του Παναγιώτη Σαριμπάλογλου

Το sportactive.gr έχει την τιμή να φιλοξενεί ακόμα έναν προπονητή με πολλές προοπτικές στον χώρο του τοπικού ποδοσφαίρου, τον Πάρη Σταμπουλίδη.

Ο 34χρονος τεχνικός, την σεζόν που μας πέρασε, κάθισε στον πάγκο δυο ομάδων, του Φαληρικού, που έχτισε το όνομα του τα τελευταία χρόνια και της ΑΕ Νίκαιας, που μέσω κάποιων κακών αποτελεσμάτων, δεν γλύτωσε τον υποβιβασμό στο Β'τοπικό.

Το ποδόσφαιρο, όπως μας τόνισε είναι όλη του η ζωή απο μικρό παιδί, αφιερώνει πολλές ώρες πάνω στο αντικείμενο, θυσιάζοντας πολλά άλλα πράγματα.

1)To όνομα σου το φτιάξες στον Φαληρικό, 3.5 χρονιά με μια άνοδο στην Α' κατηγορία, το τελευταίο 6μηνο βρέθηκες στην ΑΕ Νίκαια, με έναν υποβιβασμό στην πλάτη σου, κόντρα σε όλες τις συνθήκες, ποιος είναι ο προσωπικός σου απολογισμός?

Οσον αφορά την αρχή της σεζόν στον Φαληρικό, ξεκινήσαμε το καλοκαίρι με τον στόχο να σωθούμε εύκολα χωρίς μπαράζ, ενώ αρχίσαμε καλά, στην συνέχεια παρουσιάστηκαν κάποια προβλήματα εσωτερικά. Η απόφαση μου να αποχωρήσω ήταν κοινή και απο την διοίκηση, πιστεύοντας οτι ο κύκλος μου έκλεισε. 

Δεν υπήρχε κάτι άλλο να προσφέρω. Ο Φαληρικός για μένα είναι σαν οικογένεια, επειδή έχω παίξει και μπάλα εκεί. Απο την αρχή ήταν και δικό μου δημιούργημα μαζί με την διοίκηση. 

Ελπίζω να ανοίξει ένας άλλος κύκλος για μένα και την ομάδα. Εφυγα σαν φίλος, και ελπίζω να ξανα επιστρέψω. 

Είχαμε μόλις έξι βαθμούς σε έναν δύσκολο όμιλο, με το έργο εξαρχής να ήτανε δυσκατάβλητο. 

Μου αρέσουν γενικώς τα δύσκολα, δεν είμαι άνθρωπος που κοιτάει τις καλύτερες δυνατές συνθήκες, προτιμώ να ρισκάρω και να κολυμπάω στα βαθιά.

Παρόλα αυτά στην πορεία στηριχτήκαμε σε νεαρούς ποδοσφαιριστές, και ήταν ένα πλάνο που απο ότι φάνηκε δεν απέδωσε.

Ακόμα και με το συγκεκριμένο υλικό που είχαμε, πιστεύα οτι θα δούλευε, παρόλα αυτά η μάστιγα του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου, οι μανατζαρέοι που τους φουσκώσαν τα μυαλά. 


Αντι η ομάδα να ενισχυθεί στην μεταγραφική περίοδο, αποδυναμώθηκε με την αποχώρηση 12 ποδοσφαιριστών, με τους περισσότερους να είναι βασικά στελέχη μας. 

Ηρθαν κάποιοι που ναι μεν αναπληρωσανε τα κενά, αλλά αριθμητικά ποτε δεν είμασταν αυτοί που έπρεπε. 

Απο τον Γενάρη και μετά, 13 με 15 παίκτες παλεύαμε για την κατηγορία.

Στο β γυρο μαζέψαμε κάποιους βαθμούς, κερδίσαμε δύσκολα ματς, φτάσαμε να είμαστε στα μπαράζ, σε ισόβαθμη θέση με τον Αρη Αμφιάλης, και φτάσαμε στο
τελευταίο χρονικά παιχνίδι να διεκδίκουμε την παραμονή, κόντρα σε όλες τις αντιξοότητες, παρότι μας είχαν ξεγραμμένους.

Ευχαριστώ την κ.Νίκου τον, κ.Μωυσιάδη και τον κ.Σπήλιο που με στήριξαν απο την αρχή και μου έδωσαν την ευκαιρία να δουλέψω σε ενα σωματείο όπως η Νίκαια και πίστεψαν πως μπορώ να βγάλω την ομάδα απο τη δύσκολη θέση που είχε περιέλθει και αυτό γιατί την ομάδα την εχουν σαν παιδι τους και μου την εμπιστεύτηκαν.

Ευχαριστώ επίσης τους κ.Αντωνίου, Ζαρταλούδη και Κουρκουτιάδη που ήταν κοντά μας συνέχεια, μα πάνω απο ολα τους ποδοσφαιριστές που ηταν ήρωες 
όλη τη σεζόν, καθώς δεν αποδέχτηκαν πως ήταν πεσμένοι όπως όλοι και πάλεψαν μέχρι τέλους, παίζοντας τραυματίες δίνοντας και την ψυχή τους.

Η Νίκαια είναι ομάδα που έχει παίξει Α' Εθνικη και θα βρεί το δρόμο της.




2) Κατά κάποιο τρόπο, στην Νίκαια πήγες να αντιμετωπίσεις καμικάζι καταστάσεις. Ισως έφταιξε οτι δεν έκανες και σωστή προετοιμασία, αφού ήρθες μεσούσης της περιόδου

Σίγουρα βρήκα μια ομάδα που δεν την έφτιαξα εγώ, για παράδειγμα βρήκα έξι δεξιά μπακ. Ναι μεν είχαμε καλούς παίκτες, αλλά είχαμε βασικά προβλήματα σε
βασικές θέσεις. Εγιναν αλχημείες όσον αφορά τις θέσεις μέσα στο γήπεδο, παρουσιάζοντας ένα καλό σύνολο. Σε πολλά γήπεδα εισπράξαμε αρκετά χειροκροτήματα, παίζοντας καλό ποδόσφαιρο, δεν κλειστήκαμε ποτέ.

Θεωρώ οτι πληρώσαμε τον κακό πρώτο γύρο, για τον οποίο δεν ήμουν υπεύθυνος, και δώσαμε τα πάντα για να κρατηθούμε μέχρι τέλους.

Τα παιδιά που ήτανε μαζί μέχρι τελευταία στιγμή, τους αξίζουν συγχαρητήρια. 

3) Πως βλέπεις να διαγράφεται το δικό σου μέλλον στον ποδοσφαιρικό Πειραιά, μετά απο αυτή τη χρονια?

Είμαι ένας άνθρωπος που δεν τα παρατάω οταν τα βρίσκω σκούρα. Δεν βάζω το προσωπικό μου συμφέρον πάνω απο την εκάστοτε ομάδα. 

Θα ήθελα να μείνω στην Νίκαια, και ας βρίσκεται στην Β' κατηγορία.

Θα ήθελα να δουλέψω καλύτερα την ομάδα, να φτιάξω το δικό μου ρόστερ. Η ΑΕ Νίκαιας μην ξεχνάμε οτι είναι ένα τεράστιο ιστορικό σωματείο, που δεν της αξίζει αυτή η κατάσταση.

Εχει ανθρώπους που αγαπάνε την ομάδα και την στηρίζουν, έχοντας κόσμο γύρω
της που όποτε τον χρειαστούν είναι εκεί. 

Αν η ομάδα δείξει οτι έχει τις προδιαγραφές και το υγιές περιβάλλον να πετύχει, είμαι πάντα διαθέσιμος. Προτιμώ να κάτσω σε ένα σύλλογο 10 χρόνια, έχοντας το σωστό πλάνο όπως στον Φαληρικό, παρά να γυρίζω απο ομάδα σε ομάδα κάθε λίγο και λιγάκι.

4) Είσαι ένας νέος άνθρωπος, πως αποφάσισες να ασχοληθείς με την προπονητική? Υπήρξε κάποιο ερέθισμα?

Καταρχάς το ποδόσφαιρο για μένα είναι τρόπος ζωής απο τότε που θυμάμαι τον ευατό μου. 

Αγαπάω το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο και έτσι απο οποιοδήποτε πόστο
θέλω να μείνω σε αυτό, και να βοηθήσω να γίνεται καλύτερο. 

Η προπονητική πάντα μου άρεσε, και σε μια ηλικία που δεν μπορούσα να προσφέρω σαν παίκτης, θεώρησα οτι ήταν η κατάλληλη στιγμή να ασχοληθώ με αυτό.
Είμαι απο τους ανθρώπους που συνέχεια ψάχνεται και εξελίσσεται, χωρίς να παραμένω στάσιμος. 

Μου αρέσει να δοκιμάζω καινούργια πράγματα, καταρτίζομαι, διαβάζω, βοηθώντας το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο να πάει ένα βήμα παραπάνω.




5) Αντιμετώπισες ποτέ κάποιες δυσκολίες στην αρχή όταν αποφάσισες να γίνεις προπονητής?

Σίγουρα. Ανελαβα τον Φαληρικό, σε μια δύσκολη του φάση στην Β' κατηγορία. Στην ουσία η ομάδα είχε ελάχιστα δελτία, και έπρεπε να τη χτίσουμε απο την αρχή λιθαράκι λιθαράκι.

Ο στόχος μας στην αρχή ήταν να σώσουμε την κατηγορία, παρόλα αυτά έχοντας δίπλα μου τον κ.Μπαξεβανάκη, μου έδωσε την ευκαιρία να δείξω 
την αξία μου, και τον ευχαριστώ για αυτό. 

Και ο κ.Κουτσούπης στήριξε αυτή την προσπάθεια, δίνοντας μου εν λευκώ την ομάδα, να την δημιουργήσω όπως εγώ ήθελα.

Θεωρώ πως πήγαμε πολύ καλά, και την 2η χρονιά καταφέραμε και ανεβήκαμε. 

Στόχος σε βάθος 3τιας ήταν η επιστροφή στην Α΄ Πειραιά και το καταφέραμε.
Φτιαξαμε μια παρέα παιδιών η οποία αγαπούσε τον φαληρικό, φτιάχνοντας ένα κλίμα αξιοζήλευτο σε όλο το Πειραιά και αυτό θέλω να πετυχαίνω σε όποια ομάδα
βρίσκομαι. 

6) Συνηθίζεις να βάζεις πάντα όπου είσαι, μακροπρόθεσμους στόχους με σωστό πλάνο ή προτιμάς να μπαίνεις κατευθείαν στα βαθιά?

Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς στόχους και στα επαγγελματικά μου αλλά και στο ποδόσφαιρο. 

Οταν στον Φαληρικό μου λέγανε για πλάνο 3τίας, τους έλεγα θα βγούμε 
απο την πρώτη χρονιά. 

Δεν με ενδιαφέρει να πάω σε μια ομάδα που δεν έχει στόχους. 

Δεν θα το έκανα ποτέ, δεν με γεμίζει. Θέλω να ξεπερνάω και τον ευατό μου,
κάποιες φορές χωρίς να μπαίνουν όρια. Προτιμώ να μην κοιτάω τα μπάτζετ, αλλά πάνω απο όλα να γίνεται σοβαρή δουλειά και να αφήσω έργο. 

7) Ξέρεις να προσαρμόζεσαι στις καταστάσεις? πχ στον Φαληρικό στην Β' πέρσι είχες τον στόχο του Πρωταθλητισμού, φέτος της παραμονής και αν παραμείνεις στην ΑΕ Νίκαια θα έχεις στόχο πάλι τον Πρωταθλητισμό.

Στον Φαληρικό πριν 2 χρόνια κάναμε Πρωταθλητισμό. 

Διεκδικήσαμε την άνοδο και την κατακτήσαμε, παίζοντας και το καλύτερο ποδόσφαιρο στην Β' κατά ομολογία. 

Μπορώ να προσαρμόζομαι, ενώ πέρσι στην Α' κοιτάγαμε να σωθούμε και πάλι τα καταφέραμε.




8) Πως βλέπεις την νέα φουρνιά ποδοσφαιριστών στον Πειραιά. Εσυ προτιμάς να δουλεύεις με έμπειρους ή δίνεις και ευκαιρίες σε νέα παιδιά, ανεξαρτήτως στόχων

Μου αρέσει να δουλευω και να βγάζω νέα παιδιά. Στην ουσία αυτοί είναι το μέλλον του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου.

Δεν δουλεύω σε επαγγελματική ομάδα που πληρώνει 25 ποδοσφαιριστές και δεν έχει ανάγκη τους μικρούς, άλλωστε η άποψη μου είναι πως το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο πρέπει να ετοιμάζει παίχτες μικρούς σε ηλικία ώστε να ειναι έτοιμοι κάποια στιγμή να κάνουν το βήμα στα επαγγελματικά τερέν, ενώ πρέπει να υπάρχουν και έμπειροι παίκτες που θα τα αγκαλιάσουνε και θα τους δώσουν την δυνατότητα να πάιξουν.

Αυτό ακριβώς έγινε και στον Φαληρικό, μετουσιόνοντας τους σε ποδοσφαιριστές που έχουν φτιάξει ήδη ενα καλό όνομα.


Εκτός το ταλέντο των συγκεκριμένων, οφείλω να ομολογήσω οτι καθοριστικό ρόλο έπαιξε οτι δεν υπήρχε πίεση, δίνοντας τους ευκαιρίες. 

Ιδανική συνταγή για μια ομάδα που θέλει να αναδείξει τα παιδιά είναι και η κατάλληλη πλαισίωση απο τους ''παλιούς'', που πάνω απο όλα θα έχουν και προσωπικότητα και χαρακτήρα.

9) Δηλαδή στην σύντομη μέχρι τώρα καριέρα σου, δεν αντιμετώπισες ποτέ ''βεντετισμούς'' απο κάποιον έμπειρο?

Σίγουρα ''βεντετισμοί'' απο τους μεγαλύτερους σε ηλικία παίκτες υπάρχουν σε όλες τις ομάδες λίγο πολύ. 

Δεν έχει να κάνει με την αξία του κάθε ποδοσφαιριστή, αλλά το τι πιστεύει ο καθένας για τον ευατό του.

Το θέμα είναι εσύ να μπορείς να τον προσγειώσεις, να καταλάβει την πραγματικότητα και να τηρηθούν πάνω απο όλα οι ισορροπίες.

Για αυτό ένας ποδοσφαιριστής που σε μια ομάδα μπορεί να βγάλει μάτια μπορεί να κάνει μια άλλη μεταγραφή και δεν αποδίδει ούτε το μισό, δεν πιστεύω οτι φταίει ο κακός χειρισμός που έχει γίνει σε αυτόν τον παίκτη.

Η ουσία είναι να τους δώσεις κίνητρο. Συμπεριφέρομαι στους παίκτες μου όπως μου άρεσε να μου συμπεριφέροντε και εμένα όταν ήμουν και εγώ παίκτης και πιστεύω οτι για να μπείς στην ψυχολογία τους πρέπει να σκέφτεσαι σαν αυτούς και να εχεις περάσει απο τα ίδια στάδια

10) Πιστεύεις οτι ο ποδοσφαιριστής έχει πεθάνει μέσα σου και έχεις ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο? Γιατί πάντα πρέπει το παρελθόν να είναι οδηγός του μέλλοντος

Ο ποδοσφαιριστής δεν πεθαίνει ποτέ γιατί αυτομάτως πεθαίνει και το άθλημα. Θεωρώ οτι μέσα μου έχω το ποδόσφαιρο ζωντανό είτε ως παίκτης είτε ως 
προπονητής. Αυτό βοηθάει πολύ τη σχέση μου με τα παιδιά.




11) Η γενιά των νέων τεχνικών αυξάνεται διαρκώς. Οι 30ριδες σαν και σένα έχουν μπει για τα καλά στο παιχνίδι. Πιστεύεις οτι έχετε πάρει τα κατάλληλα εχέγγυα απο τους παλαιότερους για να αφήσετε και εσείς με την σειρά σας έργο σε οποιαδήποτε ομάδα και αν πάτε?

Σίγουρα κάθε προπονητής γίνεται καλύτερος ή χειρότερος ανάλογα με τα βιώματα του. 

Οποτε θεωρώ οτι στην καριέρα μου σαν ποδοσφαιριστής έιχα την τύχη να
συνεργαστώ με πάρα πολύ καλούς προπονητές, οι οποίοι πλέον έχουν αποσυρθεί απο το ποδόσφαιρο, ζώντας εποχές που το Πειραικό ποδόσφαιρο δεν έχει 
καμία σχέση με σήμερα. 

Απο όλους αυτούς, έχω πάρει τα καλά τους κομμάτια και αυτό με έχει βοηθήσει πάρα πολύ να γίνω αυτό που είμαι.

12) Η προπονητική σε οποιαδήποτε κατηγορία είτε ερασιτεχνική είτε επαγγελματική θεωρείς οτι είναι μια ηλεκτρική καρέκλα και δη στην Ελλάδα?

Πάντα όταν τα αποτελέσματα δεν είναι τα επιθυμητά την πληρώνει πάντα ο προπονητής. 

Οταν όλα πάνε καλά η επιτυχία μοιράζετε σε πολλές κατευθύνσεις όταν όμως η πορεία δεν ειναι η αναμενόμενη την πληρώνει ο προπονητής
γιατί πολύ απλά ακόμα και και αν φταίνε οι παίχτες δεν είναι δυνατο να αλλάξουν 20 ποδοσφαιριστές, έτσι την πληρώνει ο ένας αν και αυτό δεν με αγχώνει εμένα. Η επιτυχία μοιράζεται σε πολλές κατευθύνσεις. 

Εχω μάθει να δουλεύω και να προσπαθώ να κοιτάζω μόνο το στόχο μου, χωρίς να αφήσω άλλους εξωτερικούς παράγοντες να με επηρεάσουν. 

Το καλύτερο φυσικά θα ήταν να κρινόμαστε όλοι στο τέλος μιας χρονιάς, εκτός αν οι καταστάσεις είναι ακραίες του στυλ χαμηλότατης συγκομιδής βαθμών σε μεγάλο χρονικό διάστημα.

13) Πριν κλείσουμε θα ήθελα να αναφερθούμε σε ένα θέμα της επικαιρότητας. Στην Γαλλία διέξαγεται το Euro, πια ομάδα κατά την άποψη σου έχει τα φόντα να κατακτήσει το τρόπαιο?

Απο καθαρά προπονητικής πλευράς, οι ομάδες που πάνε με στόχο το αποτέλεσμα έχουν το προβάδισμα. Θεωρώ και πιστεύω οτι το τερπνόν μετά του ωφελίμου, 
δλδ οχι μόνο να κοιτάμε πως να πάρουμε το αποτέλεσμα αλλά και να ευχαριστηθεί ο κόσμος βλέποντας καλό ποδόσφαιρο. Με λίγα λόγια βλέπω την
Γερμανία, μια ομάδα πειθαρχημένη που εκτελεί κατά γράμμα το πλάνο του προπονητή, αλλά απο την άλλη δεν φοβάται να παίξει και κατά διαστήματα 
καλό ποδόσφαιρο και να ρισκάρει. 













Respect Caffe


 
Top