του Παναγιώτη Σαριμπάλογλου

Το sportactive.gr συνάντησε εναν ζωντανό θρύλο των γηπέδων αλλά και του πάγκου, Αργύρη Μαγιάτη.

Ο Σαλαμίνιος τεχνικός έχει περάσει απο πολλές ιστορικές ομάδες όπως τον ΑΟ Ποντίων, τον ΑΟ Μάνης, τον Παναιγιάλειο, το Καματερό, τον Περαμαικό (3 φορές), τον Εθνικό (ως τεχνικός διευθυντής), τον Ολυμπιακό Αγίου Στεφάνου και τον Αίαντα Σαλαμίνας, προπονώντας για περισσότερα απο 16 χρόνια.

Εχει πετύχει περισσότερα απο 250 γκολ στις μικρές εθνικές κατηγορίες, έχοντας φορέσει τις φανέλες του Αίαντα Σαλαμίνας, του Κορωπίου, του Αιγάλεω, της ΑΕ Νίκαια, του Αστέρα Βάρης, της Ανάβυσσου, των Πετραλώνων αλλά μάλιστα και της Αγγλικής Νόρθαμπτον στην Κόνφερανς το 1997.

Ο Αργύρης Μαγιάτης, προπόνησε τελευταία φορά ως προπονητής ειδικών συνθηκών τον Αίαντα Σαλαμίνας, στις αρχές της περσινής σεζόν στην Α' κατηγορία.

Αυτή την στιγμή δεν έχει συμφωνήσει με κάποια ομάδα, αρνούμενος να συμβιβαστεί, τονίζοντας οτι και η πόρτα του Αίαντα σε περίπτωση που καταφέρει να αγωνιστεί στην Β' κατηγορία θα είναι πάντα ανοιχτή.

1) Το Πρωτάθλημα της αγωνιστικής περιόδου 2015-16 εχει τελειώσει, οι ομάδες ξεκινάνε προετοιμασία για την επόμενη σεζόν, ποιες είναι οι δικές σας εντυπώσεις απο αυτό το Πρωτάθλημα που ολοκληρώθηκε?

Αρχικά ξεχώρισε η Προοδευτική λόγω ποιοτικής διαφοράς απο τους υπόλοιπους. 

Τα περισσότερα παιχνίδια τα κέρδισε με μεγάλη άνεση. 

Επίσης για τον νικητή του άλλου ομίλου τον Αετό Κορυδαλλού, γίνεται πολύ σωστή δουλειά και δικαιωθήκανε. 

Δεν έχει σημασία αν δεν ανέβηκε, το θέμα είναι οτι φάνηκε πως οι ανθρώποι που βρίσκονται στην ομάδα, κάνουν κάτι ξεχωριστό.

2) Να αναφερθούμε λίγο για το σύστημα διεξαγωγής. Επειδή αναφέρατε οτι ο Αετός βγήκε Πρωταθλητής στον όμιλο του, αλλά λόγω των μπαράζ και με τις Αθηναικές ομάδες δεν ανέβηκε. Δεν είναι λίγο άδικο να παίζεις όλη την χρονιά μέσα σε 2 εβδομάδες, αφότου είχες βγει 1ος μετά απο έναν σκληρό μαραθώνιο

Εαν το σύστημα ήταν το ίδιο, και υπήρχαν αντί πχ για τις ομάδες της Αθήνας να ήταν των Δωδεκανήσων ή των Κυκλάδων, λογικά καμιά ομάδα του Πειραιά δεν θα έμενε έξω.

Τωρα είναι κρίμα ένα Αιγάλεω, με πολλές δαπάνες και έξοδα, για να μην κρυβόμαστε μην λένε τώρα οτι δεν υπάρχουν λεφτά.

Χωρίς λεφτά δεν γίνεται τίποτα αρκεί να συνδυαστούν με την αγωνιστική οργάνωση και την πειθαρχία. 

Αρα κρίμα είναι κάποιος να έχει χαλάσει 100.000 και να μην ανεβαίνει. 

3) Δηλαδή πιστεύετε οτι χρειάζεται και στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο λεφτά?

Ειδικά στην Α' κατηγορία χωρίς λεφτά δεν γίνεται τίποτα. 

Τώρα όσον αφορά για τις υπόλοιπες βαθμίδες της Β' και της Γ' Πειραιά είναι αλλιώς τα πράγματα. 

Πρέπει κάποτε να καταλάβουμε οτι μπορούμε με μυαλό να έχουμε υποδομές αντί να έχουμε 10-100 ομάδες, να έχουμε μικρά παιδιά. 

Οπως η Σαλαμίνα αντί να έχει 5 ομάδες να έχει 3, μια στην Γ' Εθνική ή στην Α' κατηγορία και οι υπόλοιπες να δώσουν βάρος στις ακαδημίες.

Να έχουν επίσης την ίδια διοίκηση, όποτε θα ήταν τα ίδια έξοδα, το ίδιο σύστημα και θα υπήρχε αναπαραγωγή.

4)Για την επόμενη χρονιά πως βλέπετε τα πράγματα στον ποδοσφαιρικό Πειραιά?

Οι ομάδες, αν εξαιρέσουμε κάποια προβλήματα που μπορεί να έχει η Ολυμπιάδα, ή οι ομάδες που θα πρωταγωνιστήσουν πιστεύω θα είναι οι ίδιες με πέρυσι.

Ο Ηφαιστος κάνει φέτος κάτι ξεχωριστό, προερχόμενος απο την Β', η Δόξα Πειραιά έχει και αυτή την ιστορία της. 

Τώρα και ο Αίας να ξεκινήσει θα ξεκινήσει απο την Β' κατηγορία με καινούργιες βάσεις.

Οι Σαλαμινομάχοι είναι σταθερή δύναμη και το Αμπελάκι που προσπαθεί, αν και νομίζει οτι παίρνοντας 5 παίκτες καλά ονόματα θα κάνει την διαφορά.

Η διαφορά γίνεται με υπομονή απο τις βάσεις, απο τα μικρά παιδιά. 

Ο Αετός Κορυδαλλού πχ πρώτα κοίταξε τις βάσεις και μετά πρωταγωνίστησε.



5) Εσείς έχετε δεχθεί κάποια πρόταση?

Ψέμματα δεν μπορώ να πω, δεν δέχθηκα καμία όλο αυτό τον καιρό. 

Ισως επειδή έχουν μάθει οτι εγώ δεν είμαι απο αυτούς που παω ''βόλτες'' με τους προέδρους και με τους γενικούς αρχηγούς.

Εγω κάνω αυτά που πρέπει και τα λάθη μου τα πληρώνω εγώ ο ίδιος. 

Συνεργάζομαι με όλους αλλά έτσι όπως πρέπει, μέχρι ενός ορίου.

Λυπάμαι, αλλά δεν πειράζει ας δουλεύουν άλλα παιδιά, τουλάχιστον ας επιμορφώνονται σωστά και να μην πηγαίνουν σε ομάδες τσάμπα για να κάνουν τους προπονητές. 

6)Ξαναγυρίζουμε πίσω στον Αίαντα. Βρεθήκατε εκεί στις αρχές της σεζόν που προηγήθηκε, μαζεύοντας παιδιά άπειρα, συμπληρώνοντας ίσα ίσα ενδεκάδα. Κατέβηκαν για όσα ματς αντέξανε, πριν την οριστική αποχώρηση απο το Πρωτάθλημα της Α' Πειραιά. Πως αντιμετωπίσατε αυτή την κατάσταση σαν προπονητής-καμικάζι, κυριολεκτικά εκείνη την στιγμή, γιατί η ομάδα εύκολα - δύσκολα φαινόταν οτι ούτως η άλλως δεν θα βγάλει την χρονιά.

Προσπάθησα εκείνη την περίοδο για τον Αίαντα αλλά κάποιοι άλλοι λόγοι, οι οποίοι δεν θέλω να αναφέρω, με ανάγκασαν να παραιτηθώ. 

Δεν τυχαίνει να ήμουνα μόνο προπονητής με την κατάσταση που επικρατούσε, είχα αναλάβει όλο το οικονομικό κόστος για να κατέβει η ομάδα.

Αφού στην συνέχεια έβλεπα οτι οι κόποι μου πάνε χαμένοι, ως προς το να πασχίζω εγώ και να κερδίζουν άλλοι, είναι κρίμα. 

Η μόνη πρόταση που έχω στα χέρια μου είναι απο το Αία, αν τελικά αποφασίσει να κατέβει στο Πρωτάθλημα, με πρώτη τους επιλογή να είμαι εγώ.

Αγαπάω την ομάδα, δεν κλείνω την πόρτα και είμαι εδώ οικονομικά, και υλικά και ηθικά να τον βοηθήσω όποτε χρειαστεί, αρκεί η προσπάθεια να είναι σοβαρή. 

7) Πριν ενάμησι χρόνο βρεθήκατε και στον πάγκο του Περαμαικού, που και αυτός περνάει δύσκολες ώρες οικονομικά και διοικητικά. Απο οτι φαίνεται η κρίση έχει χτυπήσει αρκετές ομάδες του Πειραιά, απο πολλές απόψεις

Οσοι δεν καταλάβουν οτι πλέον τελειώσανε οι άνθρωποι που βάζαν κάποτε λεφτά και πρέπει να κοιτάξουν όλη την ομάδα. 

Ο Περαμαικός έχει κόσμο, έχει ιστορία, μπορούνε να τον βοηθήσουνε.

Εστω με 1 ευρώ ή 2 ο καθένας, άλλοι με 10, αλλοι με 20, 30, 50. 

Δηλαδή αν δεν γίνει μια συλλογική και οργανωμένη προσπάθεια δεν πετυχαίνει ποτέ κανένας τίποτα, ειδικά έτσι όπως είναι η Ελλάδα σήμερα. 



8) Εσεις ως ποδοσφαιριστής αγωνιστήκατε κυρίως ως επιθετικός, πετυχαίνοντας πάνω απο 250 τέρματα. Πως βλεπετε τις διαφορές με σήμερα για τα νεα παιδιά, με δεδομένο οτι το ποδόσφαιρο έχει αλλάξει απο θέμα τεχνογνωσίας, αλλοιώτικοι τρόποι γύμνασης και συστημάτων

Το πρώτο πράγμα σήμερα είναι όταν κάνεις τον προπονητή και δεν έχεις γνώσεις, τα νέα παιδιά θα σε πάρουν στο ψιλό απο νωρίς. 

Τα παιδιά είναι έξυπνα, και επίσης διαφορετικοί χαρακτήρες σε σχέση με την δική μας εποχή.

Για αυτο είναι πολύ δύσκολο το κομμάτι της διαπαιδαγώγησης.

Αν εμείς στις δεκαετίες τις δικές μας, είχαμε όλα αυτά τα μέσα που υπάρχουν σήμερα, τότε θα βλέπατε ενα άλλο ποδόσφαιρο, που σήμερα θα έτρεμαν τα γήπεδα.

Είδα πρόσφατα μια φωτογραφία του 1980 στο ξερό γήπεδο της Νεάπολης, που τότε ήτανε κατάμεστο. Μιλάμε για ενα παιχνίδι Ιωνικός - Αίας, ενώ τώρα βλέπεις ομάδες ιστορικές που δεν μαζεύουν ουτε 500 άτομα.

9) Τι πρέπει να γίνει κατα την γνώμη σας για να επιστρέψει ο κόσμος στα γήπεδα? Και ειδικά για ομάδες που έχουν και ένα λαο απο πίσω

Οι οργανωμένοι κυρίως των ομάδων χαλάσανε αυτή την κατάσταση. 

Λόγω των επεισοδίων, μια οικογένεια θα σκεφτεί πολλές φορές για να πάει στο γήπεδο. 

Πρέπει πρωτίστως να αλλάξουν κάποιοι νόμοι, να γίνουν πιο αυστηροί, να μην υπάρχουν κάγκελα και όποιος παραβαίνει το νόμο να φυλακίζεται για να δούμε ενα υγειές ποδόσφαιρο. 

Δεν μπορεί επειδή πχ έχασα εγώ να πλακώνομαι με τον αντίπαλο. 

Να προσπαθώ να γίνομαι καλύτερος και οχι να μας φταίει πάντα ο διαιτητής.

Να σου αναφέρω ένα παράδειγμα, όταν πήγα εγώ στον Αγιο Στεφανο του είπα του πρόεδρου να ανακαινίσει τους χώρους των αποδυτηρίων, έβαλα και γω κάποια λεφτά για να μπει ενα κλιματιστικό. 

Τι θέλω να πω? Αν δεν υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες, να μην ψαχνόμαστε με τα λάθη μας και να φταίνε πάντα οι άλλοι. 




10) Πιστεύετε οτι στον Πειραιά υπάρχουν ταλέντα για να πάνε κάποτε σε παραπάνω κατηγορίες?

Θα μιλήσω σκληρά. 

Υπάρχουνε αλλά τα περισσότερα παιδιά που κάνουνε τους προπονητές όπως προείπα, δεν ξέρουν να διαχειριστούν τέτοιες καταστάσεις.

Τους βάζουνε άθελα τους ίσως πολλά προβλήματα, οταν δεν μπορούν οι ίδιοι να λύσουνε τα δικά τους. 

Οπότε δεν μπορούν τα παιδιά αυτά να παίξουν μπάλα. 

Στον Παναιγιάλειο το 2004 στην Δ Εθνική, είχα για πρόεδρο τον Γιώργο τον Χελάκη, τον γνωστό δημοσιογράφο, συνεργάστηκα άψογα, όπως και με τον Καραπίτσο, τον Δρακόπουλο και κάποιους άλλους παίκτες όπως ο Καρανικόλας που είχε παίξει παλαιότερα στην Προοδευτική, με σεβόντουσαν.

Αυτό θα πει οτι κάτι κάνω σωστά. 

Και γεννάω και βγάζω ιδέες και επιμορφώνομαι κάθε χρόνο.

11) Στο Αίγιο που βρεθήκατε έχει πολύ οργανωμένο κόσμο που απαιτεί. Στράφηκε ποτέ εναντίον σας? Πως το αντιμετωπίσατε?

Ο κόσμος δεν με ήθελε. 

Ισως γιατί δεν πήγαινα σε καφετέριες, δεν πήγαινα σε φαγητά, δεν έκανα με λίγα λόγια δημόσιες σχέσεις.

Εκανα την δουλειά μου και τίποτα άλλο.

Ομως κάποιοι με χειροκροτάγανε απο τον κόσμο. 

Οπως και οι αντίπαλοι αλλά και οι παίκτες της Παναχαικής, έλεγαν οτι η ομάδα έπαιζε μπάλα, αυτό ήταν εμένα που με ευχαριστούσε. 

Εμένα μου αρέσει το θέαμα, δεν είμαι απο τους προπονητές που θα πάρω ένα Χ και θα πανηγυρίζω, παίζοντας κλειστά.









Respect Caffe


 
Top