του Πάνου Κομματέα
  
Αυτήν την εβδομάδα ο γνωστός μασέρ Πάνος Μπρίμπος,θίγει το πολύ σοβαρό ζήτημα του σωστού τρεξίματος,πως αυτό επιτυγχάνεται και ποία τα οφέλη του σε αθλητές και όχι μόνο:

"Πολλοί ερασιτέχνες αθλητές αποκτούν προβλήματα στις αρθρώσεις, επειδή η τεχνική τους στο τρέξιμο είναι τελείως λανθασμένη.

Άλλοι πάσχουν από συνεχείς μικροτραυματισμούς, που τους κρατάνε πίσω στα προγράμματά τους. 

Τι μπορούμε να κάνουμε για να αποφύγουμε αυτές τις συνέπειες;

Tο τρέξιμο είναι μια πάρα πολύ σημαντική διαδικασία,για την προσπερνάμε αψήφιστα.

Μέσα από το σωστό τρέξιμο,ένας αθλητής κερδίζει περισσότερα από όσα νομίζει.

Όλοι μπορεί να τρέξουν,όμως λίγοι έχουν την σωστή τεχνική, κάτι που είναι κομβικής σημασίας γιατί σε προστατεύει από άσκοπη καταπόνηση του σώματος και πιθανούς απρόβλεπτους τραυματισμούς - πολλοί αθλητές δεν δίνουν σημασία σε αυτό.

Επίσης η σωστή τεχνική βοηθά στο να κάνουμε οικονομία δυνάμεων,οπότε,σε βάθος χρόνου, το τρέξιμο μας να είναι πιο άνετο και αποτελεσματικό από ότι πριν.

Μέσα από αυτό το άρθρο θα προσπαθήσουμε να δώσουμε κάποιες οδηγίες που αφορούν το σωστό τρέξιμο και πως αυτό επιτυγχάνεται:


Α) Μην κοιτάτε προς τα κάτω όταν τρέχετε.


Όταν τρέχουμε και κοιτάμε προς τα κάτω έχουμε πολύ άσχημη στάση της μέσης αλλά επίσης μας εμποδίζει από το να έχουμε την επίγνωση του χώρου που τρέχουμε - και το κυριότερο θα αποτρέψουμε την τάση ακαμψίας στην περιοχή του αυχένα.


Β) Η κίνηση του ποδιού την ώρα της κίνησης πρός το έδαφος δεν πρέπει να γίνεται,ούτε με τις φτέρνες,ούτε με τα ακροδάχτυλα.


Oταν τρέχουμε η σωστή μηχανική που πρέπει να έχουν τα πόδια είναι η εξής:

Πρέπει να αγγίζουν το έδαφος με το μαλακό,εμπρόσθιο μέρος της πατούσας,τα πέλματα πρέπει να κινούνται με φόρα προς τα μπροστά και να προσγειώνονται ακριβώς κάτω από τους γοφούς.




Αν το βάρος πέφτει στις φτέρνες αυτό μάλλον σημαίνει ότι ο διασκελισμός σας είναι ανεπίτρεπτα μεγάλος.


Με το βάρος στις φτέρνες είναι,σαν να βάζετε φρένο και χάνετε πολύ από την ώθηση που δίνει το σωστό πάτημα - αυτό σημαίνει άσκοπη κατανάλωση ενέργειας.


Tο πιο άσχημο από όλα είναι πως πολλαπλασιάζεται άσκοπα τις καταπονήσεις στα γόνατα και τις αρθρώσεις που συμμετέχουν στο τρέξιμο.


Γ) Σωστή στάση των χεριών στο τρέξιμο.


Βλέπω πάρα πολλούς αθλητές να τρέχουν με πολύ λανθασμένο τρόπο χωρίς να συμμετέχουν τα χέρια στο τρέξιμό τους,ένα σημείο εξαιρετικά σημαντικό καθώς, δεν μπορείς να δώσεις σωστή ώθηση στο σώμα,μόνο με τα πόδια.

Τα χέρια πρέπει να κινούνται χαλαρά εμπρός και πίσω, παράλληλα προς τη διεύθυνση της κίνησης.

Πολλοί έχουν σαν συνήθεια να κάνουν το εξής:


Κινούν τα χέρια τους μπροστά από το στήθος τους - μια λανθασμένη κίνηση που κουράζει το σώμα στην πορεία και αναγκάζει τους αθλητές να καμπουριάζουν, βάζοντας δύναμη στους ώμους και στο αυχένα και να τα καταπονούν αναίτια.





Τα χέρια πρέπει να βρίσκονται σε μια αρμονική κίνηση σε σχέση με τα πόδια και να υπάρχει σωστή συνεργασία- αυτό φαίνεται και οπτικά όταν παρατηρείς κάποιον που τρέχει σωστά σε σχέση με κάποιον που κάνει λάθος.

Επίσης οι παλάμες δεν πρέπει να είναι σφιχτές,να μην γίνονται γροθιές.


Οι παλάμες πρέπει να είναι σε στάση χαλαρής γροθιάς,σαν να κρατάμε ένα εύθραυστο ποτήρι στο χέρι μας,γιατί από το σφίξιμο μπορεί δεχθούν καταπονήσεις,ο λαιμός,τα χέρια και οι ώμοι του αθλητή.


Οι ώμοι είθισται,να είναι χαλαροί και στην χαμηλότερη θέση,χωρίς να κινούνται μπρος-πίσω.


Δ) Σωστός διασκελισμός.

Όταν θέλετε να τρέξετε σε έντονο τέμπο πρέπει να αποφεύγετε τους μεγάλους διασκελισμούς.

Εφόσον θέλετε να αυξήσετε την ταχύτητα του τρεξίματός σας,κάντε μικρά βήματα ,γιατί δεν αυξάνουν της καταπονήσεις και πείσεις στης αρθρώσεις των ποδιών.




Μια άλλη παράμετρος είναι όταν τρέχουμε να προσέχουμε να μην σηκώνουμε τα πόδια πολύ ψηλά, γιατί σπαταλάμε μεγαλύτερη ενέργεια πέρα όμως από αυτό, όσο πιο ψηλά πάνε τα πόδια τόσο περισσότερη είναι η καταπόνηση που δέχεται το πόδι μόλις αγγίζει έδαφος.

Έτσι η εξάντληση θα έρθει πολύ πιο γρήγορα.


Ε) Σωστή τεχνική αναπνοής την ώρα του τρεξίματος.


Την ώρα του τρεξίματος,το σώμα δεν πρέπει να γέρνει μπρος η πίσω αλλά να είναι σταθερό και ήρεμο,ώστε να βγαίνουν πολύ καλές,βαθιές αναπνοές από το θώρακα.

Είναι καλύτερο να κάνουμε λιγότερα χιλιόμετρα και με σωστή στάση σώματός παρά περισσότερα με λάθος τρόπο,καθώς,υπάρχει κίνδυνος τραυματισμού.

Όταν νιώθουμε κούραση είναι λογικό να γέρνουμε λίγο μπροστά και η σωστή στάση παύει να υφίσταται.




Τότε μπορεί να νιώσουμε πόνους σε ώμους και μέση η λαιμό οπότε,καλύτερα να σταματήσουμε και μην παίζουμε με την περίπτωση ενός τραυματισμού.


ΣΤ) Άλλοι παράγοντες που παίζουν ρόλο στο τρέξιμο.


Η επιλογή του εδάφους που θα τρέξει ένας αθλητής,είναι προφανές πως το χώμα ή το χόρτο σε σχέση με την άσφαλτο η το τσιμέντο έχουν πολύ λιγότερους κραδασμούς και καταπονήσεις.





Σαν έξτρα συμβουλές,θα έλεγα πως τα παπούτσια του αθλητή που τρέχει σε σκληρά τερέν, να ειδικά φτιαγμένα όπως αυτά που έχουν οι αθλητές ανώμαλων δρόμων η μαραθώνιων - τα λεγόμενα cross training.

Προσωπικά,τα φορούσα και σαν αθλητής στις προετοιμασίες αλλά και τώρα όποτε τρέχω.





Κάτι άλλο βασικό είναι η προσαρμογή του αθλητή στο έδαφος που τρέχει.


Στην αρχή ακούς το τρέξιμο σου να είναι βαρύ.


Πρέπει να δουλεύει το μυαλό του να μην σκέπτεται τι θα γίνει στο επόμενο βήμα,να χαλαρώσει και να πατάει ποιο ελαφρά και σίγουρα.


Για αυτό η γενική προτίμηση πλέον είναι φλατ γήπεδα για τρέξιμο και όχι ανώμαλους δρόμους με πέτρες γιατί το μυαλό κουράζεται να παρατηρεί που τρέχει και δεν είναι χαλαρό όπως πρέπει.


Σε ένα γήπεδο φλατ είσαι ψυχολογικά ήρεμος πως και κάτω να μην κοιτάξεις δεν θα πάθεις κάτι.

Αυτό βοηθά να εόσαι νοητικά πιο ελεύθερος όταν τρέχεις άρα να έχεις πιο ελαφρύ πάτημα.

Αυτές ήταν όλες οι αρχές του σωστού τρεξίματος.

Ελπίζω να σας έδωσα κάποια ερεθίσματα ώστε να βάλετε πιο σωστές βάσεις στις μελλοντικές σας προπονήσεις."



 
Top