Ο Μάνος Βασιλειάδης είναι ένας ιδιαίτερα ταλαντούχος τερματοφύλακας,ο οποίος προέρχεται από τα φυτώρια του Ολυμπιακού,ενώ έχει αγωνιστεί σε Γ' και Δ' Εθνική,όντας μόνο 22 ετών!

Την περσινή σεζόν αποτελούσε μέλος του Ηρακλή Ψαχνών και πλέον είναι ελεύθερος,αναζητώντας την επόμενη ποδοσφαιρική εμπειρία της καριέρας του.

Το Sportactive.gr επικοινώνησε μαζί του,για να μας μιλήσει για την μέχρι τώρα καριέρα του,τα όνειρά του και τους στόχους του.



Που ξεκίνησες την ποδοσφαιρική σου καριέρα?

"Την ποδοσφαιρική μου καριέρα σε ηλικία 6,5 ετών από τα αγωνιστικά τμήματα των ακαδημιών του Ολυμπιακού.

Ύστερα από 5 χρόνια γεμάτα εμπειρίες,ποδοσφαιρικές και κοινωνικές,κατά τη διάρκεια ενός διεθνούς τουρνουά που πραγματοποιήθηκε στο Γ.Καραϊσκάκης,με προσέγγισε η ομάδα του Πανιωνίου,όπου και αποτέλεσε τον επόμενο 5ετη σταθμό της καριέρας μου.

Κατά τη διάρκεια της παραμονής μου στην ομάδα αγωνίστηκα στην Κ-16 κατακτώντας το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ.Α.

Την αμέσως επόμενη χρονιά αγωνίστηκα μέχρι τα Χριστούγεννα στην ομάδα των Κ-17 Superleague και στην συνέχεια στην U-21.

Επόμενη μου μεταγραφή,στα 17 μου,ήταν η ομάδα του Ιωνικού που βρισκόταν στην Δ' Εθνική Κατηγορία.

Η χρονιά αυτή ήταν ορόσημο για μένα καθώς έπρεπε να συνδυάσω το ποδόσφαιρο με το μαθησιακό κομμάτι,προσπαθώντας να περάσω στην Γυμναστική Ακαδημία,στην Αθήνα,κάτι που τελικά κατάφερα.

Επόμενη μου ομάδα αποτέλεσαν οι Νέοι Δραπετσώνας (Α' Ε.Π.Σ.Π.) στην οποία παρέμεινα 2 σεζόν,στις οποίες είχα συμμετοχή σε όλα,σχεδόν,τα παιχνίδια της ομάδας,η οποία πραγματοποίησε από τις καλύτερες ποδοσφαιρικές της σεζόν.

Το καλοκαίρι που ακολούθησε έδρασε σαν μεταβατικό στάδιο για μένα,καθώς η διοίκηση της ομάδας του Αστέρα Μαγούλας,που βρισκόταν στην Γ' Εθνική,με πλησίασε για να συνεργαστούμε,κάτι το οποίο δεν άργησε να γίνει.

Εκείνη τη σεζόν κατάφερα να αγωνιστώ σε 17 παιχνίδια με την φανέλα του Αστέρα,διότι αντιμετώπισα τον πιο σοβαρό τραυματισμό της καριέρας μου,αφού πάνω σε μια απόκρουση έσπασα την κλείδα του αριστερού μου χεριού.

Το αμέσως επόμενο καλοκαίρι με προσέγγισε ο Ηρακλής Ψαχνών,όπου αγωνίστηκα έως τον Φεβρουάριο,αφού μετά,λόγω οικονομικών προβλημάτων αποσύρθηκε από το υπόλοιπο του πρωταθλήματος."


Υπήρξαν άνθρωποι που σε πίστεψαν και σε βοήθησαν?

"Σίγουρα υπήρξαν και υπάρχουν άνθρωποι που πίστεψαν και πιστεύουν σε μένα και προσπαθούν ακόμη να με βοηθήσουν να πετύχω τα όνειρα και τις φιλοδοξίες μου.

Τον σημαντικότερο αρωγό στην μέχρι τώρα πορεία μου αποτελεί η οικογένειά μου,η οποία ποτέ,ως τώρα,δεν έπαψε στιγμή να με βοηθάει και να με συμβουλεύει στις δύσκολες στιγμές,αλλά και να αποτελεί το σημαντικότερο στοιχείο σε κάθε επιτυχία μου.

Είναι εκείνη που από την πρώτη στιγμή που σκέφτηκα να ακολουθήσω το ποδόσφαιρο,δεν προέβαλαν ποτέ καμία άρνηση,αντιθέτως πραγματοποίησε τεράστιες θυσίες για να καταφέρω να φτάσω στο επίπεδο που είμαι τώρα."



Πως μπόρεσες να συνδυάσεις το ποδόσφαιρο με το σχολείο και αν υπήρξαν προβλήματα.

"Το να συνδυάσεις αυτούς τους δυο διαφορετικούς κόσμους δεν είναι το πιο εύκολο πράγμα.

Πρέπει να είσαι απόλυτα πειθαρχημένος με τον εαυτό σου,καθώς αν δώσεις λίγη σημασία παραπάνω στον έναν κλάδο από ότι στον άλλον,τότε είναι αυτό που λέμε "το τρένο χάθηκε".

Για να μπορέσω,όλα αυτά τα χρόνια,να συνδυάσω το ποδόσφαιρο με το σχολείο,χρειάστηκαν αρκετές θυσίες,κυρίως αυτήν του ελεύθερου χρόνου και της ξεκούρασης.

Είναι όμως θυσίες τις οποίες δεν έχω μετανιώσει καθόλου και σίγουρα αν γύριζα τον χρόνο πίσω θα τις ξαναέκανα."





Πίστευες πως έχεις τη δυνατότητα να αποκομίσεις χρήματα από το ποδόσφαιρο και να κάνεις το χόμπι σου επάγγελμα?

"Ξεκινώντας από μικρή ηλικία την ενασχόληση με το ποδόσφαιρο,σίγουρα δεν είχα στο μυαλό μου να καλύψω το βιοποριστικό μου κομμάτι,διότι αυτό δεν αποτελούσε για την ηλικία μου ιδιαίτερο "προβληματισμό".

Με το πέρασμα των χρόνων όμως και βλέποντας ότι το μεγαλύτερο μέρος των κόπων μου που έχω κάνει,απέδωσαν καρπούς,σίγουρα άρχισα να βλέπω το ποδόσφαιρο,όχι μόνο σαν ένα απλό χόμπι αλλά σαν ένα επαγγελματικό χώρο μέσα στον οποίο θέλω να επενδύσω για την υπόλοιπη ζωή μου."


Έχεις συνδυάσει το ταλέντο με την σκληρή δουλειά και αν έχεις κάνει θυσίες γι αυτό.

"Κάθε αθλητής που αντιμετωπίζει με σοβαρότητα το άθλημα που κάνει,έχοντας στόχους,πρέπει να κάνει θυσίες και πολλές φορές,εκτός λογικών πλαισίων για να έχει τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Οι θυσίες στον χώρο του αθλητισμού δεν σταματούν ποτέ.

Είναι ένας χώρος γεμάτος απαιτήσεις που δεν σταματούν ποτέ,ιδιαίτερα για εκείνους που έχουν όνειρα και φιλοδοξίες.

Σαφώς και έχω κάνει θυσίες...Υπήρξαν για παράδειγμα χρονικές περίοδοι στη ζωή μου,ακόμα και στις μικρές ηλικίες,που σηκωνόμουν τις Κυριακές,τα πρωινά στις 8 η ώρα για να προπονηθώ ατομικά με προπονητή τερματοφυλάκων.

Ακόμα και τώρα στην ηλικία των 22 κάνω θυσίες προσπαθώντας να "ταιριάξω" την σχολή μου με το ποδόσφαιρο.

Γι αυτό,όπως είπα πρωτύτερα οι θυσίες στον αθλητισμό ποτέ δεν σταματούν,χωρίς να έχω μετανιώσει για καμία από αυτές."





Έχεις μείνει ικανοποιημένος με την μέχρι τώρα πορεία της καριέρας σου και ποιοι είναι οι μεθεπόμενοι στόχοι σου?

"Σίγουρα γνωρίζω ότι έχω κατορθώσει κάποια σημαντικά πράγματα στη μέχρι τώρα πορεία μου,αλλά όντας εγωιστής,δεν έχω μάθει να συμβιβάζομαι με αυτά που έχω και πάντοτε επιδιώκω να αποκτήσω πολλά περισσότερα.

Για μένα οι φιλοδοξίες και τα όνειρα στο ποδόσφαιρο δεν σταματούν και ευελπιστώ κάποια στιγμή να τα υλοποιήσω.

Μέρα με τη μέρα βάζω όλο και περισσότερους στόχους οι οποίοι μου δίνουν κίνητρα και με κρατάνε σε "ποδοσφαιρική ζωή"."


Ποίο ήταν το ίνδαλμα σου?


"Κάποιο πρότυπο δεν έχω,ακριβώς.

Σίγουρα,ο Αντώνης Νικοπολίδης είναι ένας τερματοφύλακας που θαυμάζω πάρα πολύ,όμως γενικά προσπαθώ να αντλώ από κάθε τερματοφύλακα τα θετικά του στοιχεία και να τα κάνω μέρος του παιχνιδιού μου."




Η διαιτησία τι ρόλο παίζει σε ένα ποδοσφαιρικό αγώνα και ειδικά στα ερασιτεχνικά σωματεία του Πειραιά?

"Κοιτάξτε η διαιτησία αποτελεί κομμάτι ενός ποδοσφαιρικού αγώνα,αλλά είναι κάτι για το οποίο υπάρχουν οι κατάλληλοι άνθρωποι για να ασκήσουν κρητική.

Εγώ προσπαθώ,κάθε φορά που με χρησιμοποιεί ο εκάστοτε προπονητής μου,να μπαίνω στο γήπεδο και να δίνω το 110% των δυνατοτήτων μου,χωρίς να επηρεάζομαι από οτιδήποτε άλλο."

Υπάρχει χρόνος για την οικογένεια σου,την κοπέλα σου,τους φίλους σου?

"Εντάξει ο χρόνος που υπάρχει να αφιερώνω στην οικογένεια,στην κοπέλα μου και στους φίλους μου,λόγω των υποχρεώσεων μου,δεν είναι πάρα πολύς,αλλά όταν μου δίνεται η ευκαιρία κοιτάζω να την εκμεταλλευτώ με τον καλύτερο δυνατό τρόπο,κάνοντας πράγματα,μαζί τους,που με βοηθούν να χαλαρώσω.

Μου αρέσει να βγαίνω έξω,να πηγαίνω για καφέ και γενικά να αλλάζω παραστάσεις.

Όταν όμως δεν μου δίνεται η ευκαιρία για κάποια έξοδο,κάθομαι σπίτι,βλέποντας ταινίες και παίζοντας ηλεκτρονικά παιχνίδια.

Δεν είναι λίγες οι φορές,βέβαια,που ασχολούμαι με τα αυτοκίνητα ,καθώς αποτελούν το αγαπημένο μου χόμπι."




Αλκοόλ,σεξ και ποδόσφαιρο συνδυάζονται μεταξύ τους?

"Καλή ερώτηση.

Όλα μπορούν να συνδυαστούν αρκεί να μη χάνεται το μέτρο.

Καθένα από αυτά τα τρία κομμάτια σου δίνει κάτι διαφορετικό αλλά και τα τρία πρέπει να συνδυάζονται χωρίς το ένα να έχει αρνητική επίπτωση στο άλλο.

Για όλα υπάρχει η κατάλληλη στιγμή."



Αν μπορούσες να γυρίσεις τον χρόνο πίσω τι λάθη θα απέφευγες? Μετανιώνεις για πράγματα που έχεις κάνει?

"Είναι φυσιολογικό όταν έχεις να πάρεις τόσες πολλές αποφάσεις,όλα αυτά τα χρόνια να έχουν υπάρξει και στιγμές που να έχεις αναρωτηθεί για το αν έκανα τη σωστή επιλογή ή όχι.

Παρ'όλα αυτά δεν νομίζω ότι έχω πάρει ποτέ μια τόσο λάθος απόφαση που να με έχει επισκιάσει σαν ποδοσφαιριστή."




Μια ευχή προτού κλείσουμε?

"Εύχομαι το ελληνικό ποδόσφαιρο να ξαναβρεί την αίγλη του,έστω και σε αυτές τις δύσκολες εποχές που βιώνουμε όλοι μας και να αναβαθμίζεται χρόνο με τον χρόνο.

Βέβαια,για να πραγματοποιηθεί κάτι τέτοιο πρέπει όλοι μας να βάλουμε το λιθαράκι μας ώστε το ελληνικό ποδόσφαιρο να επιβιώσει ακόμα και στην περίοδο κρίσης που διανύει η χώρα μας."



Respect Caffe


 
Top