του Πάνου Κομματέα

Ο Πάνος Μπρίμπος επιστρέφει στο Sportactive.gr και αναλύει πως κατάφεραν ομάδες με λιγότερο ταλέντο να διακριθούν στο Euro 2016,με μεγαλύτερο,ασφαλώς παράδειγμα την Πρωταθήτρια Ευρώπης,Πορτογαλία,του δικού μας,Φερνάντο Σάντος,δίνοντας παράλληλα και συμβουλές σε νέα παιδιά που θέλουν να ασχοληθούν με τον αθλητισμό.


"Όπως στην ζωή έτσι και στον αθλητισμό η θεωρία με την πράξη απέχουν παρασάγγας στην εφαρμογή καταστάσεων.

Ας πάρουμε παράδειγμα το Euro που τελείωσε στην Γαλλία.




Μπορούμε να διακρίνουμε τάσεις μέσα από την τακτική νοοτροπία διαφόρων ομάδων,που όμως αντανακλούν μια νοοτροπία που πρεσβεύει μια ολόκληρη χώρα,έναν λαό.

Πολλές φορές στον αθλητισμό κοιτώντας θεωρητικά κάποια στοιχεία,χρίζουμε κάποιον φαβορί και κάποιον αουτσάιντερ.

 Όπως επίσης και άνθρωποι,κυρίως άτομα που έχουν έντονη,βιωματική τριβή με τον αθλητισμό,θεωρούν πως μόνο αν έχεις μέσα στην ομάδα σου απλά κάποια πολύ ταλαντούχα στελέχη,έχεις το κλειδί της επιτυχίας.

Δεν είναι όμως ακριβώς έτσι.

Όλα είναι συνδυασμός,μαζί με κάποιες συγκυρίες που μπορεί να ευνοήσουν τον τολμηρό,τον θαρραλέο.

Στο Euro λοιπόν βλέπουμε πολλά παραδείγματα για το πως πρέπει να προσπαθήσεις να πιάσεις έναν στόχο και τι χρειάζεται να κάνεις πάνω σε αυτήν την παράμετρο.

Προχτές λοιπόν είδαμε την κατάκτηση του τροπαίου από την Πορτογαλία,το οποίο μας έδωσε ένα μάθημα ζωής μπορώ να πω.




Όταν βγάζεις ομαδικότητα και παίζει ο ένας για τον άλλον και όταν θυσιάζεις το ταλέντο σου για το καλό του συνόλου,τότε έχεις πολλές πιθανότητες να πας μακριά και να διακριθείς,μέσα από την ομάδα.

Για παράδειγμα ο Νάνι,προχθές έπαιξε πιο πολύ σαν αμυντικός και λιγότερο σαν επιθετικός,όπου,αποδεδειγμένα είναι το καλό του σημείο.

Φυσικά,για να καρποφορήσουν όλα αυτά πρέπει να έχεις στο καράβι σου και τον σωστό καπετάνιο.

Αυτός για τους Πορτογάλους ήταν ο Φερνάντο Σάντος,ένα άτομο που είναι πάντα ψύχραιμος,σεμνός,μεθοδικός,πειθαρχημένος και πιστός στο πλάνο του,μέχρι τέλους.




Με τα υλικά που είχε στα χέρια του προσπάθησε να διεκδικήσει,με τον δικό του τρόπο,το τρόπαιο.

Το αποτέλεσμα τον δικαίωσε σε συνδυασμό,πάντα,με την ανάλογη τύχη που χρειάζεται σε αυτό το επίπεδο ποδοσφαίρου.

Ο Σάντος διάβασε πως ο αντίπαλος έχει αδυναμία στην αμυντική λειτουργία σε κόντρα επιθέσεις κάτι στο οποίο οι Πορτογάλοι ήταν δυνατοί.


video


Έτσι και στην ζωή πρέπει να είσαι σταθερός στις ιδέες σου και το όραμα σου, να γνωρίζεις τις δυνατότητες σου και με ποιον τρόπο θα πετύχεις τον στόχο σου με σταθερότητα,υπομονή και επιμονή σε όποια εμπόδια παρουσιαστούν.

Προχθές,το ομαδικό πνεύμα νίκησε,σε όλα τα επίπεδα,την ατομική ικανότητα και το μεμονωμένο ταλέντο που δεν μπήκε στα καλούπια της ομαδικής συνεργασίας.
Έτσι δικαιώθηκε ένας τίμιος άνθρωπος,όπως ο Σάντος που αγωνίζεται χρόνια και προσπαθεί,έχοντας γευτεί περισσότερες πίκρες από χαρές,όμως επέμεινε και πήρε δικαιότατα αυτό που του άξιζε.

Άρα ποτέ μην σταματάς να πιστεύεις στο όραμα σου και να προσπαθείς για αυτό,διότι στον αθλητισμό και στην ζωή όλα γίνονται.

Νίκες της ομαδικότητας,έναντι του ατομικού ταλέντου,είδαμε κι άλλες σε αυτό το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα,όπως αυτή των Ισλανδών επί των Άγγλων!




Είδαμε μια,θεωρητικά,παραδοσιακή μεγάλη δύναμη,με πολλούς μεγάλους άσσους που είχε πολλές προσδοκίες στην διοργάνωση,χωρίς όμως καμία διάθεση για σωστή νοοτροπία σε σχέση με αυτό που ήθελαν να δείξουν.

Μια ομάδα χωρίς ομοιογένεια,με πάρα πολλά δείγματα κακής νοοτροπίας,όπως για παράδειγμα η εκτελέσεις των φάουλ και των κόρνερ από τον Κέιν!




Χωρίς ίχνος σωστής αγωνιστικής πειθαρχίας και πλάνου,το οποίο το μαρτυρά αυτή,ειδικά η κίνηση που δεν συμβαίνει ούτε σε σχολικά πρωταθλήματα!

Σε αυτό έπαιξε ρόλο και η υποτίμηση του αντιπάλου,η οποία όταν υπάρχει συμβαίνουν τέτοιου είδους ατοπήματα.

Από την άλλη,οι Ισλανδοί ήρθαν στην Γαλλία με σεμνό,αλλά σωστό,τρόπο να διεκδικήσουν ότι μπορούν,με πειθαρχία και σεβασμό στον εαυτό της και τον αντίπαλό της.




Έχοντας συγκεκριμένες δυνατότητες,εξάντλησε τις πιθανότητες της και έδειξε πως η ομαδικότητα,η ομόνοια και η σωστή τακτική,πάντα υπερισχύουν του ατομισμού,της αναρχίας και του μη σεβασμού στον αντίπαλο.

Όποιος σέβεται αυτές τις αρχές έχει πιθανότητες να πάει μπροστά και στην ζωή και στον αθλητισμό!

Στην πράξη πολλά μπορούν να ανατραπούν αν πιστεύεις στο όραμα σου με τον σωστό,ανάλογα με τις δυνατότητές σου,τρόπο.

Υπάρχουν πάρα πολλά παραδείγματα,στο παρελθόν που μας αποδεικνύουν του λόγου το αληθές,όπως η Εθνική μας ομάδα το 2004.




Δεν την υπολόγιζε κανείς,όμως πήγε με σοβαρότητα,σεβασμό,δίνοντας έμφαση στην ομαδικότητα και κατάφερε να υπερνικήσει τους αντιπάλους της αλλά και τις δικές τις αδυναμίες,πραγματοποιώντας έναν άθλο.

Υπάρχει επίσης και η Δανία το 1992.




Επέστρεψαν «από τα μπάνια» και μπήκαν στην θέση της Γιουγκοσλαβίας στο Euro,λόγω πολέμου και κατάφερε να το κατακτήσει απέναντι σε ομάδες κολοσσούς,όπως η Ολλανδία των Φαν Μπάστεν,Γκούλιτ,Ράικαρντ και την Γερμανία των Κλίνσμαν,Ματέους,Μπρέμε.

Σε συλλογικό επίπεδο έχουμε το φετινό θαύμα της Λέστερ στην Πρέμιερ Λιγκ.
Στηριζόμενη στην πειθαρχία και το πλάνο κατάφερε το ακατόρθωτο.




Βέβαια όταν παλεύεις με τα δικά σου μέτρα και τον τρόπο που σου ταιριάζει τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο.

Για μένα την σωστή νοοτροπία την έχουν χώρες με λιγότερο ταλέντο αλλά πολύ καλύτερη προσέγγιση στις αρχές που προανέφερα όπως π.χ. η Ιρλανδία,μια ομάδα που είναι πάντα δύσκολο να την κερδίσεις και πάντα κάνει υπερβάσεις σε σχέση με τις δυνατότητες που έχει,διότι έχουν τα κατάλληλα συστατικά σαν λαός.

Μάχονται με ότι έχουν αλλά μέσα σε πνεύμα ομαδικότητας,όχι ο καθένας μόνος του,χωρίς βέβαια να τα παρατάνε μέχρι τέλους.

Ένα άλλο παράδειγμα ομαδικότητας είναι οι Ουαλοί,αλλά και σε μεγαλύτερες κλίμακες ποιότητας,οι Ιταλοί.

Ακόμα και όταν δεν έχουν ομάδες με πολύ ταλέντο βρίσκουν τον τρόπο να είναι πάντα αξιοπρεπείς και ανταγωνιστικοί.

Το συμπέρασμα που βγαίνει για όλα τα νέα παιδιά που αρχίζουν να ασχολούνται με τον αθλητισμό και ειδικά με τα ομαδικά αθλήματα,είναι πως:

1)Πάντα με σεβασμό στους κανόνες που έχει το άθλημα,

2)Με σεβασμό στους κανόνες που έχει η ομάδα που παίζεις και στους συμπαίχτες σου ή τους αντιπάλους σου,ότι ταλέντο και να έχουν,




3)Ποτέ δεν έχασες τίποτα πριν τελειώσει το παιχνίδι,όλα παίζονται μέχρι τέλους,




4)Μόνο μέσα από την απορρόφηση σου στο γενικό σύνολο μπορείς να καταφέρεις κάτι καλό για τον εαυτό σου και τους άλλους.Μόνος σου δεν μπορείς ποτέ να κάνεις κάτι μεγάλο.


5)Μην κάνεις ποτέ έναν συμπαίχτη σου να νιώθει άσχημα γιατί έκανε μια λάθος ενέργεια ή υστερεί σε κάτι σε σχέση με σένα,όπως πχ τεχνική.

Σε ένα ματς αυτός που εσύ δεν υπολογίζεις μπορεί να γίνει ο ήρωας της στιγμής αρκεί να του δώσεις θετική ώθηση και δίνω το κλασσικό παράδειγμα του Αργύρη Καμπούρη που έβαλε τις ιστορικές βολές το 1987,όταν όλα όλα τα φώτα ήταν στον Νίκο Γκάλη,αλλά έτυχε σε εκείνον ο κλήρος,να δώσει με τις βολές του το τρόπαιο!




Αυτός που δεν υπολογίζεις μπορεί να σε σκοτώσει πακτικά,όπως στο Ουαλία-Βέλγιο με τον Άσλει Γουίλιαμς να ισοφαρίζει το σκορ και όχι ο Μπέιλ.




Μόνο με αυτήν την νοοτροπία θα πας μπροστά,αλλιώς δεν έχεις τύχη σε ομαδικά αθλήματα αλλά και στην ζωή,όπου,συνήθως έχεις παρόμοιες καταστάσεις με αυτές του αθλητισμού."





Respect Caffe


 
Top