του Παναγιώτη Σαριμπάλογλου

Το sportactive.gr συνάντησε τον Νίκο Κοντάκη, έναν πολλά υποσχόμενο προπονητή ποδοσφαίρου που έρχεται να κάνει ένα δυναμικό μπάσιμο στα γήπεδα του Πειραιά για την νέα σεζόν που ακολουθεί. 

Ο 37χρονος σήμερα τεχνικός, έμαθε το ποδόσφαιρο μέσα απο τις ονομαστές ακαδημίες του Παναθηναικού την δεκαετία του 90 (πανεπιστήμιο ποδοσφαίρου για πολλούς),δίπλα σε σημαντικές προσωπικότητες του αθλήματος όπως οι Βέλιμιρ Ζάετς, Χουάν Ραμόν Ρότσα, Νίκο Καρούλια, Βαγγέλη Βλάχο, Γρηγόρη Παπαβασιλείου και άλλους πολλούς. 

Είναι περήφανος για την συμμετοχή του 25 λεπτών ως ποδοσφαιριστής του ΠΑΟ το 1998 σε φιλικό με την τελευταία μεγάλη φουρνιά του Αγιαξ, όπως Φρανκ Ντε Μπουρ, Μίκαελ Λάουντρουμπ, Eντβιν Βαν ντε Σαρ και προπονητή τον Μόρτεν Ολσεν.

Στην συνέχεια, αγωνίστηκε κατά σειρά σε Μαρκόπουλο, Αήττητο Σπάτων και Μάχη Μαραθώνα, όπου και αποσύρθηκε το 2006 ως ποδοσφαιριστής.

Σε ηλικία 32 ετών, αποφάσισε να ασχοληθεί με την προπονητική, είναι κάτοχος διπλώματος UEFA C, και έχει θητεύσει σε επιτελεία ομάδων της Ανατολικής Αττικής με ιδιαίτερη επιτυχία.

Το καλοκαίρι του 2011, πήρε το βάπτισμα του πυρός με τον Προφήτη Ηλία Αχαρνών (ομάδα Γ ΕΠΣΑΝΑ), ως βοηθός προπονητή και μέσα σε τρία χρόνια συνετέλεσε ώστε η ομάδα να ανεβεί στην παραπάνω κατηγορία (απο ποινή -6 βαθμών στο ξεκίνημα), να βρεθεί στην 6η θέση την επόμενη με χαμηλό μέσο όρο ηλικίας και εντέλει να υποβιβαστεί λόγω οικονομικών προβλημάτων το 2014.

Τα τελευταία δυο χρόνια πέρασε απο Παμπαιανικό και απο το ιστορικό Κορωπί, αναλαμβάνοντας και τις ομάδες νέων και junior και στις δυο ομάδες αντίστοιχα, έχοντας παραστάσεις και απο το πολύ απαιτητικό Πρωτάθλημα της Α ΕΠΣΑΝΑ, ως βοηθός προπονητή το τελευταίο 3μηνο.

Τι είναι αυτό που σε ώθησε να ασχοληθείς με την προπονητική?

Αυτό που με έκανε να ασχοληθώ ουσιαστικά με το κομμάτι της προπονητικής ήταν η λατρεία μου και η αγάπη μου για το ποδόσφαιρο, θέλοντας να το υπηρετήσω και απο άλλο πόστο.

Είχες κάποιο είδωλο προπονητικά που σε επηρεάσε και πήρες στοιχεία απο την δουλεία του?

Ποδοσφαιρικά πάντα απο μικρό παιδάκι θαύμαζα τον Ρομπέρτο Μπάτζιο, ήταν για εμένα το ίνδαλμα μου. Προπονητικά έχω ξεχωρίσει και θεωρώ κορυφή στο κομμάτι της τακτικής και της στρατηγικής τον Ζοσέ Μουρίνιο. Είναι επιστήμονας στο είδος του και έχει αφιερώσει ένα μεγάλο μέρος της ζωής του στο ποδόσφαιρο, όντας καταξιωμένος σε όσες ομάδες έχει αναλάβει.

Εσύ που ξεκίνησες απο χαμηλά, απο την Γ ΕΠΣΑΝΑ και με τον Πρ.Ηλία Αχαρνών που ήταν ανενεργός ως σύλλογος, τα τελευταία 2 χρόνια, πως αποφάσισες να αναλάβεις μια ομάδα να χτιστεί απο την αρχή?

Το 2011 πήρα την απόφαση με τρομερό κίνητρο να κάνω ένα καινούργιο ξεκίνημα. Είχα συνεργάτη έναν παλιό μου προπονητή τον κ.Κουλοχέρη, που τον εκτιμούσα και σαν άνθρωπο. Το
κλίμα που επικρατούσε στην τότε διοίκηση, μου έδωσε μια ασφάλεια και μια ηρεμία να πάρω κάποιες πρωτοβουλίες και να μετουσιώσω αυτά που είχα στο μυαλό μου. Η συνεργασία ήταν άψογη, ξεκινήσαμε με -6, παίζοντας μπαράζ και νικώντας στα πέναλτι τους Νικητές Ανθούσας πανηγυρίσαμε την άνοδο στην Β κατηγορία, έχοντας άπειρα παιδιά χωρίς εμπειρίες και θα το θυμάμαι για πάντα. 

Η Β ΕΠΣΑΝΑ με την Γ έχουν διαφορές, αγωνιστικά?

Υπάρχουν διαφορές φυσικά, και απο θέμα ποιότητας, οργάνωσης αλλά και οικονομικής κατάστασης. Οσο ανεβαίνεις κατηγορίες οι απαιτήσεις αυξάνονται, με τον κόσμο να γεμίζει τα γήπεδα περισσότερο.

Τις δυο επόμενες χρονιές, ήταν μια πρωτόγνωρη εμπειρία για σας, μιας και βρισκόσασταν μια κατηγορία παραπάνω? Πως το αντιμετωπίσατε?

Στην πρώτη μας χρονιά ενισχυθήκαμε με 3 παιδιά που γνώριζαν την κατηγορία, το οικογενειακό κλίμα ήταν αυτό που επικρατούσε, είμασταν όλοι μια γροθιά, η συνεργασία με τον προπονητή κ.Κουλοχέρη ήταν άριστη, καταφέρνοντας να τερματίσουμε στην 6η θέση, τραβόντας έπανω μας όλα τα βλέμματα της Ανατολικής Αττικής.

Την επόμενη χρονιά τι πήγε στραβά και η ομάδα υποβιβάστηκε?

Ηταν μια πολύ δύσκολη οικονομικά χρονιά, με το ιδιωτικό κλάμπ το οποίο συντηρούσε τον σύλλογο να μην μπορεί να ανταπεξέλθει. Πολλά παιδιά απο την προηγούμενη σεζόν πιστωθήκανε τις εξαιρετικές τους εμφανίσεις και αποχωρήσανε με καλές οικονομικές απολαβές. Δεν είχαμε την δυνατότητα να τους κρατήσουμε παίζοντας ουσιαστικά με την ομάδα νέων, παλεύοντας μέχρι την τελευταία στιγμή την σωτηρία μας, με τα παιδιά να παίζουν χωρίς άγχος μπροστά σε ένα τετελεσμένο γεγονός οτι η ομάδα δεν θα υπήρχε την επόμενη μέρα. κερδίζοντας μάλιστα πολλές φορές και το χειροκρότημα των αντιπάλων.

Μετά έκανες μια νέα αρχή στον Παμπαιανικό, καινούργια σελίδα στην καριέρα σου ?

Ημουν σε μια ιστορική ομάδα και με τον συνεργάτη μου κ.Φαράκο, να είναι οτι καλύτερο έχω δει στο προπονητικό κομμάτι, προτείνοντας με ουσιαστικά στην ομάδα. Η χρονιά αυτή είχε πολύ ποιότητα, με χαμηλό μέσο όρο ηλικίας στα 19 χρόνια. Παίξαμε ελκυστικό ποδόσφαιρο, φτάνοντας πολύ κοντά στην άνοδο, μια χρονιά γεμάτη ενθουσιασμό και χαρές, όντας η καλύτερη μου χρονιά. Αποκόμησα πολλές εμπειρίες, κάνοντας και πολλούς φίλους. Την ίδια περίοδο είχα αναλάβει και την ομάδα νέων, φτάνοντας πολύ κοντά στην τετράδα, χωρίς να τα καταφέρουμε λόγω τραυματισμών τριών βασικών μας στελεχών.

Την φετινή σεζόν που διανύσαμε ήσουν σε μια ιστορική ομάδα όπως είναι το Κορωπί, στην πιο υψηλή κατηγορία που ήσουν ποτέ μέχρι τώρα, πως το αντιμετώπισες?

Το καλοκαίρι δέχθηκα μια πρόταση απο το Κορωπί να αναλάβω την ομάδα των ακαδημιών, η οποία έχει τεράστια ιστορία στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, με ισχυρή διοικητική ομάδα, εξαιρετικό τεχνικό επιτελείο, μια ομάδα που είναι τιμή να δουλεύεις. Εχω αναλάβει την ομάδα junior, που βρίσκομαι μέχρι σήμερα. Στην συνέχεια με πρωτοβουλία της διοίκησης βρέθηκα στο τεχνικό επιτελείο της αντρικής ομάδας στην Α ΕΠΣΑΝΑ, σε ενα εντελώς υψηλότερο επίπεδο. Αντιμετωπίσαμε
ομάδες με μεγάλα μπάτζετ, με παίκτες που έχουν εμπειρία απο επαγγελματικές κατηγορίες και θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που μου δόθηκε αυτή η ευκαιρία.

Είσαι 37χρονών, για την ηλικία σου έχεις περάσει έστω και βήμα-βήμα απο όλες τις κατηγορίες

Ξεκίνησα απο την χαμηλότερη κατηγορία, αυτό βέβαια έχει να κάνει την διάθεση και την όρεξη που δείχνω, αλλά και με την φιλοδοξία να ανέβω παραπάνω. Σέβομαι κάθε ομάδα που έχω υπηρετήσει και τους ευχαριστώ όλους που μου έδωσαν αυτή την ευκαιρία.

Αυτήν την 5ετια ήσουνα μεταξύ αντρικών και παιδικών ομάδων, ποιές είναι οι διαφορές μεταξύ τους, άλλη η ψυχολογία και η τεχνογνωσία 

Καταρχήν είναι δυο διαφορετικά κομμάτια. Αλλη προπόνηση θα κάνεις στις μικρές ηλικίες και άλλες απαιτήσεις έχεις απο αυτούς. Οσον αφορά την διαχείρηση του αγώνα δεν συγκρίνεται σε καμιά περίπτωση με τις αντρικές ομάδες. Θα πρέπει να σέβεσαι τα αποδυτήρια, τους συμπαίκτες σου, έχεις πίεση για το αποτέλεσμα απο τον κόσμο, έχεις μια ιστορία που πρέπει να την συνεχίσεις, έχεις την ανάγκη της βαθμολογικής συγκομιδής σε οποιανδοίποτε κατηγορία. Οταν είσαι σε παιδική ομάδα είναι κάτι σαν το σχολείο που μαθαίνεις πως να κάνεις τα πρώτα βήματα στην ζωη σου. Οι ακαδημίες είναι ένα ιδιαίτερο και πολύ σημαντικό κομμάτι, ενώ στις αντρικές ομάδες πρέπει να έχεις και πολλά ψυχικά αποθέματα για να αντεπεξέλθεις.

Νοιώθεις έτοιμος απο την επόμενη χρονιά να ανταπεξέλθεις σε αντρική ομάδα ως πρώτος προπονητής? Λόγω της ηλικίας σου πιο πολύ και οτι οι παλιές γενιές προπονητών αρχίζουν να εκλείπουν έχοντας άλλη νοοτροπία πάνω στο άθλημα

Οι παραστάσεις μου έχουν δώσει την δυνατότητα να μπορώ να ανταποκριθώ, έχοντας πέντε χρόνια εμπειρίας σε αντρική ομάδα, αλλά απο άλλο πόστο, έχοντας διάθεση και νοιώθω έτοιμος να αφιερωθώ σε αυτό ολοκληρωτικά. Το ποδόσφαιρο μέρα με την μέρα εξελλίσεται συνέχεια, με αποτέλεσμα να το κάνει πιο ελκυστικό, και εμείς πρέπει να αποδεχόμαστε τα καινούργια δεδομένα. Η ηλικία μου μου επιτρέπει και εφόσον το επιθυμώ να συνεχίσω να προσφέρω τις υπηρεσίες μου.



Respect Caffe


 
Top