του Πάνου Κομματέα


Σήμερα,το Sportactive.gr φιλοξενεί τον προπονητή της Δάφνης Ταμπουρίων,Παύλο Καπνίση.

Πρόκειται για έναν πολλά υποσχόμενο και ορεξάτο άνθρωπο,ο οποίος θα αναλάβει φέτος τις τύχες της Δάφνης,για δεύτερη φορά,μετά από 2,5 χρόνια με συνεργάτες τους Οδυσσέα Βαρβαρίδη(βοηθός προπονητή),Σπύρο Κονταξάκη(βοηθός-έφορος) και Γιώργο Σμυράκη(σκαουτ).

Ο νεαρός τεχνικός έχει δουλέψει στην ΑΕ Νεάπολης,τους Λέοντες Καμινίων και τους Φιλάθλους σαν πρώτος προπονητής,σε ΑΕ Νεάπολης,Δάφνη Ταμπουρίων,Σπίθα Νίκαιας και Αστυπάλαια Κορυδαλλού σαν βοηθός και στις ακαδημίες των Λεόντων Καμινίων,του Χατζηκυριακείου και του ΑΟΑΔ.

Στην συζήτηση που είχαμε μας μίλησε για την περσινή σεζόν,τον λόγο που σταμάτησε το ποδόσφαιρο,τους στόχους για το μέλλον και πολλά άλλα ακόμη:


Που έχεις παίξει σαν ποδοσφαιριστής?

"Έχω παίξει σε ΑΕ Νεάπολης,Άνω Νεάπολη και Κύπρο Κορυδαλλού.

Σταμάτησα το ποδόσφαιρο λόγω προβλήματος υγείας,διότι είμαι διαβητικός."




Πως επέλεξες να γίνεις προπονητής,δεδομένου του νεαρού της ηλικίας σου και πως κατάφερες να σκοτώσεις τον παίχτη μέσα σου?

"Eντάξει,σίγουρα με έπιανε τρέλα στις αρχές,όμως πάντα έμπαινε το πρόβλημα υγείας μπροστά.

Όσο για την προπονητική,όταν ξεκίνησα ήμασταν μια παρέα στην ΑΕ Νεάπολης και απλά μπήκα μπροστά,γιατί αυτός είναι ο χαρακτήρας μου και στο ποδόσφαιρο και στην ζωή.

Η ομάδα τότε ανέβηκε κατηγορία,μόνο και μόνο λόγω της παρέας και γιατί βγήκε κάποιος μπροστά που έτυχε να ήμουν εγώ."



Πως έγινε και βγήκες εσύ μπροστά? Υπήρξε κάποια πρόταση από την τότε διοίκηση?

"Μόνος μου!

Υπήρχε αναστάτωση,γιατί είχε φύγει ο τότε προπονητής.

Το συζητήσαμε με τα παιδιά,ήταν κάτι που αγαπούσα πολύ και από την στιγμή που δεν μπορούσα να παίξω έμεινα στο χώρο από διαφορετικό μετερίζι.

Μιλήσαμε,τους είπα πως η ομάδα μπορεί,παρά το γεγονός πως ο προηγούμενος προπονητής είχε διωξει πολλούς παίχτες από την ομάδα.

Τα παιδιά όμως που φύγανε τότε και αυτά που γύρισαν μετά,αυτά ανέβασαν την ομάδα."






Πως βλέπεις το επίπεδο το Πειραϊκών ομάδων σε σχέση με παλαιότερες χρονιές?

"Το επίπεδο είναι πολύ χαμηλό σε σχέση με παλιότερα.

Έπαιζα ποδόσφαιρο από τα 19,τώρα είμαι 32 και η διαφορά που καταλαβαίνω είναι μεγάλη."




Σε τι οφείλεται αυτή η πτώση?

"Δεν υπάρχει όρεξη,έχω κουραστεί να βλέπω μεγάλους ανθρώπους σε διοικήσεις.

Άνθρωποι 70 και 80 χρονών τους οποίους,όπως είναι λογικό τους ξεπερνάει το ποδόσφαιρο.

Υπάρχουν προπονητές ηλικίας 70 ετών που κάνουν την προπόνηση,όπως την αντιλαμβάνονται από παλιά,όμως το ποδόσφαιρο έχει εξελιχθεί,έτσι δεν προχωράνε αυτές οι ομάδες.

Επίσης,όταν πάνε να εμφανιστούν νέα πρόσωπα για να αναλάβουν διοικητικά μια ομάδα,ακους τρελά ποσά για να τις αγοράσεις."




Είστε ικανοποιημένος από την φετινή χρονιά σε επίπεδο οργάνωσης και διαιτησίας?

"Με την διαιτησία δεν ασχολούμαι,δεν είμαι τέτοιος άνθρωπος.

Είναι άνθρωποι,κάνουν λάθη,το δεχόμαστε.

Έχει τύχει σε παιχνίδι,μάλιστα,να μας ακυρώσουν καθαρό γκολ,όταν ήμουν προπονητής στην Άνω Νεάπολη και δεν ασχολήθηκα ποτέ,ούτε εγώ ούτε τα παιδιά.

Προσπαθώ να αφήνω και τους παίχτες έξω από αυτό το κομμάτι.

Τώρα,στο επίπεδο οργάνωσης θεωρώ,για παράδειγμα,τα play-off ένα λάθος κομμάτι.

Η αγωνιστική περίοδος πάει πολύ αργά,δεν υπάρχουν γήπεδα και επιπλέον βάζουν τους ερασιτέχνες ποδοσφαιριστές να παίζουν μεσοβδόμαδα που,όπως καταλαβαίνεις, είναι δύσκολο.

Φυσικά,τα play off,με διευκολύνουν στην ομάδα που είμαι τώρα να διεκδικήσω κάτι παραπάνω,όμως τα θεωρώ τελείως λάθος."




Πως βιώνει ένας προπονητής το γηπεδικό ζήτημα που υπάρχει στον Πειραιά?

"Είναι ένα πολύ δύσκολο κομμάτι.

Ειδικά,αν αναλογιστούμε πως η ομάδα που είμαι τώρα,κάνει προπονήσεις στο γήπεδο του Αγίου Διονυσίου,που έχει καταντήσει να είναι χαρά μας που έχουμε το μισό του μισού γηπέδου για προπόνηση.

Από την άλλη,βέβαια,υπάρχουν ομάδες στο γήπεδο αυτό που πήραν πρωτάθλημα,διεκδίκησαν άνοδο στην Γ' Εθνική(Οδηγήτρια),ο ΑΟΑΔ πανηγύρισε άνοδο,ο Καραβάς έχει 3 συνεχόμενες ανόδους,ο Φοίνικας έκανε εξαιρετική χρονιά.

Η κατάσταση αυτή όμως,όπως και να έχει παραμένει δύσκολη."



Αναλάβατε τους Φιλάθλους τον Γενάρη όταν είχαν 2 βαθμούς,η ομάδα άλλαξε εικόνα,έκανε ένα μικρό αήττητο σερί,όμως παραιτηθήκατε τον Μάρτιο,τι συνέβη?

"Ανακατεύτηκε πολύ η διοίκηση,όταν ξεκίνησε η ομάδα να ρολάρει,στον καταρτισμό της 11αδας,κάτι που δεν το δέχθηκα και πιστεύω πως έφυγα την κατάλληλη στιγμή με το κεφάλι ψηλά.

Πήγα στα δύσκολα και έφτιαξα μια ομάδα που χτυπούσε όλα τα παιχνίδια,η διοίκηση με βοήθησε με μεταγραφές,κάναμε ένα καλό σερί,όμως παραιτήθηκα για τον λόγο που προανέφερα."


Είστε ικανοποιημένος το χρονικό διάστημα που είσαστε εκεί,με την δουλειά που γινόταν στην ομάδα?

"Μέχρι και την ισοπαλία με την ΑΕ Σαλαμίνας,όλο αυτό το διάστημα,ναι.

Υπήρχαν φυσικά μουρμούρες εκείνη την εβδομάδα που δεν μπορώ να ξεχάσω,όμως πίστευα ότι η ομάδα μπορούσε να πάρει καλό αποτέλεσμα και γι αυτό δεν παραιτήθηκα πριν τον αγώνα."


Γιατί αποδεχτήκατε την πρόταση της Δάφνης Ταμπουρίων?

"Η διοίκηση της με εμπιστεύτηκε πριν 2,5 χρόνια,κάνοντας μια καλή πορεία,χωρίς να καταφέρουμε να μπούμε στα play-off για 2-3 βαθμούς.

Στη συνέχεια έκανα το λάθος να συνεργαστώ με τον Παναγιώτη τον Κυριακάκη,λάθος όχι για τον άνθρωπο αλλά γιατί έμεινα πίσω.

Έκανα πίσω γιατί είχα γνωρίσει κάποια άτομα στην Δάφνη και αν έφευγα θα τα έχανα.

Μείναμε ως δίδυμο,κάναμε κάτι καλό,απλά μετά εμφανίστηκε το σύνδρομο των συχνών παραιτήσεων,στο οποίο με πήρε και μένα η μπάλα.

Πλέον ξαναγύρισα πίσω,διότι μου δόθηκε,τότε,η ευκαιρία να κάνω κάποια πράγματα,πιστεύουν σε μένα και ο Κώστας Φούντος και ο Μιχάλης Γαϊτανιός και έχω μεγάλη όρεξη."

Με εμπιστεύθηκαν και τους ευχαριστώ γι αυτό."






Είναι πιο δύσκολη η ψυχολογική προετοιμασία των παιχτών πριν από τους αγώνες ή το κομμάτι της προπονητικής κατά τη διάρκεια των αγώνων?

"Το κοουτσάρισμα,λόγω γηπέδων,είναι δύσκολο εκ των προτέρων,στο να δουλέψεις πχ σε μια τακτική.

Προσωπικά,όμως,πιστεύω ότι το ψυχολογικό κομμάτι είναι το πιό δύσκολο.

Με τις καταστάσεις που ζούμε,όπως η οικονομική κρίση ή τα προβλήματα του καθενός ερασιτέχνη ποδοσφαιριστή,το να προετοιμάσεις ψυχολογικά μια ομάδα έχει τεράστιο βαθμό δυσκολίας.

Φτάνεις στο σημείο να ασχολείσαι περισσότερο με αυτό,παρά με το κοουτσάρισμα,τι τακτικές κτλ."




Ποιά πιστεύεις είναι τα συστατικά της επιτυχίας μιας ομάδας?

"Το εξής ένα: να είναι οικογένεια.

Θέλω να οργανώσω μια ομάδα η οποία θα είναι μια παρέα εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου.

Μπορεί πχ,στο παιχνίδι πάνω,ένας παίχτης να αντιπαρατεθεί με έναν αντίπαλο και θέλω εκεί να μπαίνει μια ασπίδα μπροστά του,να είμαστε σύνολο,όχι μονάδες.

Εκτός γηπέδου,μπορώ να σου δώσω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα.

Στο τέλος της προπόνησης δεν θέλω να βλέπω παιδιά στην στάση του λεωφορείου,αλλά να κανονίζουμε,όποιος έχει αμάξι να εξυπηρετεί τα παιδιά που δεν μπορούν και ούτω καθ' εξής.

Έτσι προσπαθώ να λειτουργώ και μέχρι στιγμής,αυτή η συνταγή,έχει πετύχει."



Ποια είναι η φιλοσοφία/στυλ σας σαν προπονητής(Αμυντικογενής,Επιθετικογενής,Προσαρμογή στον αντίπαλο κτλ)?

"Έχω συνεργάτη ο οποίος παρακολουθεί τα παιχνίδια των αντιπάλων μας και πάντα προσαρμόζομαι στις καταστάσεις,ανάλογα πάντα με το υλικό που έχω στα χέρια μου.

Το σύστημα που ακολουθώ είναι αμυντικογενές.

Πιστεύω πως στην Γ' Πειραιά,αν έχεις μια καλή άμυνα και έναν ικανό τερματοφύλακα,τα υπόλοιπα θα έρθουν σιγά σιγά.

Αν κρατήσεις το μηδέν πίσω,ένα γκολ θα βγει μπροστά."




Έχεις κάποιες προπονητικές επιρροές?

"Μπορώ να πω πως με τον Παναγιώτη Κυριακάκη έμαθα κάποια πράγματα.

Επίσης,έχω παρακολουθήσει τη δουλειά του Νίκου του Μαρωνίτη και του Μανώλη του Πράσινου,τους οποίους έχω και σαν πρότυπα."






Είναι πιο δύσκολη η διαχείριση των έμπειρων παιχτών ή αυτή των νεαρών με ότι αυτό συνεπάγεται(ανωριμότητα,συμπεριφορά γονέων)?

"Αυτό που λες με τους γονείς είναι το πιο δύσκολο πράγμα.

Τελευταία ήμουν στις ακαδημίες του ΑΟΑΔ και τις πρώτες μέρες μιλούσα,αποκλειστικά,με τους γονείς,για να καταλάβουν τι θέλω.

Θέλω να έχω μια απόσταση μαζί τους,όμως γενικά,σαν νοοτροπία στα ερασιτεχνικά σωματεία είμαστε πολύ πίσω σε αυτό το κομμάτι.

Επίσης,όσο αφορά τα μικρά παιδιά δεν υπάρχουν ώρες και σωστοί χώροι για να προπονηθούν."



Ποιοί είναι οι στόχοι με την Δάφνη φέτος?

"Θέλω να παραμείνει η ομάδα σε πρωταγωνιστικό στόχο,όπου είναι τα τελευταία 2-3 χρόνια,μπαίνοντας στα play-off.

Δεν θέλω να λέω μεγάλες κουβέντες,αλλά αν μπούμε στα play-off θα είμαι πολύ ευχαριστημένος.

Θέλω να τονίσω πως η φετινή χρονιά είναι αφιερωμένη στην μνήμη ένός παλαιού ποδοσφαιριστή της ομάδας του Παντελή Παπαθανασίου."



Είστε ικανοποιημένος από την καριέρα σας ως προπονητής,μέχρι τώρα?

"Είμαι πολύ ευχαριστημένος,απλά,μέχρι στιγμής,έχω την εικόνα ότι δεν σε αφήνουν να δείξεις αυτό που μπορείς να κάνεις.

Άσχετα από μένα θα μιλήσω.

Όταν μια ομάδα παίρνει έναν άνθρωπο στον ρόλο του προπονητή,πρέπει να τον αφήνει 3-4 χρόνια για να δείξει την δουλειά του.

Δυστυχώς,είναι έτσι τα πράγματα,που σε έναν 1-2 μήνες έχουμε βγάλει το συμπέρασμα ότι κάποιος δεν κάνει.

Η ομάδα της Δάφνης είναι καινούρια και όταν πήγα είχαμε ελάχιστα δελτία,με δική μου επιλογή.

Από τη στιγμή που η ομάδα είναι καινούρια,για να δείξει αποτελέσματα θέλει τον χρόνο της,αλλιώς δεν κάνουμε τίποτα.

Για μένα ένα μεγάλο παράδειγμα είναι η Rangers,η οποία έχει 145 χρόνια ζωής και έχει αλλάξει μόλις 20 προπονητές.

Ακόμα και στον Πειραιά,υπάρχει το παράδειγμα του Καραβά,με τον Γιώργο τον Μοδινό και βλέπουμε που είναι τώρα."






Τέλος,ποίες είναι οι προπονητικές σου φιλοδοξίες για το μέλλον?

"Οι στόχοι μου,κάποια στιγμή,ήταν να φτάσω ψηλά,αλλά με όλα αυτά που βλέπω και στον Πειραιά και ακόμα ψηλότερα,σε κάνει να μένεις πίσω.

Είμαι σε αυτόν τον χώρο γιατί αγαπώ το αντικείμενο και το ευχαριστιέμαι,όμως τα μάτια μου έχουνε δει πάρα πολλά και δεν θέλω να τα περάσω."





Respect Caffe


 
Top