομάδα και ο στόχος της είναι να μείνει ζωντανή.

Δεν υπήρχε μπάτζετ και μόνος στόχος ήταν να μην παραδώσει η ομάδα την σφραγίδα.

Μου δόθηκε μια λίστα με 12 ποδοσφαιριστές που είχε η ομάδα,εκ των οποίων οι 6 δεν εμφανίστηκαν ποτέ και άλλοι 4 είχαν διάφορα οικογενειακά ή εργασιακά προβλήματα ή ήταν τραυματίες.

Από τους 2 που έμειναν αρχίσαμε να χτίζουμε την ομάδα από το πουθενά.

Οι παίχτες έφερναν γνωστούς τους,εγώ έφερα κάποια άτομα να παίξουν για μένα και με αυτόν τον σχεδιασμό του ποδαριού,η ομάδα μπήκε στα play out και έφτασε μια ανάσα από το να σωθεί.

Ο Άρης την προηγούμενη αγωνιστική περίοδο είχε ένα σοβαρό μπάτζετ για ποδοσφαιριστές,τον μήνα,όμως και πάλι μπήκε στα μπαράζ καθόδου και σώθηκε την τελευταία στιγμή.

Αυτό δείχνει τι ήταν αυτό που πήγαμε να καταφέρουμε φέτος."




Τι πήγε στραβά στα play-out?

""Όλες οι ατυχίες μας χτύπησαν φέτος.

Στο παιχνίδι με τον Παντζιτζιφιακό στα play out,χτυπάει ένα παιδί,παθαίνει ρίξη χιαστών και μέχρι να κάνουμε την αλλαγή,δεχθήκαμε το γκολ που έκρινε το παιχνίδι.

Στο τελευταίο ματς παίξαμε με δυο σημαντικότατες απουσίες και το πλάνο μας ήταν να προσπαθήσουμε να τρέξουμε τον αντίπαλο,να τον πιέσουμε και μετά το 60' να χτυπήσουμε.

Αυτό συνέβη,καταφέραμε να φτάσουμε σε ένα σημείο να έχουμε πάρει μέτρα στο γήπεδο και να προσπαθούμε,όμως τότε ξεκίνησε ο διαιτητής να μοιράζει κάρτες με αποκορύφωμα την αποβολή του αρχηγού μας με δυο κίτρινες σε 3 λεπτά για φάουλ που δεν υπήρχαν.

Όποια φάση πήγαινε η μπάλα στην περιοχή τους,στον αέρα,την "καθάριζε" ,σφυρίζοντας επιθετικό φάουλ,ενώ άφησε στον αντίπαλο μια φάση που ήταν πολλά μέτρα οφσάιντ και δεν κατάφεραν να εκμεταλλευτούν.

Τελικά,όντας με 10 παίχτες,δεχθήκαμε το γκολ και εκεί τελείωσε το ματς.

Αν το παιχνίδι παιζόταν 50-50,θα είχαμε πολλές πιθανότητες να μείνουμε στην κατηγορία,όμως δεν μας άφησαν να τις διεκδικήσουμε αυτές τις πιθανότητες."


Πείτε μας δυο λόγια για την πολύχρονη σχέση σας με τον Καραβά.

"Στον Καραβά είχε ξεκινήσει κάτι αγνό και όμορφο.

Είχε πέσει η ομάδα τρεις κατηγορίες και οι άνθρωποι του ήταν έτοιμοι να παραδώσουν την σφραγίδα.

Ήμουν εκεί παίχτης-προπονητής παλαιότερα,με πήραν κάποιοι άνθρωποι και με παρακάλεσαν να αναλάβω την ομάδα για να σωθεί.

Στο Δ.Σ. είχαν μείνει 3 άτομα,ενώ υπήρχαν μόλις 4 δελτία ποδοσφαιριστών.

Δεν υπήρχαν μπάλες,υλικό,τίποτα.

Λόγω της αγάπης που είχα για την ομάδα και της οικειότητας που είχα με όλα τα παιδιά,την ανέλαβα και την ξεκινήσαμε από το μηδέν.

Ανεβήκαμε στην Α' Ε.Π.Σ.Π. ,μέσα σε δυο χρόνια και την 3η χρονιά πήραμε την 3η θέση.

Στην συνέχεια παρατήρησα ότι υπήρχε πολύ μεγάλη διάσταση απόψεων και νοοτροπίας με τους νέους ανθρώπους που μπήκαν στο συμβούλιο και αποφάσισα να φύγω."




Ποια ήταν τα συστατικά επιτυχίας ώστε ο Καραβάς να ανέβει δυο κατηγορίες σε δυο χρόνια?

"Ήταν η αγάπη,η φιλία και το οικογενειακό κλίμα.

Εκεί βασιστήκαμε,διότι δεν υπήρχε μπάτζετ.

Γίναμε όλοι μια οικογένεια στα δύσκολα,υπήρχε θέληση και ευγενής άμιλλα.

Δεν υπάρχει μυστική συνταγή,ούτε υπήρχε κάποιος να πει π.χ. πάρτε 100 χιλιάρικα για τον τάδε παίχτη.

Ξεκινήσαμε από το μηδέν και φτάσαμε την ομάδα ψηλά."

Θα επιστρέφατε ποτέ στον Καραβά?Πως τον είδατε φέτος?

"Ο Καραβάς έχει κλείσει οριστικά για μένα.

Για την ομάδα του Καραβά πρέπει να ρωτήσεις τους ανθρώπους που είναι τώρα εκεί,όχι εμένα.

Δεν έχω να πω κάτι.

Να είναι καλά οι άνθρωποι,να έχουν την ομάδα ψηλά,όπως εκείνοι θεωρούν,όμως για μένα έχει κλείσει το κεφάλαιο."



Ήσασταν παίχτης-προπονητής.Πόσο δύσκολος είναι ο συνδυασμός και πως καταφέρατε να κρατήσετε τα αποδυτήρια?

"Ήξερα πολλά χρόνια τους ποδοσφαιριστές,αφού όταν είχα πρωτοπάει στον Καραβά,οι περισσότεροι ήταν νεαροί.

Μεγαλώσαμε μαζί και όταν ανέλαβα σαν παίχτης-προπονητής υπήρχε ήδη,μεγάλη αγάπη και εμπιστοσύνη.

Σίγουρα δεν μπορείς,όταν παίζεις,να ελέγχεις τι γίνεται μέσα στο παιχνίδι.

Υπήρχε,όμως,τέτοια ιδιαίτερη σχέση με τα παιδιά,που όλοι κατανοούσαν τις δυσκολίες και έτσι φέραμε εις πέρας την αποστολή μας.

Είναι τρομερά δύσκολος ο συνδυασμός."


Ποια είναι τα ιδανικά συστατικά επιτυχίας μιας ομάδας?

"Πρέπει να υπάρχει γήπεδο να μπορείς να δουλέψεις.

Να υπάρχει,επίσης,έμψυχο υλικό,ένα σύνολο που θα πρέπει να δουλευτεί καταλλήλως.

Οι ρόλοι να είναι καθαροί,τόσο μεταξύ προπονητών και ποδοσφαιριστών όσο και στην διοίκηση,να είναι διακριτά τα όρια.

Από κει και πέρα αν υπάρχει γνώση του αντικειμένου,θέληση για σκληρή δουλειά,αγάπη και τιμιότητα μπορείς να τα καταφέρεις."


Θέλετε να εργάζεστε με νεαρούς,έμπειρους ή μίξη?

"Προτιμώ να δουλεύω πιο πολύ με νέα παιδιά που έχουν φιλοδοξίες.

Από κει και πέρα,αν ο ποδοσφαιριστής,σε οποιαδήποτε κατηγορία και να βρίσκεται,έχει επαγγελματική συμπεριφορά,δεν με νοιάζει σε τι ηλικία θα ναι.

Όταν ο άλλος είναι επαγγελματίας,δεν με ενδιαφέρει ποιος είναι,το όνομα του ή η ηλικία του.

Αν αγαπάς το ποδόσφαιρο και παίζεις σε μια ομάδα,πρέπει να το κάνεις σωστά."





Έχετε κοουτσάρει και ακαδημίες.Τι χρειάζεται κάποιος για να κάνει σωστά την δουλειά του και τι κερδίσατε από αυτήν την εμπειρία?


"Οι ακαδημίες είναι κάτι ξεχωριστό.

Είναι η βάση που θα χτιστεί η κοινωνία αργότερα.

Πρέπει να έχεις μεγάλη αγάπη για τα παιδιά,αλλά και γνώση,διότι τα λάθη σου είναι πολύ πιο σημαντικά και ευδιάκριτα.

Πρέπει να ξέρεις πως θα τα δουλέψεις και να τους δώσεις τα σωστά ποδοσφαιρικά εφόδια για να πάνε παρακάτω.

Έχω δουλέψει για δυο χρόνια στις ακαδημίες του δήμου Νικαίας,με τις οποίες συμμετείχαμε και σε τουρνουά και πρόσφατα πήρα το δίπλωμα UEFA C.

Βέβαια με την αποφοίτηση από την Γυμναστική Ακαδημία με ειδικότητα στο ποδόσφαιρο,ουσιαστικά έχω πάρει το UEFA A,αλλά περιμένω να περάσει ο νόμος για να το πάρω και τυπικά.

Οι ακαδημίες είναι το πιο ωραίο και αγνό κομμάτι σε ότι αφορά την προπονητική."

Έχει κάποια συγκεκριμένη νοοτροπία σαν προπονητής?Αμυντικογενής,επιθετικογενής ή προσαρμογή στον αντίπαλο?

"Είναι ανάλογα το υλικό που έχεις.

Σε όλους αρέσει το επιθετικό ποδόσφαιρο,αλλά το θέμα είναι να έχεις και την ομάδα για να μπορείς να το υποστηρίξεις.

Αν έχεις την δυνατότητα να χτίσεις μια ομάδα από την αρχή και σε οικονομικό επίπεδο,τότε θα είναι πιο επιθετικογενής.

Όταν πας σε μια ομάδα με συγκεκριμένο υλικό,ψάχνεις την καλύτερη διάταξη και το καλύτερο είδος ποδοσφαίρου που μπορείς να βγάλεις σε ικανοποιητικό βαθμό.

Φέτος στον Άρη Αμφιάλης δεν μπορούσαμε να παίξουμε δημιουργικό ποδόσφαιρο και έτσι επιλέξαμε να προσαρμοζόμαστε στον αντίπαλο και να χτυπάμε στην κόντρα ή στις στημένες φάσεις.

Θα σκοτώνατε το θέαμα για το αποτέλεσμα?

"Ναι βέβαια,εννοείται.

Το έχω κάνει κάνει και θα το ξανακάνω."

Είναι πιο δύσκολη η ψυχολογική προετοιμασία των παιχτών πριν από τους αγώνες ή το κομμάτι της προπονητικής κατά τη διάρκεια των αγώνων?

"Είναι εξίσου σημαντικά και τα δυο.

Ο ποδοσφαιριστής πρέπει να είναι ψυχολογικά προετοιμασμένος πριν τον αγώνα για να μην είναι αγχωμένος ή αδιάφορος ή να έχει μεγάλο ψυχολογικό βάρος.

Από κει και πέρα,κάνοντας μια αλλαγή προσώπων ή μια εσωτερική αλλαγή ή μια αλλαγή συστήματος,μπορεί να σου δώσει το παιχνίδι.

Πάντα η ψυχολογική προετοιμασία παίζει σημαντικό ρόλο.

Στις ερασιτεχνικές ομάδες ο προπονητής είναι και ψυχολόγος,γιατί πρέπει να πείσει τους ποδοσφαιριστές να αφήσουν πίσω τα προβλήματα από το σπίτι τους και να πάρει το 100% από τον καθένα."




Τι έχεις να πεις για τον ποδοσφαιρικό Πειραιά,τις συνθήκες,τους ανθρώπους,τα γήπεδα,τους διαιτητές,το επίπεδο,την οργάνωση?

"Δεν υπάρχουν τα σωστά γήπεδα.

Ειδικά το γήπεδο του ΣΕΦ,που λένε συνέχεια ότι θα το φτιάξουν και ακόμα εκεί είναι.

Και ότι αλλαγές γίνονται είναι επί σκοπού και όχι για να προωθήσουν το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο.

Υπάρχουν τεράστιοι ανεκμετάλλευτοι χώροι.

Για τους διαιτητές στον Πειραιά,ανοίγουμε μεγάλο θέμα.

Όταν ο διαιτητής δεν έχει χρηματιστεί ή όταν δεν έχει πάρει άνωθεν εντολή,να επιτελέσει ένα συγκεκριμένο έργο,είναι ο καλύτερος που υπάρχει.

Για μένα,στον Πειραιά υπάρχουν οι καλύτεροι διαιτητές που θα μπορούσαμε να έχουμε από ταλέντο και γνώσεις,αρκεί να μην έχουν συμβεί ένα από τα δυο που προανέφερα.

Μου έχει τύχει διαιτητής που έχει κατασφάξει,με έχει διαλύσει μου χει πάρει το παιχνίδι μόνος του και η ομάδα μου έχασε και ο ίδιος διαιτητής σε άλλο αγώνα με έχει παίξει 50-50,έχω χάσει και έχω πάει στα αποδυτήρια για να του δώσω συγχαρητήρια.

Το θέμα είναι να μπορέσουν να αφήσουν τους διαιτητές να δουλέψουν ανενόχλητοι και να τους προστατέψουν από τους εξωτερικούς παράγοντες που προσπαθούν να τους επηρεάσουν.

Όταν αυτό γίνει,θα δούμε τις μεγάλες δυνατότητες που έχουν οι διαιτητές στον Πειραιά."

Πως βιώνει ένας προπονητής το γηπεδικό ζήτημα που υπάρχει στον Πειραιά?

"Είναι δύσκολα τα πράγματα.

Όσοι ασχολούνται ανιδιοτελώς,με το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο στον Πειραιά είναι ήρωες,τους βγάζω το καπέλο.

Οι προπονήσεις τον ομάδων σε ένα γήπεδο ξεκινάνε από τις δυο η ώρα το μεσημέρι και η τελευταία ομάδα θα τελειώσει στις 12 το βράδυ.

Γίνονται προπονήσεις σε μισά γήπεδα ή και σε λιγότερο όπως η προηγούμενη ομάδα μου στον Άγιο Διονύση,στο μισό του 8Χ8 γηπέδου.

Έχουμε κακούς αγωνιστικούς χώρους με συνέπεια πολλούς σοβαρούς τραυματισμούς.

Αν δεν λυθούν αυτά πως θα προχωρήσει το επαγγελματικό ποδόσφαιρο,αν το ερασιτεχνικό είναι σε αυτήν την κατάσταση?"

Κάνε μας μια σύγκριση του ποδοσφαιρικού επιπέδου του Πειραιά σε σχέση με παλαιότερα.

"Έχει προχωρήσει το ποδόσφαιρο.

Όταν έπαιζα εγώ,υπήρχαν προπονητές που δεν ήξεραν ούτε τα βασικά.

Τώρα βλέπουμε τις ομάδες να δουλεύουν πάνω σε ένα σχέδιο,οι προπονητές να το έχουν ψάξει και να έχουν σπουδάσει και αφήνουν την στάμπα τους στις ομάδες.

Η τακτική προσέγγιση,σε σχέση με παλιά είναι σίγουρα προς το καλύτερο και οι προπονήσεις,παρά τα προβλήματα,γίνονται πρωτοποριακές."




Ποια είναι τα σχέδια σας για του χρόνου?

"Ηθικά και συναισθηματικά τον έχει ο Άρης Αμφιάλης.

Εγώ και ο Βασίλης Ευθυμιάδης,ο γενικός αρχηγός που είναι φίλος και αδερφός,τραβήξαμε όλο το κουπί φέτος.

Υπάρχουν οι ιδανικές συνθήκες για να δουλέψεις στον Άρη.

Προπόνηση στις Σιταποθήκες,με 3 φορές την εβδομάδα να έχεις το γήπεδο όλο δικό σου.

Παράγοντες οι οποίοι δεν ανακατεύονται στα πόδια σου και άψογοι στις υποχρεώσεις τους απέναντι μου.

Το πρόβλημα είναι πως δεν υπάρχει πια η κάψα και η όρεξη για την ομάδα από την διοίκηση.

Έχουν κουραστεί.

Σαν άνθρωποι είναι εξαιρετικοί και κύριοι.

Ο Βασίλης Οικονομάκης ο πρόεδρος είναι πολύ καλός άνθρωπος,όπως και όλοι όσοι έχω γνωρίσει στην ομάδα.

Δεν υπάρχει,όμως,δυστυχώς,η όρεξη.

Όταν δεν υπάρχει ενδιαφέρον δεν μπορείς να ασχοληθείς με την ομάδα όσο και να την αγαπάς,όσο και να την έχεις πονέσει.

Από κει και πέρα,υπάρχουν 2-3 καλές προτάσεις που μελετάω από Α' Ε.Π.Σ.Π. και από Α' Ε.Π.Σ.Α.

Δεν έχω πάρει ακόμα την απόφασή μου,θα σκεφτώ,θα μιλήσω με τους ανθρώπους του Άρη και θα δούμε."

Και μια ακόμα πολύ σημαντική ερώτηση. Ρεάλ ή Γιουβέντους?

"Ε η Γιουβέντους θα το πάρει.

Είναι πιο καλή τακτικά και αμυντικά και έχει το momentum,έχει έρθει η ώρα της,πιστεύω.

Δεν υποστηρίζω κάποια από τις δυο,απλά μου αρέσει το καλό ποδόσφαιρο."

Έχετε κάτι να προσθέσετε πριν κλείσουμε?

"Θέλω να ευχαριστήσω εσένα,τον Στάθη Γιάπαπα και το Sportactive.gr για την ενημέρωση που προσφέρετε στον Πειραιά.

Καλό καλοκαίρι σε όλον τον Ποδοσφαιρικό Πειραιά και εύχομαι η νέα σεζόν να ξεκινήσει με νέες προοπτικές,σε πιο υγιείς βάσεις και να είναι πρωταγωνιστές οι ποδοσφαιριστές.

Όχι οι παράγοντες και οι διαιτητές."


 
Top